Alexandra Besuijen neemt op deze website wekelijks de wereld voor mode en trends kritisch onder de loep. Deze week bespreekt ze de catwalkshows op de fashionweek, de oliejas en schoenen uit Dubai.
Soms ben ik zo blij dat ik trendwátcher ben en geen trenddúider! Ik bedoel, noem me een mopperend oud wijf, maar kom op zeg! Soms staat je het huilen toch nader dan het lachen als je ziet wat ‘ze’ nou weer verzonnen hebben!Laten we het even bij de mode houden; ik weet heus wel dat catwalkshows allang geen indicatie meer zijn van wat ‘wij’ het volgende seizoen gaan dragen, maar een statement, concept, idee, commentaar van de ontwerper. Duurzaamheid, genderfluïditeit, consumentisme...het gaat over heel wat meer dan de roklengte alleen, zullen we maar zeggen.
Maar dat het zo nu en dan erg op de lach- en/of huilspieren werkt, moeten die ontwerpers dan maar voor lief nemen. Wat er de afgelopen fashionweken weer aan lijzige, lijdzaam kijkende in de meest ondenkbare zak-van-Max-zooi gehulde half-pubers voorbij kwam... moeten we dit nu heel erg serieus nemen of is het gewoon een hele dikke middelvinger naar de slaafse fashion victimsmentaliteit? Ik denk er het mijne van.Neem Gucci met z’n jockstraps over de pantalon, mannen in gebloemde jurken en kniekousen of in een leren onderbroek en oversized overhemd. Waarom? Of de show van GCDS (God Can’t Destroy Streetwear) waar de modellen met drie prothetische borsten catwalk werden opgestuurd. Nu ben ik blij met een model dat überhaupt borsten hééft, maar drie? Volgens designer Giuliano Calzo was het een hommage aan zijn moeder die borstkanker heeft gehad, maar zo lust ik er nog wel een paar. Ik hou mijn hart vast als zijn vader het aan zijn prostaat krijgt.
En voor wie nou denkt dat het allemaal zo’n vaart niet zal lopen en dat geen normaal mens zoiets aantrekt: de werkelijk totaal idiote multiple layered parka van Balenciaga vliegt ondanks de prijs van ruim 7.500 euro de winkels uit. Hoe draag je zoiets zonder aan een hartaanval te bezwijken? En nog niet eens origineel ook - Joey Tribbiani deed het al in de jaren negentig in Friends...
