Het lijkt zo simpel; even delen op Twitter dat het je vandaag niet meezit. Binnen no-time zijn er anderen op de hoogte van je minder optimistische stemming. Met een beetje geluk zit er iemand tussen die je beterschap en geluk toe twittert. Een mooie manier van sociale steun, toch? Niet altijd. Deze blog is een voorbeeld dat Twitter zelfs kan bijdragen aan het in standhouden van een angststoornis.Sociale media worden een steeds grotere probleemfactor in onze maatschappij. Internetverslaving komt steeds meer voor onder jongeren en meer dan de helft van de Nederlanders onder de vijftig jaar geeft aan niet zonder sociale media te kunnen leven.
Deze schrijfster toont op een mooie manier de twee gezichten die het gebruik van sociale media kunnen hebben. De schrijfster creëerde haar hele eigen wereld op haar Twitter-account. Ze kon gemakkelijk en open communiceren met gelijkgestemden over onderwerpen die haar aangingen, zoals het hebben van een angststoornis. Tot zover leek het haar te helpen in haar gevecht met angst.http://www.hpdetijd.nl/2017-07-13/eenzaamheid-en-sociale-media/Dit was natuurlijk een positieve ontwikkeling: mensen zoals zij konden gemakkelijker online hun ei kwijt bij lotgenoten, juist wanneer hun sociale achterban niet paraat stond of ontbrak. Maar naar verloop van tijd werd haar tijdlijn een bubbel van angst. Het enige wat ze voorbij zag komen waren verhalen over angststoornissen en gerelateerde problemen, waardoor ze er zelf nooit van kon ontsnappen. Ze voelde dat Twitter haar hoge angstniveau in stand hield.
