Iedereen laat Wiebes in de steek. Behalve de aardbevingen

Laat Wiebes Groningen zijn

Daar stond hij dan. Minister Eric Wiebes van Economische Zaken. Hij mocht wederom opdraven als kop van jut van politiek Den Haag. Een volleerd kop van jut. Dat wel. Nog één week en dan verstrijkt de deadline van Rutte. Dan moet er een schaderegeling zijn voor Groningen. Dat kan helemaal niet. Iedereen laat Wiebes in de steek, behalve de aardbevingen. Die blijven maar komen. De arme Wiebes.

Vandaag (woensdag, red.) was het dan ook weer raak. Ditmaal in de provinciale hoofdstad. Groningen werd in het hart geraakt door een – weliswaar – lichte beving. Maar lichte bevingen bestaan niet meer voor de Groningers. Elke beving is er een te veel. Voor stadjers, voor ommelanders.

Wiebes
Beeld: ANP/Bart Maat

Bussen vol Groningers reisden daarom gisteren (dinsdag, red.) nog naar Den Haag om het gasdebat met Wiebes bij te wonen. De publieke tribune werd door Groningen bezet. Een stukje Den Haag was van Groningen zoals Groningen al jaren van Den Haag is.

De arme Wiebes kreeg desalniettemin de eer om het beleid van Rijksoverheid te verdedigen. Hoewel? Wiebes is reeds duidelijk geweest over het voor Groningen geboorde graf. Tijdens een werkbezoek in november zei Wiebes over het Groningse graf: ‘Een Nederlands overheidsfalen van on-Nederlandse proporties’ en ‘We hebben het vertrouwen verspeeld, Rijksoverheid voorop’.

Overheidsfalen

Wiebes is duidelijk. De Rijksoverheid heeft gefaald. De bevingen in Groningen leidden tot discussie in Den Haag, maar niet tot daden. De politiek beargumenteerde dat onze huishoudens simpelweg verslaafd zijn aan Gronings aardgas. Een feit. Nederland heeft bovendien contractuele verplichtingen met buitenlandse afnemers en Nederland loopt inkomsten mis door te stoppen met het gas uit Groningen. Nog twee feiten. Kortom: we kunnen niet meer terug. Vrij vertaald: Groningen gaat kapot. Groningen gaat kapot zónder Groningen te helpen. Falend beleid ten top.

Wiebes
Beeld: ANP/Remko de Waal

Veelzeggend: tót de aardschokken van vorige week werd de leveringszekerheid van gas meegenomen bij de afweging hoeveel gas er mag worden geboord. Vanaf heden gaat dát argument niet meer op en telt enkel de veiligheid van de Groningers nog.

En dan is daar Wiebes. De minister kwam gisterenavond met het voorstel om één loket te creëren waar Groningers zich kunnen melden die schade hebben door de winning van aardgas. Niet alleen voor de meest recente slachtoffers, ook oudere niet-afgehandelde claims moeten door het nieuw te vormen loket worden afgehandeld. Zonder bemoeienis van de NAM, zonder bemoeienis van de minister.

Beeld: ANP/Bart Maat

Wiebes vs. de rest

Dat het voorstel met gemengde gevoelens werd ontvangen, is logisch. Groningen is boos. Heel boos. ‘We’ zouden zelfs op de rand van een oorlog staan. Pijnlijk is het inmiddels ook voor Wiebes. Die arme Wiebes. Premier Rutte onderstreepte de afgelopen tijd nog maar eens hoe alleen Wiebes staat. Kort na de beving in Zeerijp beloofde Rutte dat er binnen twee weken een schaderegeling zou liggen. Schier onmogelijk, aldus realist Wiebes. De eerste week is inmiddels verstreken.

De VVD – zíjn VVD – schaarde zich gisteren als enige partij niet geheel achter Wiebes. De VVD steunt een lagere gaswinning dan het kabinet in het regeerakkoord heeft aangekondigd – naar 20 miljard kubieke meter per jaar. Kamerlid Yesilgöz-Zegerius: “Maar als we vandaag de gaskraan dichtdraaien, dan zitten we morgen in de kou.”

En dan hebben we nog de twee drogredenen van Rutte zelf. Drogredenen die de snelheid uit de afhandeling van de schadeclaims als gevolg van de bevingen zouden hebben veroorzaakt. Drogredenen waar Groningen helemaal niet naar wil luisteren. Drogredenen die Groningen helemaal niet wil horen. Groningen wil worden geholpen. Groningen wacht niet op de formatie van een regering en de verwijten van Rutte aan Groningse bestuurders.

Groningen second

De beelden spraken gisterenavond voor zich. In een van de genomen foto’s kijkt Wiebes naar een volledig gevulde publieke tribune met Groningers. Daaronder, op de plekken van de Kamerleden, zit (nog) niemand. Het typerende beeld is vastgelegd vanachter de rug van Wiebes. Het is exact hetzelfde beeld als we van zijn voorganger Henk Kamp kennen. Ook Kamp stond er alleen voor. Maar Kamp moest daarvoor wel worden teruggeroepen door de Raad van State.

De tekst gaat hieronder verder. 

Die arme, eenzame Wiebes mag de puinhopen uit het verleden allemaal gaan oplossen. Helemaal alleen. Net als Groningen. Netherlands first. Maar laat Groningen op zijn minst tweede zijn. En dan hebben we het niet over de tweede viool – die heeft Groningen al veel te lang gespeeld. Wiebes weet nu hoe dat voelt. Laat hem níet de Raad van State nodig hebben. Laat Wiebes Groningen zijn. Want alleen Wiebes weet nu hoe dat voelt.

Meer scherpe achtergronden? Volg ons op Facebook