“Land van duizend meningen, land van nuchterheid.”
Dat klopt al niet meer. Er zijn misschien nog een handvol meningen over, je hebt boos rechts en ontredderd links, en ertussenin het land van vijftig tinten grijs, van licht naar donker verschietend tussen opgewekte onverschilligheid en een even algemeen ‘onbehagen’. Onze vermoeiende reis van ophef naar ophef kun je moeilijk nuchter noemen.
“Met z’n allen op het strand, beschuit bij het ontbijt.”
Met z’n allen ja, ondanks corona. Dat hele corona-gedoe, daar zijn wij te nuchter voor. Met z’n allen naar het strand, het park, het bos. Normale mensen doen niet zo moeilijk met die anderhalve meter en zo, we laten ons de kop niet gek maken.
