Zoey keek me ongelovig aan.
‘Ja, hier stond ik dan.’
‘Echt? Nooit geweten.’
‘Nee, ik maakte me niet kenbaar. Ik stond daar gewoon, in het donker. Naar je raam te kijken.’
Jan Kuitenbrouwer vervolgt zijn sentimental journey door de buurt waar hij opgroeide. Deze aflevering: hoe hij voor een meisje door een glazen deur rende. 'Jij was echt meisjesgek.' 'Ik had geen zussen!'
Zoey keek me ongelovig aan.
‘Ja, hier stond ik dan.’
‘Echt? Nooit geweten.’
‘Nee, ik maakte me niet kenbaar. Ik stond daar gewoon, in het donker. Naar je raam te kijken.’
