De maskers zijn gevallen. Tot 7 oktober werd onversneden jodenhaat door palliepijpers, antifa’s en andere onrendabelen nog heel omfloerst ‘antizionisme’ genoemd, maar tegenwoordig jaagt de Nijmeegse Sturmabteilung van ‘academicus’ Harry Pettit open en bloot op joden. Niet op Israëli’s, maar op joden. Van alle ‘studentenprotesten’ tegen Israël zijn die van Nijmegen nog het meest expliciet en schaamteloos antisemitisch. Michael Vis, fractievoorzitter VVD Amsterdam Zuid, twiette: “Bij de Radboud Universiteit Nijmegen scanderen gemaskerden: ‘All the zio’s are racists!’ Het woord ‘zio’ is aanvankelijk populair gemaakt door neonazi’s. De voormalig leider van de KKK, David Duke, begon er ooit mee.”
Deze week was het weer raak op de Radboud Universiteit. De Gelderlander gisteren:
“Een pro-Palestina-actievoerder heeft dinsdagavond na enkele minuten een lezing van de Spanjaard Juan Caldes Rodriguez van de European Jewish Association (EJA) - op de Radboud Universiteit verstoord. ‘Free Palestine’ en ‘all zionists are racists’ schreeuwde hij herhaaldelijk. En: ‘Cops off campus!’ Beveiligers hielden de deuren dicht. Na zo’n tien minuten was het geschreeuw niet meer te horen. Beveiliging had de politie erbij gehaald, die hem mee naar buiten kreeg. De man hoefde niet mee naar het bureau en kon vertrekken. Vrees voor verstoring vooraf was door de organiserende studente Seljan Yaghmurova van Standwithus, een pro-Israëlorganisatie die zich zegt in te zetten tegen antisemitisme, rekening gehouden met verstoringen. De vorige lezing door Standwithus was om veiligheidsredenen afgelast. Een praatje van pro-Israël-activiste Rawan Osman werd in maart verstoord door actievoerders.”
De onvermijdelijke Harry Pettit pleitte voorafgaande aan de lezing van Juan Caldes voor een boycot en twiette: “My uni @Radboud_Uni is hosting another genocide propaganda event, as ‘Israel’ carries out colonisation of Gaza and collective starvation. This speaker says things like ‘anti zionism is antisemitism’, and this is the ‘forces of civilisation against barbarism’ to justify genocide.”
Harry is behalve zwaar judeofoob ook nog eens een bange broekenpoeper, want hij reageerde woedend toen in de podcast Brussen & Veelo een fragment van hem werd gedraaid, waarin de Goebbels van de Radboud Israël onomwonden vergelijkt met nazi-Duitsland.
De voorbeelden van hedendaagse jodenhaat zijn legio en niemand is nog verbaasd door de gruwelijke teksten die de Sturmabteilung en hun paladijnen scanderen tijdens demonstraties.
Ik vind het in de regel wat makkelijk om de Wet van Godwin er bij te halen - naarmate een online-discussie langer duurt, nadert de waarschijnlijkheid van een vergelijking met de nazi’s of Hitler tot 1 - maar ik zie duidelijk parallellen tussen nu en Duitsland eind jaren dertig. Wie die niet ziet, heeft stront in de ogen of vindt het de openlijke jodenhaat in Nederland niet zo alarmerend. Denk maar eventjes aan de jodenjacht rond de wedstrijd van Ajax tegen Maccabi. Ernst Röhm zou trots zijn geweest op zijn ‘taxichauffeurs’ ook al waren die niet helemaal raszuiver, maar wel eenvoudig over te halen tot de Griekse beginselen, al dan tegen een kleine vergoeding wegens bewezen diensten bij de pisbak. De voorbeelden van hedendaagse jodenhaat zijn legio en niemand is nog verbaasd door de gruwelijke teksten die de Sturmabteilung en hun paladijnen scanderen tijdens demonstraties. Het is bizar dat de oproep tot uitroeiing van het Israëlische volk als volstrekt normaal wordt beschouwd terwijl de genocide in Gaza - die geen genocide is - als de meest verschrikkelijke en wrede en systematische in de geschiedenis wordt afgeschilderd door de media. Ik heb op de Universiteit van Amsterdam genocide als bijvak gevolgd en heb alle literatuur die er in die tijd beschikbaar was bestudeerd. Ik durf zonder schroom te beweren dat het aantal doden (50.000 of daaromtrent) in Gaza, op een bevolking van twee miljoen, geen genocide is. In het getal van 50.000 zijn 30.000 terroristen meegenomen, dus als er 25.000 doden onder de bevolking zijn gevallen, is dat diep treurig, maar geen genocide, en al helemaal niet met voorbedachte rade. Kijk maar even naar het lijstje van echte genocides en vergelijk die met de vermeende genocide in Gaza.
Ik ga even verder met de genocidebrullers in Nederland. Ziedende mohammedanen - een aantal gekleed als Hamas-terroristen - lieten in Barneveld keurige bezoekers van een Christen voor Israël-bijeenkomst over een Israëlische vlag lopen terwijl de politie gezellig keuvelend op baklava zat te knabbelen. Eerder maakte de Sturmabteilung van Hamas Nederland al Katwijk onveilig en ik hoop dat ze binnenkort eens in Urk langsgaan, want de noeste vissers in het dorp weten wel raad met dit gespuis. Let wel: in Barneveld waren het christenen die werden uitgekafferd door het gajes. Het geschreeuw en gekrijs deed mij denken aan de meute die bij de opening van het Holocaustmuseum stond te protesteren, en toen waren het wel joden die de volle laag kregen. Net als in de jaren dertig in Nederland staat het volk er bij en kijkt er naar. De Nederlandse media, van de kranten van het Vlaamse mediakartel tot de NPO en DPG-Unilever Treurbuis (voorheen RTL) doen vrolijk mee aan de hetze tegen Israël en dus aan de hetze tegen joden, want door de ongebreidelde en gekleurde berichtgeving weten de lezers het verschil niet meer.
