#NoWomanEver, omdat het leven geen pornofilm is

Een rondborstige vrouw met vuurrood geverfd, Ariël de zeemeermin-achtig haar, stapt nietsvermoedend een taxi in. Na kort met een zwaar Brits accent over ditjes en datjes te hebben gepraat met de chauffeur (het weer! de drukte!) stuurt die het gesprek met een omweggetje richting haar borsten. “Het is een prachtige dag vandaag,” merkt hij op, “dus de meeste mensen vinden het niet erg om te lopen. Maar dat is vast anders als je van die enorme dingen met je mee moet zeulen.”

In het echte leven zou een vrouw in zo’n geval waarschijnlijk aan de Black Cab Rapist denken, iets roepen in de trant van “Laat me er onmiddellijk uit, gore gek!”, woest het portier achter zich dichtslaan en met hartkloppingen haar moeder bellen. Maar dit is niet het echte leven. Dit is de pornoreeks Fake Taxi, met als slogan: ‘Meisjes die in onze taxi belanden, eindigen met onze pikken in hun mond!’

En ja hoor, de rondborstige Britse lacht. “Oh mijn god, je bent zo ondeugend!” Als ze haar prominente decolleté gespeeld geschrokken achter een vestje verstopt, sputtert de chauffeur tegen: “Bedek ze nou niet! Ik was net op zoek naar een paar verkeersdrempels om overheen te rijden.” De vrouw proest het wederom uit als er onverwachts geremd wordt en haar borsten pardoes uit haar strakgespannen hemdje vliegen. Zo gaan die dingen.

Of wacht, nee, zo gaan die dingen niet. Echt nooit. Nee, eerlijk waar. Er zijn meer Zuid-Chinese tijgers op aarde dan vrouwen die opgewonden raken van seksuele intimidatie. En toch is de hoop bij sommige mannen altijd aanwezig. Voor de meeste vrouwen zal het geen onbekend fenomeen zijn: gefluit, gesis, mannen die stapvoets naast je komen rijden, achter je aan lopen vanaf de metrohalte tot je voordeur, uit het niets je telefoonnummer vragen. Mannen die kenbaar willen maken dat ze je aantrekkelijk vinden, op een manier die iedere minieme kans op wederzijdse interesse doet verdwijnen. Er zal namelijk geen vrouw op het idee komen om een sissende achtervolger binnen te vragen voor een afzakkertje. Nee, echt niet.

Omdat het leven geen pornofilm is, riep twitteraar Miss Black Awareness deze week de hashtag #NoWomanEver in het leven. Vrouwen van over de hele wereld delen sindsdien fictieve gebeurtenissen die volgden op seksuele intimidatie van volslagen vreemden. Bijvoorbeeld: ‘Hij zei dat ik schattig was, maar ik deed alsof ik hem niet hoorde. Toen noemde hij me, terwijl ‘ie me achtervolgde, een lelijke koe. Eindelijk de man van mijn dromen gevonden #NoWomanEver’. Of: ‘Hij riep seksueel getinte dingen naar me vanuit zijn auto. Toen ik hem negeerde noemde hij me een lesbo. Op dat moment wist ik dat hij de ware was #NoWomanEver’.

Goed, terug naar de roodharige die nu met blote borsten op de achterbank zit. De chauffeur stapt uit en komt naast haar zitten. Is ze geschrokken? Heeft ze geen hersenschudding? Blauwe plekken misschien? Moet hij soms even aan haar tieten voelen? Na tien seconden zit zijn piemel diep in haar keel. Heeft zij weer. “Recht in mijn oog” kirt ze van plezier als er even later slierten van het een of ander op haar netvlies worden afgevuurd. 

Werkelijk. No. Woman. Ever.