Panorama-hoofdredacteur Frans Lomans (1955) doet sinds kort Nieuwe Revu erbij. Hij wil er weer het meest spraakmakende blad van Nederland van maken. ‘Je moet wel gehakt kunnen maken van je voorganger, anders moet je er niet aan beginnen.’
Panorama-hoofdredacteur Frans Lomans (1955) doet sinds kort Nieuwe Revu erbij. Hij wil er weer het meest spraakmakende blad van Nederland van maken. ‘Je moet wel gehakt kunnen maken van je voorganger, anders moet je er niet aan beginnen.’Hoe kan uitgeverij Sanoma ervoor kiezen om één man twee concurrerende titels te laten leiden?
“Het slaat echt helemaal nergens op om één hoofdredacteur op deze twee bladen te hebben, echt nergens op...”
Waarom doet u het dan?
“Omdat het hartstikke spannend is. Maar objectief gezien kan het natuurlijk niet. Het zijn twee verschillende bladen, maar er zit ook iets gezamenlijks in. Het zijn concurrenten. Misschien zijn het ook communicerende vaten. Wat Revu nu gaat stijgen, gaat eraf bij Panorama. Lekker dan. Het is te vroeg om dit al te zeggen, maar dat is wel wat ik vrees.”
Is er ook concurrentie tussen de redacties? Wordt er over en weer nieuws gestolen?
“Nee. We proberen natuurlijk wel de bladen zo verschillend te maken dat je ze allebei kunt kopen. We zitten ook samen in een goedlopend pakket - en we willen wel voorkomen dat mensen soortgelijke verhalen in beide bladen lezen. Daar zie ik wel winst. HP/De Tijd heeft vorig jaar een van de pijnlijkste blunders uitgelicht. Revu en Panorama hadden in dezelfde week dezelfde niet ter zake doende vrouw op de cover.”
Actrice Megan Fox, die op beide covers haar lippen likte.
“Ja! Niemand weet wie Megan Fox is, niemand heeft ooit een film met haar gezien. Oké, in Panorama had ze wel gekund omdat het mooie actrice is, maar bij Revu had ze natuurlijk nooit voorop mogen staan. Revu dééd niet aan lekkere wijven, en toen opeens wel.”
Conclusie: schoenmaker blijf bij je leest. Is dat de Lomans-doctrine?
“En de liefde die ik opwek, hè?”
Hoe krijgt u het voor elkaar dat iedereen die met u werkte - een uitzondering daargelaten - u mag?
“Volgens mij ben ik gewoon niet huichelachtig. Ik heb geen dubbele agenda, daar ben ik veel te simpel voor. Ik zeg gewoon tegen mensen wat ik vind. En dat is niet persoonlijk. Want wat mij het meest pijn heeft gedaan bij Nieuwe Revu is het stoppen met de strip Doorzon. Met Gerrit de Jager heb ik echt een verleden. Hij vertelde me nog dat ik de eerste was die ‘m heeft geïnterviewd. Ik zat er helemaal niet op te wachten om met zijn strip te stoppen. Maar ik zie wel in dat hij niet meer past in het blad. En dan schrijf ik dat aan Gerrit. Met keurig mijn telefoonnummer eronder.”
Was dat dezelfde brief die ontslagen columnisten Bert Brussen en Raja Felgata kregen?
“Nee, ik had er wel iets in aangepast. Maar hij eindigde hetzelfde. Dat als hij me de huid wilde vol schelden, was dit het telefoonnummer. Maar dat deed Gerrit uiteindelijk niet. Hij vroeg wel om een afvloeiingsregeling. Daar wil ik het nog met de directeur over hebben, want Gerrit heeft natuurlijk veel betekend voor Nieuwe Revu.”
Zelfs ontslagen striptekenaars en columnisten zijn niet boos op u. Is dat niet raar?
“Mensen die met me werken, vinden me sympathiek, maar mensen die me niet zo goed of alleen van de radio of interviews kennen, zien me anders.”
Als een bruut.
“Laatst werd ik geïnterviewd door Het Parool, waarbij de interviewster iets bij me losmaakte waardoor ik een tirade tegen vrouwen hield. Dan zegt mijn vrouw: los van wat je allemaal zegt, je bent ook gewoon heel onsympathiek in dat verhaal.”
U leidde een goede herpositionering. Schiet de verkoop ook omhoog?
“Ik moet heel karig zijn met cijfers, anders moet ik weer bij directeur Molman komen.”
Dat is eerder gebeurd?
