Je ziet het wel vaker, dat een club een speler alvast schorst voordat de bond zich heeft uitgesproken. Neem bijvoorbeeld de eerste bijtactie van voetballer Luis Suarez. In de wedstrijd tegen PSV in 2010 beet hij Otman Bakkal in zijn nek. Een bizar incident. Zijn club Ajax schorste Suarez voor twee wedstrijden. Een leuk, symbolisch gebaar, maar de aanklager betaald voetbal van de KNVB legde uiteindelijk een veel hogere straf op: zeven wedstrijden schorsing. Suarez en zijn club accepteerden de straf, zonder weerwoord.
In het geval van Bos zal de schorsing van de KNHB waarschijnlijk hoger uitvallen dan twee wedstrijden. Uit een eerder incident is af te leiden dat de KNHB een slaande beweging met een stick zwaar bestraft. Ongeveer twee jaar geleden brak hockeyer Seve van Ass zijn kaak en raakte hij zeven tanden kwijt, omdat Valentin Verga zijn stick liet doorzwaaien na een actie. Geen opzet, zei Verga achteraf. Daar was niet iedereen, na het zien van de beelden, zo zeker van. “Aan opzet grenzende roekeloosheid,” noemde oud-hockeyster Fatima Moreira de Melo het. Verga werd door zijn club voor drie wedstrijden geschorst, de straf van de KNHB was zes wedstrijden.De overtreding van Verga op Van Ass: In het geval van Bos is echte schade uitgebleven. Maar waar je bij Verga nog kan betwisten of er opzet in het spel was, is het bij Bos wel duidelijk dat het een bewuste uithaal met de stick was. Natuurlijk, ze heeft spijt betuigd, haar excuus aangeboden aan slachtoffer Malefason en aan de club. Netjes. Het was allemaal niet zo bedoeld en ze is er de speler niet naar om onsportief te zijn. Maar toch, een schandalige overtreding was het zeker. En de enige gepaste reactie van een club die sportiviteit hoog in het vaandel heeft staan, is dan om haar op een gepaste manier te straffen. Niet met maar twee wedstrijden. Maar met bijvoorbeeld zes, net als Verga.
Of de rest van het seizoen wat mij betreft. Dán geef je als club pas een sportief signaal af.
