Zoals altijd in de zomermaanden woonden we vorig jaar in ons tuinhuisje. Daar hebben we voor het laatst de liefde bedreven, al wist ik toen nog niet dat dat de laatste keer zou zijn. Ondanks dat Simon al veel pijn had, was het heerlijk samen. Kort daarna onderging hij een operatie, en we gingen er beiden van uit dat hij gewoon weer naar huis zou komen. Maar dat gebeurde niet; Simon is twee maanden later begraven op zijn 81ste verjaardag.
Nu kan ik alleen nog fantaseren over ons intense liefdesspel. Maar ook dat vervult me nog steeds. Ik kan natuurlijk niet zeggen of ik ooit nog een andere man zal hebben, maar ik verwacht van niet. Voordat ik Simon kende heb ik verschrikkelijk veel geëxperimenteerd. Dat was een mooie tijd, maar achteraf gezien was het armoe. Ik vind het geweldig dat ik met Simon zo’n sterke geestelijke, intellectuele en lichamelijke verbondenheid heb beleefd. Onze liefde was als een volmaakte kristallen bol zonder enig krasje erop. Met minder zal ik nooit genoegen nemen.”
