Terwijl onze premier in Rome het meest ondemocratische regime in West-Europa feliciteerde met zijn nieuwe dictator stelde zijn minister van Financien hier en in Europa even orde op zaken. Als Cyprus gered wil worden moeten de rijken meebetalen. Hulde. Het IMF was zo onder indruk dat het de nieuwe bezuinigingen van Rutte II wegwoof. Is er al een fanclub voor Jeroen Dijsselbloem en zoja, waar kan ik me aanmelden?Je zag de 46-jarige Dijsselbloem dinsdag naarmate de dag vorderde groeien in zijn rol. Hij stond eerst zakenzender RTLZ superieur te woord zonder dat de wel erg bleue interviewster er een woord tussen kreeg en toog vervolgens naar de Tweede Kamer voor het vragenuurtje. Daar wilde SP-kamerlid Arnold Merkies opheldering over de positie van de kleine spaarder. Daarmee bedoelde hij de spaarder met tot 100.000 euro op zijn rekening. Ik geloof niet dat dat echt de achterban van de SP is, dat zijn chronisch zieken en uitkeringstrekkers die al moeite genoeg hebben om de eindjes aan elkaar te knopen. Merkies maakte geen schijn van kans.Wantrouwen
Het werd ook wel eens tijd dat een Nederlandse minister eens van zich afbeet in het eindeloze dossier dat achtereenvolgens financiële crisis, eurocrisis en nu weer schuldencrisis heet. Bij de redding van de Grieken was enig wantrouwen al op zijn plaats, want die blijken op zijn minst zeer slordige belastingbetalers te zijn. Bij de crisis in Cyprus is het wantrouwen nog manifester geworden. Dat volk heeft een belastingparadijs gecreëerd voor (vooral) Russische oligarchen en rijkaards en heeft nu een bankensector die, aldus Dijsselbloem, vijf tot zeven keer zo groot is als het bruto nationaal inkomen.Ik moet eerlijk toegeven dat ik het aanvankelijk ook niet helemaal zag zitten in deze bescheiden, stuurs overkomende Dijsselbloem. Hij weigert te lachen als de camera’s draaien. Zijn voorganger Wouter Bos kon dat veel beter. Die kon je stralend een strop van 250 miljard aansmeren en dan had je nog het gevoel dat er iets moois was geschied.Eigenlijk lijkt Dijsselbloem qua karakter meer op Wim Kok. Die maakte als minister van Financien in het laatste kabinet Lubbers het bezuinigingskarwei af. Waarna Nederland in de jaren ‘90 zijn welvaart en groei hervond. Dat oordeel is voor Dijsselbloem te vroeg, maar hij is met zijn eerste symbolische daad (met steun van Duitsland) duidelijk op de goede weg.
