Hoe vaak begint gastheer Hugo Reitsma de podcast niet met een grimmig lolletje over de Derde Wereldoorlog? En zegt hij dat hij nog steeds niet snapt waarom mensen naar een podcast luisteren waar hel en verdoemenis de boventoon voeren? En hoe dikwijls hoor je tijdens zo’n openingszin op de achtergrond niet een cynisch gegrinnik (De Wijk) dat zich vermengt met een warm, wijnconsumptie en bourgondische spijzen ademend gegiechel (Boekestijn)? Nederland hangt in deze tijden van grensverleggende machtspolitiek aan de stemmen van dit duo, en niet alleen via hun eigen podcast. Hun gezichten zijn ook niet meer weg te denken uit de prominente tv-talkshows, hetzij apart, hetzij als tweekoppig duidingsteam.