De burgeroorlog in Syrië woedt drie jaar na het begin van de protesten nog steeds onverminderd voort.Het land staat in brand en de gruwelijkste berichten over moordpartijen, gebruik van chemische wapens en andere misdaden tegen de menselijkheid komen nog altijd naar buiten. De internationale gemeenschap heeft tot op heden nog geen concrete actie ondernomen [dit is een claim die niet waar is, al was het alleen maar vanwege wat je hierna tussen haakjes zet] (buiten het besluit om Assad’s chemische wapenarsenaal te confisqueren, [volgens mij is confisqueren niet de juiste term, maar zouden ze het zelf vernietigen. en ik weet niet of dat een ‘besluit’ van de internationale gemeenschap was, of kwam door druk van met name de VS. Dit zijn precies de detail waar ik het over had, dit luistert ontzettend nauw.] ). Maar daar lijkt nu verandering in te komen.De Verenigde Staten overwegen namelijk om de Syrische opstandelingen die vechten tegen de regeringstroepen van president Bashar Al-Assad te gaan trainen. Het zou hier wel gaan om een groep ‘gematigde’ rebellen, en niet een van de talrijke, aan Al-Qaeda gelieerde groeperingen die zich naast vechten met regeringstroepen ook bezighouden met het afslachten van ongewapende burgers, met name etnische, niet-Islamitische minderheden.Het is te hopen dat Obama en de zijnen een goed veldonderzoek hebben verricht alvorens zij steun gaan verlenen aan de opstandelingen. Uit het verleden is er namelijk een schrijnend geval bekend waarin de Verenigde Staten zichzelf danig in de nesten hebben gewerkt. Namelijk die andere bodemloze put van dood, verderf en oorlog: Afghanistan.Toen in 1979 de communistische Sovjet-Unie het islamitische land aan de voet van de Hindoekoesj binnenviel werden de Verenigde Staten zenuwachtig. Het bracht het rode gevaar opeens wel erg dicht bij de olierijke gebieden in het Midden-Oosten, (met name die in buurland Iran).De moslimstrijders (moedjahedien) die destijds tegen de Sovjet-overheersing vochten ontvingen steun vanuit Amerikaanse en Saoedische hoek. Uiteindelijk slaagden zij erin om de Russen uit Afghanistan te verdrijven en ontstond er een machtsvacuüm waaruit de Taliban uiteindelijk in 1996 als winnaars uit kwamen.[ook hiervan kan ik niet goed controleren of je dit helemaal correct hebt beschreven. ik zie ook geen bron]Wat volgde waren vijf jaar van ultieme terreur en onderdrukking [ultieme terreur en onderdrukking, wat is dat, en wat is het verschil met het regime van Assad? wederom een ‘gevaarlijke’ omschrijving] voordat de Verenigde Staten na de terreur 9-11 besloten om in te grijpen in Afghanistan. Terwijl er geen direct bewijs is dat de Verenigde Staten daadwerkelijk de Taliban of Osama Bin laden steunden, stonden de Amerikaanse soldaten in Afghanistan wel opeens tegenover de Stingers die ze enkele decennia daarvoor aan verschillende moedjahedien-groepen geleverd hadden.Een parallel met Syrië is gauw getrokken. Want zowel in Syrië als in Afghanistan destijds vechten een groot aantal gewapende groeperingen waardoor het overzicht al gauw zoek raakt. Het is dus te hopen dat de bemoeienis van de Amerikanen niet een nóg grotere schurk in het zadel helpt.=> het punt ‘amerikanen leverden in het verleden al wapens e.d. aan mensen die ze achteraf misschien beter niet hadden kunnen steunen’ (hoessein, moedjahedien ===> als dat dezelfde zijn als waar ze nu tegen vechten) kun je maken met bronnen. ik zou het stukje dan vooral zo insteken dat de Amerikanen wel een heel opmerkelijke manier hebben om de oorlog in Syrie een halt toe te roepen. Ze kiezen niet voor de invasie, zoals in Afghanistan en Irak, maar gaan lokale strijders trainen. Hoewel, zo opmerkelijk is dat eigenlijk niet eens te noemen. En dan voorbeeld(en) van hoe ze dat eerder deden. Als afsluiting concluderen dat deze tactiek niet altijd goed uitpakt - ze kunnen over een tijdje zelf tegenover die gesteunde groeperingen terechtkomen.
