We kunnen alleen maar hopen dat Vermeend niet meer wordt ingehuurd

Twee boeken las ik van Willem Vermeend. Een goede reden om te hopen dat je stokoud wordt, zodat de tijd die je eraan verprutst hebt procentueel een kleiner deel van je leven beslaat. Een schrale troost: het boek dat hij samen met Rian van Rijbroek schreef zat daar niet bij.

Anderzijds is dit het enige Vermeend-boek waarmee ik mij vermaakt heb. Dat komt natuurlijk door alle ophef die volgde nadat techdeskundigen in de smiezen kregen dat Van Rijbroek bij Nieuwsuur een hoop onzin mocht debiteren. Vervolgens namen ze het boek onder de loep. Het bleek voor de ene helft een verzameling willekeurige buzzwoorden als ‘smart blockchain‘ te zijn en voor de andere helft schaamteloos jatwerk. Opmerkelijk, want Vermeend is nota bene hoogleraar en in de academische wereld geldt plagiaat als de zonde aller zonden. Nog gekker is de gemakzucht waarmee hij het plagiaat afdoet.

Eerst kreeg het team dat het plagiaat moest controleren de schuld. Dat is zoiets als bezopen iemand aanrijden en vervolgens de politie de schuld geven dat ze geen alcoholfuik hebben neergezet. Toen dat niet bleek te werken nam hij zelf verantwoordelijkheid voor de jatterij.

Over de niet-gejatte helft van het boek — dat samengevat schijnt te kunnen worden als ‘beter goed gejat, dan slecht bedacht’  –gaf Vermeend een interview met de Volkskrant. Wanneer de journalist de onzin voor de voeten werpt, zegt de voormalig minister: ‘dat is uw opvatting’ en ‘ik sta achter wat ik geschreven heb’. Hiermee laat hij kundig in het midden welk gedeelte hij heeft geschreven en welk gedeelte uit de pen van Rian van Rijbroek is gevloeid.

‘Dit overleef ik ook wel weer’

Diezelfde Van Rijbroek mocht aan haar keukentafel leeglopen tegenover De Telegraaf. Gedurende het warrige betoog belt ze meermaals met types die zeggen bij de recherche of de NAVO werken en bevestigen dat Rian keigoed kan hacken.

Aangezien De Telegraaf deze bronnen niet heeft geverifieerd heeft het stuk meer weg van karaktermoord dan een interview. Even lekker lachen om een mallige mevrouw en door met z’n allen. In dat opzicht doet Vermeend de interessantste uitspraak over de ophef in zijn vraaggesprek. ‘Ach, ik ben als oud-politicus heel wat gewend. Dit overleef ik ook wel weer.’

Waarschijnlijk heeft hij nog gelijk ook. Dat mensen tegen betaling onzin vermalen met hypewoorden mogen uitkramen op bedrijfsbijeenkomsten en congressen, zoals Van Rijbroek enkele malen deed, is niets nieuws. Voor trendwatchers is het al jaren een beproefd verdienmodel.

Vermeend brengt met zijn verleden als minister en staatssecretaris gezag mee en daardoor gaan deuren sneller open. Zelfs als hij onzin uitkraamt en gevaar in zijn kielzog meeneemt. Het is te hopen dat niemand hem nog inhuurt voor het verkondigen van nonsens. Blijft de vraag over of we het niet hadden kunnen zien aankomen dat Vermeend helemaal geen cyberexpert is?

In de Van Dale staat onder het kopje ‘vermeend’ tenslotte ‘ten onrechte beschouwd als’. En nee, dit grapje bedacht ik niet zelf. Ere wie ere toekomt.