De bezoekers verlieten de bioscoop zoals gewoonlijk. In het donker van de aftiteling struikelden ze over elkaars jassen, rinkelden ze met het nog niet gesmolten ijs in hun glazen. Na de zware deur wachtte het vertrouwde lamplicht, de gemiste berichten, de opgewekte bespiegelingen. Vergelijkingen met andere oorlogsfilms drongen zich op. Maar in de zaal was geen speelfilm achtergelaten. Zelfs geen docudrama. Aan die kleine twee uur was niets uitgeschreven, geënsceneerd, nagespeeld of zelfs maar gereconstrueerd geweest. Veel dialogen werden gevoerd door jongens die niet lang daarna de dood zouden vinden.