Staatssecretaris Van Rijn legt uit waarom onderbuikkritiek Youp van ’t Hek onterecht is

Het was de week van staatssecretaris Martin van Rijn (PvdA, Volksgezondheid). Na het interview dat zijn vader aan het Algemeen Dagblad was hij niet uit de media te slaan: een ongelukkig optreden in Pauw, berichten over hoe hij had geprobeerd de zaak te deëscaleren en, je kon erop rekenen, een cynische column van Youp van ’t Hek in NRC Handelsblad.

Opvallend in de zaak-Van Rijn is dat hij eigenlijk de perfecte man is om de zorgproblematiek aan te pakken. Wie is er meer betrokken dan iemand wiens ouders dagelijks met de schrijnende situatie te maken hebben? In de beeldvorming bleek echter niets minder waar: zijn optreden bij Pauw wekte juist de tegenovergestelde indruk. De SP hekelde het ‘ontbrekende gevoel van urgentie’ in zijn optreden en Youp van ’t Hek werkte dat in zijn wekelijks schrijven verder uit. Over het optreden van Van Rijn bij Pauw: “En toen? Toen ging Martin volledig de mist in en kwam daar ook niet meer uit. Wat er fout ging? Hij bleef politicus.”

Volgens ’s lands grappenmaker had Van Rijn boos, nee, ziedend moeten zijn over de situatie waarin zijn moeder verkeert:
“Wat hij had moeten doen? Gewoon op televisie moeten vertellen dat hij zijn baas Rutte had gebeld om te zeggen dat hij de komende tien dagen niet op zijn werk zou verschijnen. Domweg omdat er een levensgroot familieprobleem was. Zijn demente moedertje zat in haar eigen gezeik en daar moest met spoed iets aan gedaan worden! Wat? Of een ander huis zoeken of binnen dat verzorgingshuis orde op zaken stellen. Hoe? Weet ik veel? Ruiten inkinkelen, directie uit hun dertigste overleg trekken en een emmer ijswater over hun botte koppen gooien, hardrockmuziek uit de speakers laten schallen.”

Een wellicht begrijpelijke (eerste) reactie, maar wel eentje uit de onderbuik. Van ’t Hek wekt hier de indruk dat Van Rijn niet begaan is met de situatie van zijn ouders, laat staan met de rest van de zorg. Maar wat had Youp geschreven als de staatssecretaris voor zijn eigen moeder iets had geregeld, terwijl de rest van Nederland jaren moet wachten op een oplossing? Ook dan had ‘Martin’ zich ongetwijfeld een waar politicus getoond – ‘zo’n zakkenwasser die alleen bezig is zijn eigen zaakjes te regelen’.

Zondag stuurde Van Rijn een brief aan PvdA-leden, waarin hij reflecteert op de afgelopen week, en vooral: waarom hij bij Pauw zo reageerde als hij deed.

“Behalve staatssecretaris ben ik ook de zoon van een kwetsbare vader en moeder. Sommige mensen vroegen zich af waarom ik niet bozer reageerde op de berichtgeving. Dat is omdat ik altijd aanspreekbaar kan en wil zijn op alles wat goed en slecht gaat in de zorg. Maar mijn privéleven en dat van mijn ouders wil ik beschermen.”

Vervolgens erkent de staatssecretaris nogmaals dat de situatie her en der schrijnend is, maar dat oplossingen geen kwestie is van ruiten inkinkelen.

“Wat ik u en alle mensen in Nederland kan beloven is dit: dat ik me iedere dag met iedereen die hart heeft voor deze zaak blijf inzetten om de zorg voor alle vaders en moeders van Nederland te verbeteren. Zodat iedereen op een waardige manier oud kan worden, in een veilige omgeving en omringd met liefdevolle zorg”, eindigt de staatssecretaris zijn brief.

Een politicus die niet met zijn vuist op tafel slaat omdat hij aanspreekbaar wil blijven en zijn privéleven niet politiek wil uitbuiten – blijkbaar is het reden voor kritiek in deze emocratie. Martin van Rijn mag misschien geen Timmermansige speeches houden, vooralsnog zie ik geen reden om aan zijn intenties te twijfelen.