De eerste avond dat we hem zagen, was ook al op het Amstelveld. ‘Sauvignon blanc?’ vroeg hij de serveerster. ‘Is dat uw beste wijn? Doet u die maar. Ik zit hier met het miljoenenconcern Propria Cures, begrijpt u.’ We proostten. Eén redacteur belandde in de goot. Letterlijk. Hij gooide dode bladeren over zich heen, terwijl hij riep: ‘Ik leef. Ik leef.’ Edwin was toen al een tijdje weg.
Witte busjes
Later nodigde hij ons uit op zijn tijdelijke kantoor. ‘Zwaai maar even’, zei hij, terwijl hij hartelijk zijn middelvinger opstak naar het witte busje aan de overkant. Toen we een paar uur later het pand weer uitliepen, stond het busje er nog. De lichten gingen aan op het moment dat de voordeur openging. De Roy van Zuydewijn werd niet alleen permanent geschaduwd, hij werd ook nog eens permanent geschaduwd door bijzonder incompetente achtervolgers. ‘Zonder Pablo had ik het allang opgegeven’, zei hij. De hond sleurde hem naar buiten.
Een goede vriend vroeg me om Edwins telefoonnummer. Hij wilde voor een afstudeerproject een filmpje met hem maken. Een tour langs zijn favoriete plekken in Amsterdam. Edwin zegde toe. ‘Ik ben een bibliofiel’, zei hij, in de Oudemanhuispoort, bij de boekenstalletjes. Bij het Paleis op de Dam zei hij: ‘Als ik mijn groene keukenkastjes blauw wil verven, moet ik bij de gemeente zes verzoeken indienen. Trix plaatst rustig een lift in het Paleis op de Dam.’
De rechtszaken
Drie of vier stukken schreef hij voor PC. Daarna ging het niet meer: hij was te druk met de rechtszaken, met alle ellende. Er was aangifte tegen hem gedaan, wegens ‘Schending ambtsgeheim.’ Twee rechercheurs stonden bij zijn moeder voor de deur. Hij stelde voor om nog eens te borrelen. Die week had hij geposeerd voor een advertentie. Na een uur ging hij weg – Pablo moest naar buiten. Edwin betaalde de rekening en de volgende twee rondjes.
Een paar jaar geleden zag ik hem voor het laatst. Vlakbij het Rijksmuseum hoorde ik mijn naam. Edwin de Roy van Zuydewijn herkende mij op straat. We praatten kort, hij vroeg hoe het met de rest van de redactie was. Toen werd hij meegesleurd door Pablo.
