Linkse hobby’s: cursus ‘omgaan met hangjongeren’

Geert Wilders wil af van ‘linkse hobby’s’ zoals het subsidiëren van allerlei culturele en welzijnsprojecten. Terecht? HP/De Tijd ging kijken bij verschillende linkse hobby’s. Deze week: de cursus ‘Omgaan met hangjongeren’. ‘In feite leer je hier: sorry dat ik er wat van zeg’.

“Hoerrrrr… Tssss… Hoerrrrrr…” sissen de hangjongeren als de vrouw met het opgestoken blonde haar en de blote armen langs loopt. Zodra ze het merkt, draait ze zich om en loopt met een brede glimlach op ze af. Eén van de jongens – hij draagt een blauw trainingsjasje – benadert ze van dichtbij. Met haar volle boezem raakt ze hem bijna aan.

Van zijn à propos gebracht door haar onverwachte intimiteit deinst de jongen achteruit. Op hetzelfde moment reikt de dame hem de hand en stelt ze zich voor, om daarna te vragen hoe het met hem gaat. Nu vormt het blauwe jasje geen enkele dreiging meer.

Zulk kordaat gedrag zien trainers Hans Kaldenbach en Ramon Ramnath (de man met het blauwe trainingsjasje) niet vaak tijdens de rollenspellen die ze in TL-verlichte buurtzaaltjes laten uitvoeren voor de cursus ‘Omgaan met hangjongeren’.
Integendeel zelfs, de deelnemers tasten dikwijls in het duister over de juiste reactie op groepjes hangjongeren die zich vervelend gedragen. Ze voelen zich geïntimideerd en zijn niet in staat ad rem te reageren op straatschoffies. En als ze dan eens de moed verzamelen om heel vriendelijk te vragen of die puber met dat petje zijn voeten van de treinbank wil verwijderen, dan krijgen ze een ‘Rot op, man’ of erger op het rekest.
Op cursusavonden geeft Kaldenbach burgers daarom handvatten voor de omgang met de ‘korte lontjes’, zoals hij de hangjongeren noemt. En waar leer je dat beter dan in de praktijk?
Zelf hebben Kaldenbach en Ramnath daar ook hun skills vandaan.
Ze liepen mee met buschauffeurs, badmeesters en straatjongeren zelf om te kijken welke reacties in welke situaties het meeste effect hadden. Een jongere neemt tegenwoordig niets meer aan van een vreemde, merkten ze. Je moet eerst contact leggen en ze dan pas corrigeren. Of ze verantwoordelijkheid geven, dan hebben ze het gevoel dat ze erbij horen. Met deze en andere trucs struinen ze nu stad en land af, en reiken zo de onzekere burger de hand.

Lees het gehele artikel in de HP/De Tijd van deze week.

Karen Geurtsen