Windmolens
De conclusie van Rypke Zeilmaker over kernenergie als oplossing voor het gevaar van windmolens voor vogels is aan hem (HP/De Tijd, 16 maart). Maar over vogels en windmolens zeggen we wel graag meer als onafhankelijke vraagbaak Milieu Centraal. Wilde vogels zijn in circa tachtig gebieden beschermd tegen de komst van windmolens. Een project in zo’n gebied krijgt een scherpe toetsing. Zeilmaker veralgemeniseert, terwijl de praktijk zo verrassend kan zijn. Vorig jaar bouwde een zeearend een nest in Flevoland, de provincie met de meeste windmolens. Dom of slim? Vogels kunnen weleens intelligenter zijn dan we denken, reageerde een hoofdredacteur van een energieblad op internet-tv – ze vliegen helemaal op en neer naar Afrika. Een bioloog was het met hem eens: er is zoiets als een energieprobleem en daarmee zijn de scherpe kantjes na twintig jaar onderzoek over het effect van vogels op windmolens er wel af.
Hans van Dijk, communicatie
Milieu Centraal, Utrecht
Windmolens (2)
Zeilmakers artikel over windenergie is kletspraat. Windmolens slecht voor vogels en landschap? De molens kunnen makkelijk buiten vogelroutes en kwetsbare natuurgebieden staan. De helft van de Nederlandse Noordzee is er geschikt voor. Volgens Zeilmaker veroorzaken windmolens een van de tien dode zeearenden, maar hij ‘vergeet’ dat treinen en hoogspanningsmasten veel meer vogellevens eisen. Ook afschaffen? Zeilmaker vindt windenergie duur. Hij citeert KIvI-NIRIA verkeerd want dat becijfert dat windturbines nu al even goedkoop stroom leveren als gascentrales. De maatschappelijke baten zijn daarbij niet meegerekend. Het CPB berekent dat windmolens op zee rendabel zijn met de olieprijs van de laatste maanden: zestig dollar per vat. Windenergie is schoon: de geplande 8500 MW voorkomt ruim tien procent van de Nederlandse CO2-uitstoot zónder kernenergie. Mooi, want de ‘oplossing’ voor kernafval is een sprookje. Net als de slechtvalken. Volgens Zeilmaker kozen die voor de ‘duurzaamheid’ van een kerncentrale. Fout: ze broeden in de nestkast aan de schoorsteen van de kolencentrale in Borssele. Duurzaam?
Rianne Teule, Greenpeace Nederland,
Amsterdam
Windmolens (3)
In het stuk werd gesproken over een mogelijke verbinding tussen Schotse windparken en Zuid-Engeland. Plannen zijn al gevorderd voor een linie van 225 kilometer met reuzenmasten van zestig meter hoog (twee keer zo hoog als bestaande masten). Deze masten zullen marcheren door heel mooi en historisch landschap (naast de slagvelden van Sherrifmuir en Bannockburn en het kasteel van Stirling bijvoorbeeld). Omwonenden willen het niet, en de geringe opbrengst in megawatten van de windparken maakt het allemaal tot dure onzin en puur vandalisme.
Loretta Whitcomb-Young, Perth, Schotland
Gehandicapt
In het artikel ‘Niet bijzonder’ schrijft Beatrijs Ritsema: ouders van gehandicapte kinderen willen niets liever dan hen op een gewone school plaatsen (HP/De Tijd, 9 maart). Ik ben vader van een dochter met spina bifida (open rug). Wij hebben heel bewust onze dochter op een gewone school geplaatst. En wel om de volgende reden: kinderen kunnen hard zijn onder elkaar. Dat is bij onze dochter duidelijk gebleken (alle banden van de rolstoel lek geprikt, bijvoorbeeld). Om zich te leren handhaven in deze harde wereld, hebben we daarom hiervoor gekozen. Zo heeft ze leren vechten en zich een plaats in de maatschappij weten te veroveren. Ze is nu meer dan tien jaar getrouwd, heeft een leuke baan als receptioniste/telefoniste op een gemeentehuis en heeft heel veel vrienden. Was ze beter af geweest als wij hadden geluisterd naar iedereen die ons de mytylschool aanraadde? Doordat ze van meet af aan heeft geleerd voor zichzelf op te komen, is ze nu een gelukkig en betekenisvol mens.
J.A. van Dijk, Bergen op Zoom
Blaricum
In uw artikel ‘Een Blaricumse burgemeesterssoap’ word ik tweemaal genoemd. Beide malen schrijft Kirsten Munk onjuistheden.
Zij schrijft dat ik destijds mevrouw Ton heb voorgedragen voor het burgemeesterschap. Afgezien van het feit dat niet een commissaris van de koningin maar een gemeenteraad een burgemeester voordraagt, wijs ik erop dat mevrouw Ton in 2001 is benoemd tot burgemeester. Ik trad in functie in juni 2002. Deze feiten waren bij mevrouw Munk bekend.
Mevrouw Munk legt mij als uitspraak in de mond dat ik een beetje ga rondbellen ‘als zich weinig GroenLinks-kandidaten voor een burgemeesterspost hebben gemeld’. Ik heb slechts gezegd dat ik weleens (in mijn herinnering twee à drie keer op de inmiddels wel 45 benoemingen) heb rondgebeld als te weinig goede kandidaten hadden gesolliciteerd. Mijn voorlichter heeft het telefoongesprek bijgewoond en bevestigt deze tekst. Ik betreur deze verdraaiing van mijn woorden.
Gezien deze (grove) onnauwkeurigheden, zult u het mij niet euvel duiden als ik de rest van het artikel niet serieus kan nemen.
