Sorbo hier, Sorbo daar: reclamemuziek vergeet je nooit

Ik werk als tekstschrijver op een reclamebureau, en ik heb nog nooit woorden aan een componist gegeven om ze op muziek te laten zetten.

Stom.

De meeste reclamemensen die ik ken, zijn huiverig voor jingles en tunes. We vinden ze maar knullig en lullig. We zijn uit de tijd dat je als verdomd moderne kerel niet naar een musical kon. En misschien speelt ook het advies van de Amerikaanse reclameman David Ogilvy een rol. “Als je niets te melden hebt, moet je ‘t maar zingen.”

Stom.

Adverteerders die muziek in hun commercials gebruiken, krijgen regelmatig vragen. “Van wie is dat nummer in jullie spotje? Mijn vrouw vindt het zo mooi.” Die liedjes kunnen overigens tegenvallen. De VPRO heeft al jaren een prachtige tune die uit een tamelijk afschuwelijk nummer komt.

Maar interessanter vind ik de muziekjes die speciaal voor een adverteerder zijn gecomponeerd. Volgens het CBS is de gemiddelde ­Nederlander 41 jaar oud. Welke reclamemelodieën zou hij allemaal kennen? Uw diskjockey klimt nu achter zijn draaitafel en de test begint.

Ik laat u eerst de panfluit uit de Nescafé commercials horen. Weet u ‘t weer? De componist is Ilja Gort, die er een Franse wijngaard aan overhield, en die ook de hazelnoten van Duo Penotti, twee kleuren in een potti, van muzieknoten voorzag. Ja, meezingen mag.

Herinnert u zich deze nog? De sfeervolle muziek van Joop Stokkermans onder de ‘En dan is er koffie’-serie van Douwe Egberts.

Dan zingen we nu achtereenvolgens ‘Zo in mijn sas met Badedas’, ‘Liever Kips-leverworst dan gewone leverworst’, ‘Er valt een eikel uit de boom, die lijkt sprekend op je oom, Yogho Yogho’, ‘Sorbo hier, Sorbo daar, Sorbo is uw hulp in huis’, ‘Kip, het meest veelzijdige stukje vlees, kip’ en ‘Randstad uitzendbureau’ met die hoge uithaal. De ouderen onder ons kunnen nu misschien ‘Alles wat je ziet, in de Indesit’ inzetten. Applaus!

Van minimaal twee reclamehits weet ik dat ze de nummer één-plek van de echte hitlijsten haalden. Vijftien miljoen mensen van de Postbank (zie hieronder) en The Road Ahead Is Empty, dat ooit begon als een jingle onder een commercial van Mitsubishi. Na elke uitzending stond de telefoon roodgloeiend bij de importeur, waarna componist Jan de Roos er maar een langere uitvoering van maakte.

Zelf werkte ik ooit samen met copywriter en jazzpianist Peter Snoei, die werkelijk elke reclametekst achter zijn piano schreef. ‘Sokken en jassen, broeken en dassen, Omo wast door en door schoon’ was van zijn hand.

Een andere klassieker schreef hij voor Van Nelle, dat als eerste met vacuümverpakte koffie op de markt kwam. Als je een pak opende, meldde zich een hele koffieplantage in je neusgaten.

Het aroma komt je tegemoet, zodra je Supra open doet. Dat is van Nelle. De koffie die zich onderscheidt door ouderwetse kwaliteit.’

Als zijn commercial op de radio kwam, zongen alle Rotterdamse havenarbeiders uit volle borst mee. Al gaven ze volgens een baas bij Van Nelle een onsmakelijke draai aan de tekst. In de Waalhaven meende hij op een dag ’De koffie die zich onder schijt door ouderwetse kwaliteit’ te horen. Was dat wel zuivere koffie?

Een week later had Snoei zijn herstelwerkzaamheden verricht en de zin vervangen door ‘De geur van koffie in je huis, daarbij voelt iedereen zich thuis’. Een paar jaar geleden overleed hij, en ook Van Nelle koffie is niet meer. Maar dat liedje, dat hoorde ik u net nog zingen.

Wie noten schrijft, díe blijft.

Jaap toorenaar is creative director op een reclamebureau. Elke Nederlander kent wel een slagzin die aan zijn geest is ontsproten. Hij schrijft maandelijks een column voor het maandblad.