Weg met de zomertijd

Eind maart gaat de klok een uur naar voren. Zomertijd. De maatregel werd veertig jaar geleden ingevoerd om energie te besparen. Maar de roep om hem af te schaffen klinkt steeds luider. ‘Er bestaan gewoon geen voordelen.’Al jaren voert lerares Nederlands Anouk Verhaaff een verbeten strijd tegen de zomertijd – ofwel het vooruitzetten van de klok in de lente. Het begon ooit met een Hyvespagina – “Kun je nagaan hoe lang ik hier al mee bezig ben.” Vervolgens richtte ze de actiegroep Stop de Zomertijd op. Het komt allemaal voort uit persoonlijke ergernis. “Zo lang ik me kan herinneren, heb ik een bloedverziekende rothekel aan dat ene uurtje dat straks weer naar voren gaat,” zegt ze. “Ik moet voor mijn werk om half zes op. Ik ben altijd een vroege vogel geweest, dus dat is niet erg. Maar als de klok naar voren gaat, blijft het voor mijn gevoel standaardtijd: half vijf dus. Dan kun je wel zeggen: ga een uur eerder naar bed, maar voor mijn lijf is het dan geen bedtijd. Dus dan ga ik liggen malen en val ik niet in slaap. Ik ben iemand die veel slaap nodig heeft, dus na zo’n korte nacht voel ik me rot. Dat wordt een vicieuze cirkel waar ik niet uitkom. Pas als eind oktober de klok weer naar standaardtijd gaat, kan ik uitademen. Dat kun je overdreven vinden en dat zal best, maar ik heb er gewoon last van.”Verhaaff staat niet alleen. De petitie voor het afschaffen van de zomertijd, die ze vorig jaar aanbood aan CDA-Europarlementariër Annie Schreijer-Pierik, is inmiddels 43.000 keer ondertekend. Ook in landen als België, Frankrijk, Duitsland en Finland bestaan actiegroepen die zich sterk maken tegen de zomertijd.