“Ik was een keer bij ‘m binnengelopen nadat ik had gehoord dat hij had geklaagd dat het bij een beursgenoteerd bedrijf geen gewoonte was dat je met cijfers ging strooien - zoals ik her en der aan het doen was.”
Maar hoe gaat het?
“De advertentiemarkt heeft zich sensationeel hersteld. Nieuwe Revu is nog geen gelddrukmachine geworden hoor, laat dat voorop staan. Wat betreft oplagecijfers hadden we het eerste nummer last van die IJslandse vulkaan. We worden nogal veel verkocht op Schiphol en daar waren toen alleen gestrande Italianen - en die zijn helemaal niet geïnteresseerd in Nieuwe Revu. Maar bij het tweede nummer, met Matthijs van Nieuwkerk op de cover, zagen we wel een stijging van 35 procent.”
Uitstekend.
“Voor hetzelfde geld: als dat een fiasco was geworden, had ik nu al geen baan meer gehad, hè? Als het slechter had verkocht dan daarvóór, dan was ik weg geweest. Sorry-sorry zeggen en fulltime terug naar Panorama.”
Volgens Raja Felgata maakt u Nieuwe Revu platter.
“Omdat ik haar ontsloeg, hè? Dat was het teken dat het plat ging worden volgens mij, haha.”
Maar heeft ze gelijk? Ze schreef dat de redactie ‘erop toe moet zien dat de Revu gaat dalen naar het niveau van de pin-upachterlijkheid’.
“Dat idee hebben we helemaal niet en die geluiden hoor ik ook niet. Nou vind ik Panorama ook helemaal geen plat blad meer, hoor; dat vind ik ook een veel beter blad dan collega-journalisten denken.”
Wekelijks halfnaakte dames is niet plat?
“Ik vind het geen belediging als iets plat of ordinair wordt genoemd. Daar groei je overheen. Als je zo bejaard bent als ik zit je niet meer te wachten op complimenten of schouderklopjes van collega-journalisten die in Amsterdam wonen.”
Na Sportweek (1998-2006) ging u dus naar Panorama. U wilde toch naar Vrij Nederland?
“Volgens mij heb ik ooit weleens gezegd dat ik dat toen best graag had willen doen. Het leuke van een overstap naar een blad is als het blad volstrekt kut is en Vrij Nederland was toen (eind 2006; NS) een volstrekt kutblad. En dan denk je: daar kan ik wat betekenen. Ik bedoel: je moet mij niet naar het door mij zeer bewonderde Elsevier sturen, want dat doe ik nog niet half zo goed als Arendo Joustra. Je moet ergens naartoe gaan waar het kut gaat.”
Als Joustra Pieter Broertjes straks opvolgt bij de Volkskrant, is er een plek vrij...
“Nee, je moet wel gehakt kunnen maken van je voorganger, anders moet je er niet aan beginnen. Sportweek ben ik zelf begonnen, maar bij Panorama volgde ik een dirigent op (Mels Dees; NS) en bij Nieuwe Revu volgde ik een Volkskrant-journalist op die vergeten was dat Revu niet de Volkskrant was. Daar kun je nog wel wat winnen. Maar ik ga toch geen echte hoofdredacteur als Arendo Joustra opvolgen? Dan val ik snel door de mand.”
U hield een grote schoonmaak, maar behield Leon Verdonschot voor Nieuwe Revu. Waarom?
“Leon is zo’n consciëntieus iemand, die ook nog eens zó goed kan schrijven en zo’n goede journalist is. Die zit in de categorie waar ik stinkend jaloers op ben. Dan denk ik: godverdomme, die heeft een leven dat veel benijdenswaardiger is dan het mijne. Kijk, ik ben goed in wat ik doe, maar hoofdredacteur is natuurlijk een tweederangs baantje.”
U bent slechts ondersteuner van de echte sterren?
“Ja, ik ben liever Robin van Persie dan Louis van Gaal. Maar helaas ben ik Louis van Gaal. Hoofdredacteur is de minst sexy baan op aarde. Zeker nu ik twee banen heb, kom ik niet meer buiten. Ik ben blij dat ik nog eens per drie weken in een - niet ter zake doende - BNR-journalistenforum kom. Kom ik nog eens onder de mensen. Ik loop hier alleen maar van de ene redactie naar de andere. Nou, da’s niet geil.”
Geen societyfeestjes voor de nieuwe baas van Nieuwe Revu?
“Nee. Nou vind ik dat ook niet heel interessant. Ik verheug me er nu op dat ik binnenkort in een groter gezelschap met Carice van Houten kan gaan eten. Dan heeft die baan nog íets van glamour. Dat zal wel het hoogtepunt van het jaar worden.”
