Zuip u dood, nu het nog kan en mag

Arthur van Amerongen over de strijd tegen uw glaasje hoop & troost

Daar zitten die theeverslaafde droogkloten van DENK en NIDA alias Hamas Rotterdam achter: dat is het eerste wat ik dacht toen die landelijke haatcampagne tegen ons dagelijkse glaasje hoop & troost werd gelanceerd. Het leven is al één groot tranendal, beste mensen, en dan willen ze ons ook nog moeder Alcohol afpikken.

Kijk, voor de mohammedanen begint het grote feest pas als ze kassieweile zijn, dus die hebben makkelijk lullen. In hun hiernamaals, in de Gaarde, is het louter Wein, Mann, Tanz und Gesang tot het einde der tijden.

Wij gaan de grond of de urn in en dan is het Schluss en komen de wormen en de maden en de urnkevers. Einde oefening. Zelfs als je een praalgraf op Zorgvlied hebt geregeld van je zuurverdiende centjes, wordt dat na vijf jaar geruimd omdat er een kantorencomplex van McKinsey op die plek komt, of een Nutella-paleis. Geniet dus van het leven, want het duurt toch maar even.

Gek genoeg wordt er in de thuislanden van de mannen van DENK en NIDA tegen de klippen opgezopen. En de homofilie, statutair verboden bij die twee salafistenclubjes, tiert daar ook welig, maar daar heb ik het al eens over gehad en u wilt vandaag nog lekker saté of een frikandel oorlog eten op een terras zonder aan mijn smeuïge klassieker te denken.

Maar toen las ik dat DENK en NIDA uit elke coalitie worden geweigerd, alsof het lepralijders zijn. Zo groot is hun macht dus ook weer niet dat ze een zuipende natie middels wetgeving een kopje kleiner kunnen maken.

Misschien zit de PvdA erachter, dacht ik toen. De Partij was een paar decennia geleden nog heel erg fel tegen de alcohol, getuige deze dorstopwekkende posters maar daar heeft Jantje Pronk, die niet in zijn glas spoog, toentertijd radicaal een einde gemaakt middels een oekaze van het politbureau.

Ik zat natuurlijk zelf vuistdiep in de PvdA door mijn huwelijk met Edith Mastenbroek en ik kan de lezer verzekeren dat men daar een goed glas op zijn tijd niet schuwt.

Zo was ik eens op de Kerstviering van de Partij van de Europese Sociaaldemocraten, in dat naargeestige filiaal van het Europees Parlement in Straatsburg, en toen moesten we van de Engelsen die volkomen in de olie waren, de polonaise doen. Ik ben ook niet de beroerdste dus ik hobbel mee in die sliert van het menselijk tekort. Knijpt er ineens iemand in mijn bips!

Nou ben ik dat wel gewend, maar ik draaide me toch even om en toen bleek het Max van den Berg te zijn, met een hoedje, een toetertje, een vuurrode gok en confetti in de baard.

Enfin, ik heb een heel dossier in mijn kluis liggen over stuitend wangedrag van prominente PvdA’ers (drugs, drank, parenclubs, kasthomofilie, vraatzucht). Het lijkt me niet dat die nou met een landelijk alcoholverbod moeten komen om hun gedecimeerde mohammedaanse stemvee te paaien, want dan kom ik met vreselijke onthullingen.

D66 en de VVD zitten ook niet achter de geplande drooglegging van Nederland want die twee clubs samen vormen een groot drankorgel. Wist u overigens waar dat schitterende woord drankorgel vandaan kwam? Ik wel!

Ik heb louter prettige herinneringen aan de drank, en zeker deze anekdote wil ik de lezer niet onthouden. Tijdens mijn correspondentschap in het schitterende Tel Aviv was ik eens gruwelijk dronken geworden met mijn mattie Conny Mus van RTL4, dat zijn herinnering tot een zegen mag zijn. Conny was met zijn bolide ‘op de automatische piloot’, zoals hij dat noemde, naar zijn woonst in Jeruzalem terug gezoefd, en ik waggelde in de stromende regen naar een troostvriendin. Ter hoogte van het Hilton gleed ik uit en donderde met mijn volle gewicht op mijn rechterhand. Het bot kraakte en vol afgrijzen zag ik dat mijn hand als een dood vogeltje aan mijn arm bungelde.

Op de eerste hulp in het Ichilov-ziekenhuis weigerden de artsen mij te helpen omdat ik te dronken was. Wanhopig belde ik vriend Mus. Hij begreep de ernst van de zaak en keerde onmiddellijk om naar Tel Aviv. Na enige bemiddeling wist Mus de artsen – mijn pols was volledig gebroken – tot een operatie over te halen. “Yehiyeh besseder (het zal goedkomen, AvA.),” sprak een chirurg genaamd Boris geruststellend in gebroken Hebreeuws. In een zeldzaam moment van helderheid had ik mij opgericht en luidkeels geschreeuwd dat ze dat ook tegen premier Rabin hadden verteld toen die, notabene op mijn verjaardag, op sterven na dood in hetzelfde ziekenhuis arriveerde.

De chirurg trok bleek weg en verdween. Na een half uur kwam hij terug en zei tegen dat een operatie uitgesloten was omdat ik niet verdoofd kon worden omdat ik te weinig bloed in mijn alcohol had. Het alom aanwezige Russische personeel kon met moeite een grijns onderdrukken toen Boris het alcoholpromillage bekendmaakte. Er is maar een oplossing, sprak de Rus vastberaden, en greep mijn pols beet. Met zijn rechtervoet zette hij zich af tegen het bed en rukte met zijn volle gewicht aan de arm. Ik vloog bijna tegen het plafond van de pijn. Zes maanden later, toen het gips er af mocht, bleek de pols geheel te zijn genezen.

Eind goed al goed, of, zoals de neo-Hebreeërs zeggen: sof tov, hakol tov. Nog gefeliciteerd met jullie zeventigste verjaardag overigens, gevre!

Ik heb het hier, langs deze mij onsympathieke weg, al vaker geroepen: een monsterverbond van salafisten, Groene Gekkies, antifascisten, professoren Wekker en feministen probeert alle genot uit het tragische moederland te slurpen.  Die humorloze bende, aangevoerd door de stoottroepen der muzelmannen, wil echt alles verbieden. Roken, drinken, neuken zonder condoom, crack, de houtkachel, de frikandel speciaal et cetera et cetera: onder de Duitse bezetter had het volk meer vrijheid!

Nou heeft Anja Steijn alias Oemfoefoe Anusje Nzuma Die Zauberflöte helemaal ontbleekt, ontwit en ontmand omdat Mozart een vuile seksistische racist was. Ik vind het prima hoor, alles op de schop: onze jeugdliteratuur, Shakespeare, het voltallige oeuvre van Rubberen Robbie en uiteraard de Bijbel. Maar dan moet Oemfoefoe Nzuma ook eens de Koran gaan herschrijven want daar staan me toch dingen in! Maar dat durven ze niet omdat mohammedaanse mannen uit Afrika en het Midden-Oosten toch al zo het slachtoffer zijn van racisme, of iets in die onnavolgbare dialectische geest.

Uit protest tegen deze waanzin ga ik vandaag lekker comazuipen op een fijn Algarviaans strandje. En morgen en zondag wellicht ook. Ze kunnen de colère krijgen, die griezels! Doet u vrolijk mee?!

Meer Arthur van Amerongen? Volg ons op Facebook