- Eurocommissarissen die per broche campagneboodschappen overbrengen. Nu de mannen nog.
- Kamerleden met een stapel rapporten bij de interruptiemicrofoon.
- Gerdie Verbeet die een mandarijntje pelt.
- Paulien Cornelisse.
- Vrouwen die van taal houden.
- Appelenpap.
- Dat blauwe truitje van Charlotte Mutsaers.
- Genegeerde reisadviezen.
- Obama die amnestie verleent aan een kalkoen.
- Canto ostinato van Simeon ten Holt.
- Tycoons die in kranten investeren.
- Twee voor twaalf.
- Totemdieren.
- De Kindle van Amazon.
- Miskleur van Olifant.
- Postkantoren. Maar helaas.
- Yes. En ze treden nog steeds op!
- Shit My Dad Says op Twitter.
- Het klassieke rode Adidaspak.
- Zeilmeisjes met verantwoordelijke ouders.
- Pension Emel.
- Pensions in het algemeen.
- Ouder worden & toch jong blijven.
- Dürüm Döner.
- Griekse havenmeesters die je opwachten met ouzo.
- Turkse havenmeesters die je opwachten met raki.
- Monteurs die eerst luisteren.
- Die klap van Pieter Lakeman op de DWDD-tafel.
- De non sequitur van het jaar. (”Iemand verdrinkt niet omdat hij niet gered wordt, maar omdat hij niet kan zwemmen.” - Wouter Bos over DSB.) Hadden ze tegen Drees moeten zeggen toen hij over de AOW begon.
- De lege stoel van Mohammed Enait in Pauw & Witteman.
- En z’n mutsje natuurlijk.
- De Taalmeester van Teleac.
- Strandhuizen in Mozambique. Láát die mensen!
- Nick Drake, vooral Bryter Layter. En River Man natuurlijk. En Day Is Done uiteraard, maar dat spreekt vanzelf.
- The Gospel van Studio Job.
- Sussende advocaten.
- Zingende meisjes.
- Politieagenten die je geen bon geven op voorwaarde dat je het uitgespaarde geld besteedt aan bloemen voor je vrouw.
- De Bluetooth Stereo Headset van Motorola. Wauw!
- De meisjes van het Hilton Antwerpen.
- Herinneringen aan de hond.
- Het Nu-Terras in Istanbul. Ga maar kijken.
- De Facebook-verslaving van Atte Jongstra.
- Avonden zonder televisie.
- Bepaalde gebaren.
- Begrafenissen die te lang duren.
- Jongens met een roos voor de deur.
- Freek de Jonge in een waadbroek.
- Sneeuwbalsporen naast het raam.
- Vrouwen die ‘Ken je me nog?’ zeggen.
- De extra grote hagelslag van Albert Heijn.
- Het gele stiksel van Dr. Martens.
- Mailtjes van Louise O.
- Ideeën. Mogen ook kleine zijn.
- A.
M. Homes.
- Eindredacteuren die bellen om te checken of je het echt zo bedoelt.
- Pizzakoeriers die toch komen.
- Meeuwen in de sneeuw.
- Lodewijk Asscher die Twan Huys in de maling neemt.
- Radio 6, de jazzzender. Al was het maar vanwege die drie z’s. En dan nemen we Edwin-How Do You Like Your Jazz In The Morning-Rutte graag op de koop toe.
- Van het ene treinstel naar het andere sms’en. Liefst op weg naar een popconcert.
- Poolse aannemers die drie talen door elkaar spreken.
- Nieuws kijken om half acht in plaats van acht uur.
- Het besef dat mensen die over ‘marktwerking’ spreken zelf meestal in de publieke sector werken.
- Mannen die trots met het juiste snoertje aankomen.
- Onvindbare festivalhostessen. (Omdat ze allemaal blond zijn en Maartje heten.)
- De genadeloze openhartigheid van Wim de Jong.
- Dat je favoriete maar veel te dure deodorant in de aanbieding is.
- Of moisturizer natuurlijk.
- Whatever works.
- Mensen die de dokter met ‘meneer’ aanspreken.
- Jan Mulder die Yvon Jaspers onder tafel kijkt.
- Mag ook iemand anders zijn.
- Dragen wij deze kleinodiën dankbaar in het hart met ons mee, de niksige jaren nul uit.
- En gedenken wij de gepensioneerde onderwijzeres die haar laatste centjes aan meneer Madoff toevertrouwde en nu uit vuilnisbakken eet.
- Proost.