Was het jouw idee om Carice van Houten en Rutger Castricum binnen te halen?
“Nee, maar ik heb de komst van beide columnisten wel hartgrondig ondersteund.”
Krijgt Castricum echt gouden bergen, zoals her en der wordt gesuggereerd?
“Welnee, Nieuwe Revu zit niet in de positie om grote bedragen te betalen. Maar laat ik het zo zeggen: Carice heeft een manager - en Rutger niet. Trek je conclusie.”
Wanneer bent u tevreden?
“Ik heb de illusie dat Nieuwe Revu over een half jaar het meest spraakmakende blad van Nederland is. Ik wil graag een soort nieuwe politieke incorrectheid uitvinden, wat dat ook is. Dat je die hartslag van jong Nederland weet te treffen.
Verdient u nu ook twee salarissen?
“Nee joh!”
Anderhalf...?
“Het meeste geld zit in een eventuele bonusregeling. Als ik die resultaten haal, is het best een aardige bijverdienste.”
Haal je het niet, dan blijft het hetzelfde?
“Nee, ik heb het zo verkocht dat ik van het extra geld de naschoolse opvang van mijn pleegzoon kan betalen. En dat kost iets tussen de 6000 en 7000 euro per jaar.”
Twee jaar terug was u kinderloos, nu heeft u een schoolgaande zoon?
“Mijn levensprincipe is: er moet elk jaar iets rigoureus gebeuren in het leven. Trouwen, scheiden, dat soort dingen. In 2008 besloten mijn vrouw en ik dat we een pleegkind wilden - om nog iets goed te maken van al het niet-goede dat je in het leven hebt gedaan.”
Hoe heet-ie?
“Dat mag ik dus niet zeggen; op mijn pleegouderblog gebruik ik als schuilnaam ‘Koekie’. Het is een zwarte jongen uit de Bijlmer. Er wonen nu twee negers in de straat, naast elkaar. Naast ons wonen Peter van der Vorst en zijn vriend; zij hebben een kind uit Amerika gehaald. Het is wel grappig dat alle donkere jongens naast elkaar wonen in de Van Eeghenstraat.”
Waarom nam u deze stap?
“Iets goed maken met God. Dat ik meer kans heb om in de hemel te komen.”
Gelooft u?
“Ja, en hoewel ik het misschien niet durf toe te geven, geloof ik geloof ik ook wel in de hemel. Dat er daar iemand staat die zegt: veel soeps was uw leven niet. U heeft allemaal blaadjes gemaakt ter amusement, maar u heeft ook één ding goed gedaan en dat is dat u een zwart jongetje uit de Bijlmer een kans op een goed leven hebt gegeven. Volgende week vieren we dat hij een jaar bij ons is.”
Fulltime?
“Ja, hij woont bij ons. Zijn vader kent hij niet, maar zijn moeder woont gewoon in de Bijlmer. Daar gaat-ie maximaal één nacht slapen per maand naartoe.”
En, bevalt het vaderschap?
“Ik vind het geweldig dat hij donker is. Dan lopen we samen door de straat en dan zeg ik: wat lijken wij toch op elkaar hè? Het is gewoon een ontzettend grappige jongen. Hij luistert voor geen donder, hij heeft driftaanvallen - morgen hebben we bijvoorbeeld weer een afspraak bij de naschoolse opvang, waar hij met stoelen heeft gesmeten. En dan melden wij ons weer, voor een gesprek dat wel een uur kan duren. Ook op school hebben we lange gesprekken, en met zijn pianolerares...”
Piano?
“Koekie heeft een raar soort talent voor piano - en wij hadden er nog één staan.
Eigenlijk hebben we gewoon de nieuwe Ray Charles. Maar dan één die kan zien.”
Die pleegzoon, wiens idee was dit?
“Het was een soort donderslag dat mijn vrouw en ik tegelijk een affiche zagen hangen. We zoeken mensen met een groot hart, of zoiets dergelijks...”
Was je omgeving extreem verrast?
“Nou, ik maak er de gewoonte van om mensen te choqueren, dus dit was ook wel weer choquerend - in goede zin hoor. Maar mensen vinden dit erg grappig.”
Grappig?
“Ik doe dit dodelijk serieus, hoor. Ik wil niet zeggen dat ik modelvader ben. Daar ben ik weer te eigenzinnig voor. Maar ik steek er wel alle mogelijke tijd in. Ik vind het ook geweldig om ‘m naar school te brengen. Dan maak ik elke ochtend een praatje met de juf en de kinderen. Voor mij is het allemaal nieuw.”
