PVV heeft moeite beloftes te houden; Acht keer kiezersbedrog

Geen dienstauto met chauffeur, geen AOW-leeftijd van 67 en heel veel referenda. Dat waren slechts enkele beloftes die de PVV deed voor de Tweede Kamerverkiezingen. Een jaar later blijkt de partij Wilders&co het maar moeilijk te vinden, dat volharden in eigen standpunten. Het wetenschappelijke bureau van de SP publiceerde eerder een rapport waarin het, aan de hand van het stemgedrag van de PVV-parlementariërs, meer dan  200 verbroken beloftes van de PVV op een rij heeft gezet. Wilders reactie op het rapport was even duidelijk als vijandig: “Het is tijd om subsidies aan partijen te stoppen, helemaal als er dit soort bagger uit zo’n belastinggeld verspillend, zogenaamd wetenschappelijk bureautje komt.” Ook HP/De Tijd stelde een mooi lijstje vol draaikonterij op.

Geen dienstauto met chauffeur, geen AOW-leeftijd van 67 en heel veel referenda. Dat waren slechts enkele beloftes die de PVV deed voor de Tweede Kamerverkiezingen. Een jaar later blijkt de partij Wilders&co het maar moeilijk te vinden, dat volharden in eigen standpunten. Het wetenschappelijke bureau van de SP publiceerde eerder een rapport waarin het, aan de hand van het stemgedrag van de PVV-parlementariërs, meer dan  200 verbroken beloftes van de PVV op een rij heeft gezet. Wilders reactie op het rapport was even duidelijk als vijandig: “Het is tijd om subsidies aan partijen te stoppen, helemaal als er dit soort bagger uit zo’n belastinggeld verspillend, zogenaamd wetenschappelijk bureautje komt.” Ook HP/De Tijd stelde een mooi lijstje vol draaikonterij op.

1. De pensioenleeftijd

Na het akkoord tussen Kamp en de sociale partners gaat de pensioenleeftijd definitief van 65 naar 67 jaar. Wilders had daar vorig jaar, direct na zijn verkiezingsoverwinnig, al mee toegestemd. Dit ondanks de duidelijke woorden in het verkiezingsprogramma: “de AOW blijft op 65 jaar, geen dag later”. Wilders verklaarde zijn halve pirouette destijds als volgt: “Je moet over je schaduw springen als je wilt regeren.” Dit paradepaardje van de PVV sneuvelde dus al wel heel snel door de concessies die de partij moest doen als gedoogpartij.

2.  De zorg

“Wij willen rust in de sector. Een pas op de plaats. Kijken wat goed werkt en wat niet. Nu geen uitbreiding van de marktwerking in de ziekenhuiszorg.

”

Zo luidde de belofte van de PVV aan de kiezer in haar programma van 2010. Uit de Miljoenennota 2011 blijkt dat de PVV de coalitiepartijen niet heeft verhinderd de uitbreiding van de marktwerking in de zorg voort te zetten. In 2010: “De PVV wil geen verhoging van het eigen risico in de zorgverzekeringswet. Zorg moet toegankelijk zijn, voor iedereen. Een hoog eigen risico zorgt niet voor lagere zorgkosten, maar zorgt ervoor dat mensen zorg gaan mijden, langer met problemen blijven rondlopen. Dit zaluiteindelijk tot veel hogere zorgkosten leiden.” Wat bleek op Prinsjesdag: er komt een verhoging van het eigen risico van veertig euro. Eerder stemde de PVV al tegen een motie om bonussen in de zorgsector in te perken, wat toch loodrecht tegenover hun eigen belofte staat. “Einde aan bobocultuur in de zorgsector, Balkenendenorm invoeren,” zo klonk het nog in 2010.

3. Het referendum

Ook in het verkiezingsprogramma: “De Partij voor de Vrijheid zet zich in voor een sprankelende democratie, met volop referenda. Laat ons volk zich maar uitspreken; samen weten burgers het beter dan de linkse kliek.

