Richards vertelt in zijn boek hoe een gedeelte van de as op tafel waaide terwijl hij bezig was de resten van zijn vader bij een eikenboom uit te strooien. “Ik had mijn vaders as al een jaar of zes in een zwarte doos bewaard omdat ik mezelf er maar niet toe kon zetten om het zomaar in de wind te verstrooien. Uiteindelijk heb ik een eikenboom geplant om hem over uit te strooien,” aldus Richards.
“Toen ik eenmaal de deksel van de zwarte doos nam, waaide er een fijn laagje van mijn vaders as over de tuintafel. Ik kon het niet zomaar van tafel vegen, dus raapte ik het bij elkaar met een vinger, waarna ik het opsnoof. Ashes to ashes, father to son. Hij helpt nu een eikenboom met groeien en zou me daar eeuwig dankbaar voor zijn,” vertelt Richards.
