Aanhoudende droogte in Nederland: bekeert u, nu het nog kan!

Na weken van extreme droogte wacht ons de volgende week waarschijnlijk een hittegolf, voorspellen meteorologen. Niets aan de hand; (drink)water genoeg. En het gras gaat vanzelf weer groeien, verzekeren  biologen. Praatjes, vreest columnist Jan Smit, woonachtig in de periferie, waar de vergeelde grasvelden en verdroogde landschappen doen denken aan de Mediterranee. “Waar is George van Houts juist nu zijn land hem zo nodig heeft?”

Slecht nieuws voor wie dacht dat we na zeven weken zonder ook maar een noemenswaardige bui het ergste wel hadden gehad. Nederland wacht de volgende week een heuse hittegolf, waarschuwen weermannen en -vrouwen in koor.

Sommige media doen er nog een schepje bovenop. Recordtemperaturen van 40 en 42 graden zijn zelfs mogelijk, roeptoeteren populaire dagbladen als het AD en De Telegraaf en diverse regionale kranten. De ‘kwaliteitsmedia’ besteden er nauwelijks aandacht aan. Ook weer niet zo vreemd. De kans dat op zo’n nieuw record – het oude bedraagt 38,6 graden en dateert van 1944 – is slechts twee procent.

Bezweren

Die kwaliteitsmedia staan daarin niet alleen. De langdurige droogte: waterbedrijven, biologen, hoveniers en de Helga’s van Leur, Diana’s – what’s in a name? – Woei en Gerrit Hiemstra’s van deze wereld bezweren ons keer op keer dat het allemaal wel mee valt. Daarbij in de rug gesteund door het KNMI en de Waterschappen, die begin deze maand zelfs een heuse persconferentie organiseerden over de droogte. Boodschap: er is, zeker voorlopig, niets aan de hand. Gaat u maar rustig slapen.

Het KNMI en de Waterschappen organiseerden begin deze maand zelfs een heuse persconferentie. Boodschap: gaat u maar rustig slapen

Ammehoela. Rustig slapen is hier in de periferie sowieso bijkans onmogelijk. Vergeelde grasvelden en verdroogde landschappen bepalen het beeld. Boeren proberen met reusachtige beregeningsinstallaties wanhopig te redden wat er te redden valt. Koeien, dezelfde die twee maanden geleden nog dartel de weide in huppelden (We mogen weer!), moeten uit nood weer op stal.

Kikkers

De meeste mensen in mijn omgeving malen er niet om. “Lekker weertje, he,” kouten ze, terwijl ze hun auto inladen, klaar om – al dan niet met sleurhut en kinderen – af te reizen naar het Zuiden. Als kikkers in een pan met langzaam kokend water.

Mij bezorgen die beelden een unheimisch gevoel. Zeker in combinatie met de sombere rapporten van het IPCC, het klimaatpanel van wetenschappers van de VN die langdurige periodes met droogte bestempelen als een van de belangrijkste symptomen van de klimaatverandering. Een soort kroniek van een aangekondigde dood.

De bezweringsformules werken bij mij averechts. Sterker, ik vermoed opzet: Mark Rutte, die, gesouffleerd door mattie Jort, vanaf een zeilboot op de Middellandse zee, de minister van dienst instrueert hoe het KNMI en de Waterschappen moeten voorkomen dat u en ik in paniek raken. Een lekkere kluif voor complotdenkers. Waar is George van Houts juist nu zijn land hem zo nodig heeft?

Ik vermoed een complot: Mark Rutte, die, gesouffleerd door mattie Jort, vanaf een zeilboot de minister van dienst instrueert hoe het KNMI en de Waterschappen moeten voorkomen dat we in paniek raken

Armageddon

Een ding is zeker: ik trap er niet in. Voor de zekerheid heb ik thuis alvast een waterput laten schieten. En in de avonduren, onder de klamboe, lees ik de Bijbel, om precies te zijn Mattheüs 28:19, 20. Daar staat precies wat potentiële leden moeten doen om Jehova’s Getuigen te worden. Voor als ik wel gelijk krijg. Jehova’s geloven ook in het einde der tijden. 144.000 van hen wacht een plek in de hemel. You never know.