Ook de blanke man Jezus was een viespeuk #himtoo

De ondergang van Harvey Weinstein is fascinerend: van buddy en geldschieter van de Clintons naar het stereotype van de eeuwige jood: een geile, machtsbeluste geldwolf met een vlezige kop en kwijl op de vette lippen, met klauwen in plaats van handen. Weinstein wordt nog net niet afgebeeld met twee horentjes op zijn schedel.

De metamorfose vond in amper twee weken plaats. Eerst was er de shock van Hollywood, want een liberaal boegbeeld donderde van zijn sokkel. Toen kwam de onvervalste heksenjacht. Communistenjager Joseph McCarthy, de ultieme vieze blanke man (was hij het nou die stofzuigerslangen in zijn bips propte terwijl hij in lingerie ronddartelde?), zou er jaloers op zijn. Vervang communist door blanke man et voilà…

Nederland pikte het fenomeen uiteraard als eerste op. In Portugal merken wij er trouwens weinig van, want de dodelijke bosbranden hadden even de prioriteit.

Aandachtsjunk Sunny Bergman was naar eigen zeggen bedreigd door John de Mol die had gebruld dat hij haar non-existente filmcarrière ging slopen omdat ze een hem niet bevallig stukje had geschreven in de Tina Club, het Paard en Pony of de Viva. Daar wil ik van af zijn.

Onmiddellijk kwam het kippenhok van de Joop in actie, gevolgd door de gecastreerde haantjes van Francisco van Jole die ook mee mochten kukelen als ze maar schuld bekenden. Dit stuk van Pascal Vanenburg is ronduit stuitend: hij concludeert dat alle witte mannen vieze seksisten zijn die vrouwen permanent lastigvallen en erger.

Donder op, enge kwezel, dacht ik, spreek voor jezelf en niet voor mij. De staatsruivenier van de Joop die al eerder opviel met dwarse en gewaagde (kuch) standpunten, kwam zelf ook met een enorme mea culpa op de proppen: “Heb ik me aan een van bovenstaande voorbeelden schuldig gemaakt? Zonder meer. Dat ik daar geen direct voorbeeld van naar boven kan halen is misschien nog wel erger.” Nou nou, poe poe.

Het komt erop neer dat hij alle maar dan ook alle blanke mannen beschuldigt maar zelf nooit eens een meisje bepoteld heeft.

Het Parool besteedde aandacht aan de spraakmakende #ihave-actie uit het verre Amerika. Een mij volslagen onbekende acteur bekende dat hij ooit eens een juffrouw had nagefloten op straat, het zogenaamde fenomeen van catcalling.

Ineens was deze man, net als Joopiaan Vanenburg, de held van de feministen. Ik denk dan meteen: hey, ik zie een witte ridder die zich politiek correct voordoet met als uiteindelijk doel de roomblanke feministische jonkvrouw te schaken om haar met gezwinde spoed naar zijn ledikant te galopperen.

Al die alarmerende verhalen waren natuurlijk weer koren op de molen van de Wekkeroïden. De blanke is een geboren verkrachter! Hij is al witgeverfd, tot genetische racist gebombardeerd en moet tot het einde der tijden de erfzonde van de slavenhandel dragen als zijn kruis.

Beter staat hij zijn witte troon af aan de Gideonsbende der sociale rechtvaardigheidsstrijders, uiteraard nadat hij eerst publiekelijk boete heeft gedaan. De witte man – de wortel van al het kwaad – hoeft nog net zijn lul er niet af te snijden, al zou chemische castratie een mooi begin zijn van de nieuwe man. Slechts dan zal de witte man verlost zijn.

En er gebeurde precies wat ik dacht: roomblanke vrouwen twitterden dat ze alleen maar door witte mannen waren lastiggevallen en nooit door PoC’s: people of colour. Moslimmannen doen zoiets niet, en al helemaal niet Egyptenaren, Marokkanen, Somaliërs en Pakistani. Afrikaanse mannen zijn natuurlijk helemaal het toonbeeld van hoffelijkheid en elegantie en emancipatie.

Op de faculteit Arabisch van de Universiteit van Amsterdam wemelde het in de jaren tachtig van de esthetisch-uitgedaagde meisjes uit de diepe provincie van Nederland die getrouwd waren met een Turk of met een Marokkaan en dientengevolge de Heer Allah hadden ontdekt. Of vice versa: het had natuurlijk ook zo kunnen zijn dat ze eerst de islam ontdekt hadden en toen dachten: ik wil zo’n keurige volgeling van de profeet thuis!

Enfin, die vrouwen vertelden mij dat de moslimman geweldig was en het toonbeeld van emancipatie, nooit sloeg, goed was voor de kinderen etc. Veel beter dan die vieze Hollandse varkens! Na een maand waren die geboerkeerde ‘studentes’ als sneeuw in de zon verdwenen omdat ze niet meer mochten studeren van hun kereltjes.

Wonderbaarlijk genoeg is de roomblanke Jezus (schilderijen liegen niet) nog steeds niet aangepakt door de Social Justice Warriors. Dat gedonder altijd met de kinderkes, een hoer die hem de voeten waste: het is met terugwerkende kracht allemaal niet mis.

En, als elke blanke man van nature een slavendrijvende verkrachter is, dan ontkomt Jezus ook niet aan een grondig onderzoek door Francisco van Jole, getiteld: was Jezus wel kosjer?  De profeet Mohammed hoeft natuurlijk niet doorgelicht te worden, want dat was de eerste feminist volgens Anja Meulenbelt cum suis.