Een minuut na het afgesproken tijdstip komt Eddy Terstall ogenschijnlijk doodkalm de hoek om zeilen bij de Jordanese kroeg De Kat in de Wijngaert. Hij geeft je een hand zoals iemand die er het afgelopen uur al tientallen handdrukken op heeft zitten. Nadat hij een koffie besteld heeft en zich op een terrasbankje heeft laten zakken, begint een vrijwel ononderbroken woordenstroom die – met flink wat zijpaden – stabiel op één doel lijkt af te gaan: de verweesdheid van Nederland en van wat hij ziet als de verkwanseling van het sociaaldemocratische gedachtengoed.