“Prostitutie is een thema dat tot nu toe in het debat over de pornoficatie van de samenleving te veel buiten schot is gebleven (–). Weinigen durven ter discussie te stellen of het werkelijk een verworvenheid is om je lichaam te mogen verkopen.” Moraliserend geneuzel van een SGP-Kamerlid? Nee, een passage uit een nieuw boek dat is samengesteld door Dick Pels en Anna van Dijk, respectievelijk directeur en stafmedewerker van het wetenschappelijk bureau van... GroenLinks.
Het bewijst dat GroenLinks – althans een bepaalde stroming binnen GroenLinks – ook voor wat betreft het onderwerp prostitutie haar pantser van naïviteit heeft afgelegd. Voor Lodewijk Asscher geldt dat al veel langer. De Amsterdamse PvdA-wethouder strijdt al jaren tegen vrouwenhandel en -uitbuiting op de Wallen. Dus is het logisch dat hij gaat nakijken in hoeverre de Wallen worden aangeprezen als toeristische trekpleister in het promotiemateriaal van de stad Amsterdam. “We zijn bezig misstanden in het gebied aan te pakken, daar past reclame met het accent op het rosse karakter van de buurt niet bij,” meent Asscher.
Daar dacht coalitiepartner GroenLinks nog niet zo lang geleden heel anders over. Het verkiezingsprogramma 2006-2010 prees Amsterdam aan als een ‘spannende’ stad vanwege de Wallen met hun ‘beroemde’ raamprostitutie. Ook straatprostitutie moest gewoon worden toegestaan. Want ‘als een vrouw op straat wil werken, wat is daar dan mis mee?’.
Pels is gelukkig een stuk realistischer. In het boek Vrijzinnig paternalisme verwijst hij naar onderzoeken waarin het percentage gedwongen prostituees wordt geschat op 10 tot 90 (Bureau Beke) dan wel 50 tot 90 (KLPD). Ga dan inderdaad nog maar ‘s vrijzinnig liberaal lopen roepen dat bleke hoeren achter een raam, aangestaard door hordes bronstige bierbuiken uit alle windstreken en bewaakt door met goud behangen gajes in zwarte leren jacks, een volkomen normaal verschijnsel zijn.
Talitha’s van Zon moeten in dit land vooral hun gang kunnen gaan. Maar als er ook maar de geringste twijfel bestaat over de mate van vrijwilligheid van de geoffreerde diensten, moet meteen de timmerploeg van Asscher uitrukken. Sluiten die handel. En voorál geen reclame voor de hoofdstad mee maken.
Het bewijst dat GroenLinks – althans een bepaalde stroming binnen GroenLinks – ook voor wat betreft het onderwerp prostitutie haar pantser van naïviteit heeft afgelegd. Voor Lodewijk Asscher geldt dat al veel langer. De Amsterdamse PvdA-wethouder strijdt al jaren tegen vrouwenhandel en -uitbuiting op de Wallen. Dus is het logisch dat hij gaat nakijken in hoeverre de Wallen worden aangeprezen als toeristische trekpleister in het promotiemateriaal van de stad Amsterdam. “We zijn bezig misstanden in het gebied aan te pakken, daar past reclame met het accent op het rosse karakter van de buurt niet bij,” meent Asscher.
Daar dacht coalitiepartner GroenLinks nog niet zo lang geleden heel anders over. Het verkiezingsprogramma 2006-2010 prees Amsterdam aan als een ‘spannende’ stad vanwege de Wallen met hun ‘beroemde’ raamprostitutie. Ook straatprostitutie moest gewoon worden toegestaan. Want ‘als een vrouw op straat wil werken, wat is daar dan mis mee?’.
Pels is gelukkig een stuk realistischer. In het boek Vrijzinnig paternalisme verwijst hij naar onderzoeken waarin het percentage gedwongen prostituees wordt geschat op 10 tot 90 (Bureau Beke) dan wel 50 tot 90 (KLPD). Ga dan inderdaad nog maar ‘s vrijzinnig liberaal lopen roepen dat bleke hoeren achter een raam, aangestaard door hordes bronstige bierbuiken uit alle windstreken en bewaakt door met goud behangen gajes in zwarte leren jacks, een volkomen normaal verschijnsel zijn.
Talitha’s van Zon moeten in dit land vooral hun gang kunnen gaan. Maar als er ook maar de geringste twijfel bestaat over de mate van vrijwilligheid van de geoffreerde diensten, moet meteen de timmerploeg van Asscher uitrukken. Sluiten die handel. En voorál geen reclame voor de hoofdstad mee maken.
