Cultuur

Marktkoopman van de blues

De Johnny Jordaan-snik, de Willy Alberti-galm, het vibrato aan het einde – we zullen ze missen, zijn meezingers over eenzaamheid waar iedereen vrolijk van werd. ‘Zo ‘over the top’ dat je erom moest lachen, terwijl het toch onmiskenbaar ook over jou ging.’ Bij de dood van André Hazes.

01/10 | 2004
door Martin Schouten
Leestijd 5 minuten
archief HP/De Tijd

Hazes?” vroeg het bezoek me soms. “Hou jij van André Hazes?”

“Ja, luister maar eens.” Plaat opgezet. Blazersintro, smerige gitaar en dan zijn stem uit de speakers: Hier geef ik geen stuiver voor...