Allereerst stelt de documentaire dat Amazon handel afpakt van tientallen bedrijven die op de website hun goederen proberen te verkopen. Amazon zou achter hun rug om dealtjes sluiten met leveranciers, om zo de producten zelf in te kopen en te concurreren met die bedrijven.
En dan de omstandigheden in de pakhuizen van Amazon. Medewerkers die kritiek durfden te leveren op hun werkgever noemden het werktempo meedogenloos, en de verwachtingen van de werkgever onredelijk. Oud-medewerkster X: “I felt like Amazon was a prison.” Haar collega’s en zij werden continu in de gaten gehouden, en afgerekend op elke seconde dat ze niet werkten maar op de wc of in het magazijn waren.
Oké, het klinkt wat aanstellerig. Werkgevers die streng de hand houden aan de werktijden, daar heeft iedereen wel ervaring mee. En daarbij, in een gemiddeld Zuidoost-Aziatisch land mag je al blij zijn dat je naar het toilet mag en dit geen gat in de grond is.
Toch is de documentaire niet de eerste keer dat er negatieve berichten naar buiten komen over de praktijken van Amazon. In Duitsland leidde een onthullende documentaire vorig jaar tot grote ophef. Daarin was te zien hoe de bewakingsdienst van Amazon de werknemers werkelijk overal volgden, en kleding droeg van het merk Thor Steinar, vaak geassocieerd met het neo-nazisme. Het woord ‘nazi-praktijken’ viel zelfs. En deze maand legden honderden Duitse Amazon-werknemers het werk neer. Ze vinden de lonen te laag voor het werk dat zij leveren.
Ook het Britse programma Panorama ging vorig jaar undercover en ondervond de onmogelijke werkomstandigheden in logistieke verdeelcentra aan den lijve. Ze werken daar namelijk met een bijzonder werkdrukverhogend apparaatje, dat constant aftelt naar je volgende deadline en je prestaties noteert.
Maar goed, daar u merkt er natuurlijk niks van als u van achter uw computer op de bestelknop drukt.