”

Toch steunde Kamerlid Roland van Vliet het door GroenLinks ingediende voorstel om de plannen van een tweede kerncentrale voor te leggen aan het volk niet. Volgens van Vliet staat in het regeerakkoord al dat er een tweede kerncentrale moet komen. Dat de PVV dat akkoord als gedoogpartner helemaal niet tekende, maakte volgens van Vliet niet uit. Hij stelde dat PVV op dat punt wel ‘in die geest handelt’ en dat er met de VVD en het CDA wel degelijk een akkoord over bestaat.

4. De dienstauto met chauffeur

Voor de verkiezingen beloofde Hero Brinkman nog dat zijn partijgenoten zelf hun auto zouden besturen. Een dienstauto was namelijk overbodig en bovendien veel te duur. Per gedeputeerde zou dat een ton bezuinigingen opleveren, zo rekende Brinkman uit. Vier maanden later willen de Limburgse gedeputeerden Janssen en Kreber alsnog plaatsnemen op de achterbank van een dienstauto. Het rijden kost de PVV-politici meer tijd dan ze van tevoren hadden ingeschat, waardoor ze nog nauwelijks aan werken toekomen. De Limburgse statenfractie heeft nog niet bekendgemaakt of het verzoek van Janssen en Krebber wordt gehonoreerd.

5. Joint Strike Fighter

Nederlands meest besproken vliegtuig is ook voor de PVV een lastig punt. In de oppositie was de partij nog fel tegen de aanschaf van het gevechtsvliegtuig. Wilders, in april 2010: “Voor de PVV is het glashelder: geen JSF-testtoestellen.” Ook adjudant Brinkman was duidelijk: “We zijn tegen de JSF en het tweede testtoestel en dat blijven we.” Wonderlijk hoe snel de partij een draai van 180 graden maakte zodra het mocht meeregeren met CDA en VVD. Resultaat: de aankoop van het JSF stond gewoon in het gedoogakkoord.

6. Sociale huurwoningen

In november 2010 herziet de PVV-fractie, vlak voor de stemming in de Kamer, haar standpunt over de inkomenseis voor huurwoningen. Een motie van de SP om de strengere eisen van de Europese Unie niet in te voeren kreeg steun van PvdA, GroenLinks, ChristenUnie en Partij voor de Dieren, en aanvankelijk dus ook van de PVV. Op het allerlaatste moment echter trekt de vrijheidspartij de steun in, waardoor er geen 86 maar 62 parlementariërs voor de motie stemmen. Motie afgekeurd, links is razend. “PVV’er Eric Lucassen wilde de motie zelfs als eerste indienen”, aldus SP-kamerlid Sadet Karabulut boos na afloop. “Maandenlang hebben ze gezegd ’handen af van de sociale huisvesting’ en spraken ze over Henk en Ingrid. En nu schikken ze zich weer naar de coalitie.”

7. De OV-chipkaart

Tijdens een kamerdebat in april van dit jaar keerde de PVV zich opeens tegen de motie van de linkse oppositie. De motie moest de strippenkaart behouden totdat alle kinderziektes van de OV chip zouden zijn opgelost. De reden dat de PVV afhaakte is dat ze de OV-chip helemaal niet wilden, en dus ook niet nadat alle problemen zouden zijn opgelost. Door nee te zeggen tegen de linkse motie bezegelde de PVV, onbedoeld waarschijnlijk, meteen ook het definitieve einde van de geliefde strippenkaart. PVV-kamerlid Leon de Jong diende namelijk niet zelf een motie in om de strippenkaart van de ondergang te redden. Oeps.

8. Hoofddoekjes

Ook in de gemeentepolitiek draait de PVV haar standpunten wat bij om te mogen besturen. Raymond de Roon is PVV-fractievoorzitter in Almere en groot voorstander van het hoofddoekjesverbod. “Dat hoofddoekjesvoorstel is voor ons belangrijk. Dat hebben we aan onze kiezers beloofd,” aldus De Roon in een uitzending van Netwerk in april 2010. “Daar ga ik geen duimbreedte op wijken. Dat moet gewoon gerealiseerd worden.” Maar als De Grote Blonde Leider van de partij zegt dat er “best nog te praten valt over het hoofddoekjesverbod voor gemeentelijke en gesubsidieerde instellingen,” is De Roon snel om. Het mag niet baten, het breekpunt dat geen breekpunt meer was blijkt een onoverkomelijke horde voor de andere partijen en PVV moet genoegen nemen met een plek in de oppositie.