300 miljoen voor de werkloosheid is een lachertje

Donderdag debatteerde de Tweede Kamer over de werkloosheid. Je zou dan denken dat het om oplossingen gaat, althans veronderstelde, want het kan niemand zijn ontgaan dat in ons voormalige voorbeeldland gierend uit de hand is gelopen.

Om twee redenen breng ik de situatie van nog maar vijf jaar geleden onder uw aandacht. De kredietcrisis was in de VS al aan het uitbreken maar dat was volgens toenmalig minister van Financiën Wouter Bos een geïsoleerd probleem, daar hoefden we ons het superieure Europa, laat staan in Nederland, geen zorgen over te maken.

Op maandag 2 mei 2009 meldde het Centraal Bureau voor de Statistiek, terugkijkend op 2008:

Landelijk daalt de werkloosheid al drie jaar op rij. In 2008 lag de werkloosheid in Nederland op 3,9 procent. Dit is het laagste niveau sinds 2002.

Op dit moment zitten we op ruim 8 procent, in april waren 650.000 mensen werkloos. Eind 2008 was dat minder dan de helft, we zaten onder de 300.000. Overigens is zoiets ook niet per definitie ideaal. ik herinner me dat er langzamerhand een ongezonde verhouding ontstond tussen het aantal vacatures (hoog) en het aantal werkzoekenden (laag). Dat heeft een kostprijsverhogend effect, de lonen gaan dan omhoog.

Dat was toen en ik pak terug op die cijfers om een doelstelling te formuleren. Als je ergens geld inpompt dan moet je weten wat je ermee wilt bereiken. Het is, aan de hand van 2008, niet zo gek om te zeggen dat we de werkloosheid met 300.000 willen verlagen. Dan zitten we nog altijd boven 2008 maar het zou heel mooi zijn.

Rekent u ven met me mee: 300 miljoen om 300.000 aan het werk te helpen. Minister Asscher heeft dat potje in 2014 en 2015 en haalt het nu naar voren, dat lijkt me geen moment te vroeg.

Maar het komt wel gewoon neer op € 1.000,- Euro per jaar om een werkloze aan werk te helpen. Dat is niet serieus te nemen, geen werkgever komt voor dat bedrag uit z’n stoel. Je kunt er ook niet serieus iemand van bij- of omscholen. Het allerdomste vind ik nog dat er kennelijk niet in termen van investeringen wordt gedacht. Iedere werkloze die aan werk komt, vermindert de lasten van de Staat – uitkeringen – onmiddellijk. Indirect vloeit er ook geld in de staatskas, zo’n werkende heeft meer geld en gaat meer consumeren.

Kan niemand het rekensommetje maken wat het ons waard zou moeten zijn om structureel zeker € 10.000,- per jaar te besparen: aan verminderde uitkeringen en toegenomen belastinginkomsten? Per persoon.

Meer leuke content? Like ons op Facebook