Harry Borghouts, De commissaris van de
koningin in de provincie Noord-Holland
Katholiek
Het antipapisme dat volgens Roelof Bouwman de kop opstak toen Ruijs de Beerenbrouck als eerste katholieke premier in 1918 aantrad, was geen incident (HP/De Tijd, 23 maart). Antipapisme zit al honderden jaren in onze maatschappij ingekankerd. Het kan dan ook geen toeval zijn, zoals ik me onlangs realiseerde, dat alle leiders van Nederlandse volksbewegingen oorspronkelijk van katholieken huize zijn: Janmaat, Fortuyn, Verdonk, Wilders, en zelfs Marijnissen. Geen bevolkingsdeel is meer gediscrimineerd dan het katholieke. Katholicisme is dan ook een vruchtbare voedingsbodem voor immense weerzin tegen overheersing door het protestants-links-liberale establishment. Een establishment dat de katholieke kerk graag als zondebok aanwijst.
Een merkwaardige discrepantie hierbij is dat een intolerantere religie als de islam door haar juist beschermd wordt. Waarschijnlijk omdat deze historisch geen concurrent is en omdat moslims electoraal een groot potentieel vormen. De ambitie van het establishment is ook zichtbaar op Europees niveau. Hoewel Europa haar beschaving, gezondheidszorg en onderwijs te danken heeft aan wat met name de katholieke kerk heeft nagelaten, moest elke verwijzing naar dit christelijk erfgoed uitgebannen worden. Maar Turkije moet kost wat kost erbij. Zelfs scherpslijper Halsema houdt zich oorverdovend stil over de mensenrechtensituatie aldaar. ‘Liever Turks dan Paaps’ is weer heel actueel.
Drs. L.M.C. van de Weygaert,
Doornenburg
Humor
In een artikel over migranten in de politiek zag ik een foto van Mohamed Rabbae met het bijschrift ‘geen islamgrappen’ (HP/De Tijd, 23 maart). Een grap maken over bijvoorbeeld de Tweede Wereldoorlog is not done; worden die wel gemaakt, dan voelen wij Europeanen ons ongemakkelijk. Moslims hebben wel gevoel voor humor, maar een grap over Allah is niet fatsoenlijk. Er bestaat geen wet die zegt dat je geen grappen over Allah mag maken, maar er is een grens, ergens in je hart. Dat is common sense. Ik ben ook moslim en maak geen grappen over God en religie. Vanuit respect.
Rhido Ouwejan, Weesp
Vechten
In ‘Vechten voor vrede’ stelt u terecht dat deze zogenaamde vredesmissies niets opleveren en alleen maar handenvol geld kosten (HP/De Tijd, 16 maart). Er zijn veel ‘bloeders’ aan te wijzen, bodemloze putten waarin ons belastinggeld verdwijnt. De politiek blijft maar doorgaan op deze heilloze weg. Vraag is dan ook: hoe is dat mogelijk? Er zijn vele oorzaken aan te wijzen, zoals het beeld van de koopman en de dominee. Een belangrijke factor is echter de cultuur. Jaren geleden heb ik een voordracht bijgewoond van Geert Hofstede over bedrijfscultuur en cultuur van landen. Hij stelde dat Nederland een feminiene cultuur is; wij zijn zorgzaam en deze zorgzaamheid wordt door onze politici schaamteloos uitgebuit voor eigen gewin.
J.W.J. Geenen, Oirsbeek
Khadija Arib
Dat Khadija Arib in het verhelderende interview verwacht dat er in het volgende kabinet zes bewindspersonen ‘met islamitische achtergrond’ zitten (en die over tien jaar tenminste de helft van het kabinet vormen?) is niet echt groot nieuws (HP/De Tijd, 23 maart). Dat zij die zelf zegt vreselijke nachtmerries te hebben van een discussie met Geert Wilders in de Kamer, mag al opmerkelijker heten, waar ze Wilders afschildert als ‘bezeten’, daarbij wel talentvol verdringend dat Wilders al jarenlang dag en nacht beschermd moet worden omdat hij lijfelijk bedreigd wordt door haar land- en geloofsgenoten. Maar het meest verbaast mij dat de kritische interviewer nalaat Arib te vragen of zij door de Koning benoemd is in Zijn commissie, wat de taak is van die commissie en de specifieke deeltaak van Arib, welke honorering en onkostenvergoeding zij krijgt en welke verplichtingen het lidmaatschap oplegt.
E.J. van der Horst, Heel
Khadija Arib (2)
Volgens mij is het Kamerlid Khadija Arib waardig overeind gebleven na de aanval van Geert Wilders c.s. op haar loyaliteit en integriteit. Ook de volgende dag in Pauw & Witteman kwam ze over als een keurig en fatsoenlijk Kamerlid. Hoewel ze voortdurend werd onderbroken door de monotoon neuzelende en zichzelf steeds herhalende Henk Kamp. Aanval wederom gepareerd. Dan doet HP/De Tijd (‘De Kring’, 16 maart) nog een duit in het zakje door de Waals-Marokkaanse politicaFatiha Saïdi op te voeren, die geweigerd heeft in de bewuste werkgroep zitting te nemen. Nou en? Als u die ‘omstreden’ werkgroep, waarvan een aantal weken geleden bijna niemand had gehoord, écht zou willen aanpakken, dan moet u meer onderzoek doen. Of zwijgen.
Henk van Diepen, Utrecht
Herstel
Düzgün Yildirim, SP-lijsttrekker in Overijssel, zegt dat hij in tegenstelling tot de informatie in het artikel ‘Kleurenblind’ (HP/De Tijd, 23 maart) wel degelijk over twee hbo-diploma’s beschikt. Dat hij destijds in De Telegraaf ‘opbiechtte’ alleen de basisschool te hebben afgerond, was omdat hij de vragen over zijn achtergrond beu was, stelt hij nu.
