Talitha van Zon duikt op in een vrolijke reclame, zo meldde Arnold Karskens van dagblad De Pers zo’n drie weken geleden. De verguisde ex-geliefde van Mutassim Kadhafi, tevens voormalig Playboy-model, stond lachend op de website van het kledingmerk Dressed2Kill. GeenStijl jubelde prompt na de ontdekking dat ‘het borderline-sletje van de Gadaffi-kliek’ weer werk heeft. Maar wat blijkt, na een simpel belletje met de eigenaar van het kledingmerk: de foto’s zijn al meer dan twee jaar oud.
Het artikel over Van Zons ‘nieuwe schnabbel’ stond op dinsdag 25 oktober in De Pers. Voor publicatie had Arnold Karskens netjes naar de drie filialen van Dressed2Kill gebeld. Maar omdat er niet werd opgenomen - de winkels zijn op maandag gesloten - vond hij dat hij het zonder een reactie van het kledingmerk kon stellen.
"Ik heb Karskens de volgende dag gebeld en hem verteld dat de foto’s al meer dan twee jaar oud zijn," vertelt Peter van Daalen, eigenaar van Dressed2Kill. "Maar hij wilde het niet rectificeren: ‘Jullie namen de telefoon niet op,’ zei hij. De volgende dag stond PowNews bij ons op de stoep. Die hebben het item uiteindelijk niet uitgezonden, omdat het niet spectaculair genoeg was."
Karskens ontkent in een reactie dat er gesproken is over rectificeren. "En over de leeftijd van de foto, dat is geen punt. Het feit telt dat ze op die dag nog adverteerde voor het merk!"
De bewuste fotoshoot voor Dressed2Kill vond plaats op een doodgewone zaterdag, in de zomer van 2009, met acht vrouwen die niet van een modellenbureau waren geplukt, maar uit het klantenbestand. "We wilden een doorsnee van onze klanten fotograferen, en hebben toen ook Talitha gevraagd," zegt Van Daalen. "Zij kwam hier geregeld kleding kopen. Alle vrouwen, en dus ook Talitha, hebben geheel belangeloos aan de shoot meegewerkt. Ze hebben er dus niet betaald voor gekregen."
Dat Van Zon in 2000 in de Playboy heeft gestaan, wist Van Daalen op dat moment nog niet. "Maar wat maakt het ook uit! Er zijn zoveel mensen die bloot in de Playboy hebben gestaan. Ik wist wel dat Talitha tot twee jaar geleden model was in Italië, dat zegt ze ook in [[popup file="2011-11/schermafbeelding-2011-11-10-om-15.14.57.png" description="onze brochure" alt=" " align="inline" ]]."
Door alle commotie rondom de foto’s, heeft Van Daalen besloten ze van de website te halen. "Ik ben ook gedwongen om een nieuwe brochure te laten drukken," zegt hij verbitterd. "Het is schadelijk voor onze winkels, maar ik betreur ook alle ophef over haar."
Dat Van Zon wordt verdacht van mensenhandel, is voor Van Daalen nog geen reden om haar af te vallen: "Iemand is pas schuldig als dat door een onafhankelijke rechter is aangetoond. Ik zou voor de media een vurig pleidooi willen houden om haar niet te veroordelen, maar dat aan de rechter over te laten."
Waar Talitha van Zon inmiddels verkeert, is raadselachtig. Begin september toonde ze publiekelijk een laatste levensteken: journalist Hans Jaap Melissen interviewde haar toen voor Radio 1. In dit interview ontkent Van Zon dat Arnold Karskens haar Libië heeft uit gesmokkeld, zoals hij zelf beweert. Dat ze op de boot van Tripoli naar Malta meekon, was - volgens Van Zon - in de eerste plaats een verdienste van de Hongaarse ambassade. Karskens besloot vervolgens op dezelfde boot te stappen, in de hoop dat hij exclusief haar verhaal kon optekenen. Maar Van Zon hield stellig haar mond, en gaf haar verhaal weg aan de Britse krant The Sunday Telegraph.
Het artikel over Van Zons ‘nieuwe schnabbel’ stond op dinsdag 25 oktober in De Pers. Voor publicatie had Arnold Karskens netjes naar de drie filialen van Dressed2Kill gebeld. Maar omdat er niet werd opgenomen - de winkels zijn op maandag gesloten - vond hij dat hij het zonder een reactie van het kledingmerk kon stellen.
"Ik heb Karskens de volgende dag gebeld en hem verteld dat de foto’s al meer dan twee jaar oud zijn," vertelt Peter van Daalen, eigenaar van Dressed2Kill. "Maar hij wilde het niet rectificeren: ‘Jullie namen de telefoon niet op,’ zei hij. De volgende dag stond PowNews bij ons op de stoep. Die hebben het item uiteindelijk niet uitgezonden, omdat het niet spectaculair genoeg was."
Karskens ontkent in een reactie dat er gesproken is over rectificeren. "En over de leeftijd van de foto, dat is geen punt. Het feit telt dat ze op die dag nog adverteerde voor het merk!"
De bewuste fotoshoot voor Dressed2Kill vond plaats op een doodgewone zaterdag, in de zomer van 2009, met acht vrouwen die niet van een modellenbureau waren geplukt, maar uit het klantenbestand. "We wilden een doorsnee van onze klanten fotograferen, en hebben toen ook Talitha gevraagd," zegt Van Daalen. "Zij kwam hier geregeld kleding kopen. Alle vrouwen, en dus ook Talitha, hebben geheel belangeloos aan de shoot meegewerkt. Ze hebben er dus niet betaald voor gekregen."
Dat Van Zon in 2000 in de Playboy heeft gestaan, wist Van Daalen op dat moment nog niet. "Maar wat maakt het ook uit! Er zijn zoveel mensen die bloot in de Playboy hebben gestaan. Ik wist wel dat Talitha tot twee jaar geleden model was in Italië, dat zegt ze ook in [[popup file="2011-11/schermafbeelding-2011-11-10-om-15.14.57.png" description="onze brochure" alt=" " align="inline" ]]."
Door alle commotie rondom de foto’s, heeft Van Daalen besloten ze van de website te halen. "Ik ben ook gedwongen om een nieuwe brochure te laten drukken," zegt hij verbitterd. "Het is schadelijk voor onze winkels, maar ik betreur ook alle ophef over haar."
Dat Van Zon wordt verdacht van mensenhandel, is voor Van Daalen nog geen reden om haar af te vallen: "Iemand is pas schuldig als dat door een onafhankelijke rechter is aangetoond. Ik zou voor de media een vurig pleidooi willen houden om haar niet te veroordelen, maar dat aan de rechter over te laten."
Waar Talitha van Zon inmiddels verkeert, is raadselachtig. Begin september toonde ze publiekelijk een laatste levensteken: journalist Hans Jaap Melissen interviewde haar toen voor Radio 1. In dit interview ontkent Van Zon dat Arnold Karskens haar Libië heeft uit gesmokkeld, zoals hij zelf beweert. Dat ze op de boot van Tripoli naar Malta meekon, was - volgens Van Zon - in de eerste plaats een verdienste van de Hongaarse ambassade. Karskens besloot vervolgens op dezelfde boot te stappen, in de hoop dat hij exclusief haar verhaal kon optekenen. Maar Van Zon hield stellig haar mond, en gaf haar verhaal weg aan de Britse krant The Sunday Telegraph.