Harry Pettit mag ongestoord zijn vuil spuiten in de krantjes van de Belgen. Ruben Gischler van het Nieuw Israëlietisch Weekblad volgt Pettit op de voet en schreef:
“Volgens Harry Pettit waren het helden, de activisten die op 4 mei op de Dam in Amsterdam de twee minuten stilte verstoorden. Het was het zoveelste bericht van deze opruiende universitair docent, die van de Radboud Universiteit in Nijmegen nog altijd vrijelijk zijn gang kan gaan. Pettit is een van de radicaalste academici die zich de afgelopen tijd hebben ontpopt tot Hamasactivisten. In de ogen van de docent is Israël een ‘abominatie’, een gruwel die ontmanteld moet worden: “Er is gewoon geen andere optie.” Tussen zionisten en nazi’s ziet hij geen enkel verschil. “Zij moeten op dezelfde wijze bestreden en voor eeuwig verslagen worden,” vindt de sociaal geograaf. Jubelend was zijn commentaar op de rookbom die maandag werd gegooid naar premier Schoof en Donald Tusk. “Nu is er een rode rookbom naar Schoof gegooid terwijl hij op toneel stond te spreken, om hem eraan te herinneren dat hij het bloed van Gazanen aan zijn handen heeft. Ben er trots op dat activisten bewijzen dat we bevrijding niet kunnen vieren terwijl er wordt meegedaan aan genocide.” Pettit is het afgelopen jaar uitgegroeid tot de antisemitische vogelverschrikker van de academische wereld.”
Ik behoor tot de Gideonsbende die onvoorwaardelijk achter Israël staat. De laatste der Mohikanen!
Milos Boksan, student aan de Radboud en woordvoerder van Israëlische en Joodse studenten aldaar, waarschuwde eerder in een interview: “Er is een student die tijdens een expositie over Gaza in een loopbrug op de universiteit heeft gezegd in staat te zijn een Israëlische student zijn kop af te hakken. Er zijn Joodse/Israëlische studenten, namens wie ook de voorstellen zijn uitgewerkt, die niet meer Hebreeuws durven te praten op de campus. Zich niet meer durven voor te stellen aan anderen. Alleen zitten tijdens colleges. Demonstrerende studenten roepen op tot een intifada. Maken flyers met illustraties van de paraglidende Hamas terroristen van 7 oktober. Een docent heeft recent mij en mijn Joodse/Israëlische medestudenten uitgemaakt voor ‘genocide supporters’. Israëlische medewerkers hebben flyers onder de deur van hun kantoor gekregen met bepaalde boodschappen. Medewerkers hebben ook aangegeven in onze gesprekken vertrek als reële optie te zien vanwege het feit dat ze lastiggevallen worden. En zo kan ik nog even doorgaan. Je maag draait om van deze verhalen. Het is echt 5 over 12.”
Ik behoor tot de Gideonsbende die onvoorwaardelijk achter Israël staat. De laatste der Mohikanen! Dwars tegen de stroom in bedacht ik daarom het project Terug naar Tel Aviv. Ruben Gischler en ik willen een ander beeld geven van die geweldige wereldstad. Tel Aviv wordt nog net geen Genocidepolis genoemd maar dat is een kwestie van tijd. Het is toch van de gekke dat de voltallige bevolking van Israël schuldig wordt bevonden aan de oorlog in Gaza? Kijk, de Duitsers waren natuurlijk wel collectief fout, volgens Daniel Goldhagen althans, maar ik ben ervan overtuigd dat driekwart van de Israëlische bevolking niets te maken wil hebben met de oorlog van Bibi Netanyahu in Gaza. En laat het weldenkende deel der natie nou in Tel Aviv wonen! Daarom is ‘Terug naar Tel Aviv’ een zinderende liefdesverklaring aan de stad die in een halve eeuw een magische metropool werd. Het wordt een trip down memory lane, maar eveneens een hommage aan het Tel Aviv van nu. Aan de hand van de foto’s van Ben Loulou uit de jaren 80 en de herinneringen van mijzelf en Ruben wordt het hedendaagse Tel Aviv vergeleken met dat van toen. Samen met Thomas Schlijper nemen wij de lezer mee op een wervelende reis door Tel Aviv. De metamorfose van de stad is duizelingwekkend: 45 jaar later is Tel Aviv met afstand de prettigste stad van het Midden-Oosten en een van de hipste (en duurste, vandaar de crowdfunding) steden ter wereld. Alles kan in de Stad die Nooit Slaapt en Alles Heeft: het hele jaar door geweldig weer, prachtige stranden, het is een culinair paradijs, de gay pride is een van de vrolijkste en grootste ter wereld en de stad kent een indrukwekkend cultureel leven, met klassieke muziek, filmhuizen, toneel en discussieavonden. En last but not least: de stad is een economisch succes, ook in deze moeilijke tijden en dat komt door het geweldige arbeidsethos van haar bewoners.
Dus steunt ons project en geef gul!
