Hoe Sneeuwwitje de Amerikaanse economie moest redden

Er was eens een statenunie in malaise. Een economische crisis had zich als een eindeloze barre winter van het land meester gemaakt. Vijf lange jaren, en nog geen enkel teken van bloei. Tot er een wel heel fleurige oplossing de kop opstak, die een welvarende industrie tot gevolg moest hebben: filmspeelgoed.Dit is een hoofdredactionele boodschap uit een editie van The New York Times uit 1938. Drie maanden daarvoor was eerste lange tekenfilm in première gegaan: Snow White and the Seven Dwarves, van de studio van filmmagnaat Walt Disney. Het was een verfilming van het fameuze sprookje van de Gebroeders Grimm, die door zowel critici als het publiek enthousiast werd ontvangen. En meneer Disney deed daarbij een slimme investering: hij verkocht de rechten van de personages aan speelgoedfabrikanten.The New York Times zag in deze commercialisering van kunst niet alleen een gouden idee, maar ook economische voorspoed. Dat had de krant goed gezien, als u bedenkt dat de speelgoedwinkels tegenwoordig vol staan met plastic poppetjes van Disney-figuren, en die een belangrijk ingrediënt zijn van de populaire happy meals van McDonald’s. “Figments of Disney’s imagination have already sold more than $2,000,000 worth of toys since the first of the year,” schrijft de krant.