Verbazing, dat was vooral het gevoel dat bij het aantrekken van Kenneth Vermeer op de gezichten van de Feyenoordsupporters te zien was. Bij de één was het blijde verbazing: want ze beschikten ineens over een betere keeper, bij de ander was het meer boosverbaasd. Je haalt toch niet een opper-Ajacied als Vermeer, nota bene 16 jaar doelman bij ‘hunnie’, binnen om een ‘echte Feyenoordjongen’ als Erwin Mulder te dumpen?Er was dan ook bij voorbaat de nodige ongerustheid over Vermeer. Zou hij bij de eerste training niet helemaal verrot gescholden worden door de Feyenoord-aanhang? Zou hij niet bakken stront over zich heen krijgen? Zou hij, kortom, de toch al kritische Kuip wel overleven? Maar, zo wisten de meeste Feyenoorders ook, mocht hij het doel goed schoon houden, dan staat het Legioen binnen de korste keren op de banken.En verrek, we zijn inmiddels twee maanden verder en op een kleine inschattingsfout tegen zijn oude club na (die vrije trap van Rhijn had er niet in gemogen) presteert Vermeer subliem. Na een fiks aantal sensationele reddingen, getoonde zelfverzekerheid bij het uitkomen en een defensie die ogenschijnlijk volledig vertrouwen in hem heeft voor zich en de minste tegendoelpunten in de eredivisie incasseerde, heeft niemand het meer over Erwin Mulder. De grote massa in de Kuip omarmt Kenneth Vermeer inmiddels als een goede vriend.Maar denk niet dat Vermeer door goede prestaties gelijk het gehele legioen voor zich heeft gewonnen. Er is namelijk een klein gedeelte dat hem niet wil zien als Feyenoorder en zijn komst nog altijd afkeurt en zich zelfs een vreemde voelt tussen de eigen supporters. Wie veel in de Kuip te vinden is herkent deze mensen aan het niet meejuichen als de naam van Vermeer in de opstelling wordt genoemd, het zwijgen als de prestaties van Vermeer worden geroemd en het geërgerd nee-schudden als Vermeer wordt toeggezongen.Feyenoord = religie
Het gevolg? Verhitte discussies op sociale media tussen Feyenoorders die zijn prestaties toejuichen en de supporters die hun club ‘schoon’ willen houden van invloeden van de aartsvijand Ajax. Die laatsten beschouwen zich als de cultuurbewaarders van de Kuip. En zien supporterschap van Feyenoord niet als liefhebberij die ieder op eigen manier uitvoert, maar als iets dat wel heel dichtbij religie komt. Een religie die door de een fanatieker wordt uitgeoefend dan de ander. En dat gaat al langer zo bij de Rotterdamse volksclub. Zo zijn er mensen die in 1983/1984 na de komst van Johan Cruijff hun seizoenskaart hadden verscheurd, terwijl net dat seizoen een toch al spaarzame dubbel werd gepakt. Anderen trekken ook bij spelers van minder faam hun verleden er op na. Tim de Cler, Denny Landzaat, Angelos Charisteas: ze hoefden niet te rekenen op veel warmte van het legioen, ze waren bij aankomst al ‘verziekt’ voor sommigen.Want wanneer ben je een echte Feyenoordsupporter? Als je alles steunt dat de club naar een hoger plan brengt, of juist als je alleen spelers steunt die ook daadwerkelijk een band hebben met de club? En van verschillende opvattingen over hoe je religie uitoefent, zoals er ook verschillende opvattingen zijn over supporterschap van Feyenoord. Een geluk dat vermoedelijk een tweedeling voorkomt: Er is maar één Kuip, en die valt voorlopig nog niet op te delen.
