#MeToo als wake-upcall: De opkomst van de zachte man

De wereld lijkt te worden geregeerd door macho-leiders die lak hebben aan vrouwenrechten. Maar onder jonge mannen is een tegenbeweging gaande: zij noemen zichzelf openlijk feminist, praten over gevoelens en binden de strijd aan met toxic masculinity. ‘We hebben mannen nodig die lief zijn. Zonder voorbehoud en zonder erop aangekeken te worden.’

Toen psycholoog Vincent Duindam (60) in de jaren negentig verkondigde dat het voor iedereen beter was als mannen meer zouden zorgen en dat hij zelf parttime werkte om vaker bij zijn dochters te zijn, kreeg hij de wind frontaal van voren. ‘Een vrouw in mannenkleren’, schamperde columniste Malou van Hintum. Presentatrice Violet Falkenburg vroeg hem na afloop van een lezing: “Ben je nu een vrouw of een man?” En Youp van ’t Hek fulmineerde schuimbekkend over ‘knuffelende en recht op de bek zoenende mannen’ en ‘tragische twijfelmutsen’.

“Als je te veel wrikt aan het traditionele beeld van wat mannelijkheid zou moeten zijn, dan roept dat blijkbaar angst op,” zegt Duindam terugblikkend.

Maar het kan verkeren. Inmiddels is een beweging van voornamelijk jonge mannen ontstaan die niet bang zijn voor tragische twijfelmuts te worden uitgemaakt en zich openlijk feminist noemen. Zij zetten grote vraagtekens bij traditionele mannelijkheid. Sterker nog, ze betwijfelen of er wel zoiets als mannelijkheid bestaat, of het niet een sociaal construct is waar we van af moeten. Terwijl overal ter wereld extreemrechtse figuren en leiders als Trump en Putin het machismo verheerlijken, duiken nu jonge mannen op die zeggen dat het feminisme de enige oplossing is voor de crisis waarin de vrouwvijandige leiders de wereld in hebben gestort.

Lees het hele artikel via Blendle.

Reageer op artikel:
#MeToo als wake-upcall: De opkomst van de zachte man
Sluiten