Spring naar de content
bron: Hartog

Glijmiddel met karamel zeezoutsmaak. Ga. Toch. Weg.

Alexandra Besuijen neemt wekelijks de wereld van mode en trends kritisch onder de loep. Deze week bespreekt ze: Aftrekken voor dummies, de chocoladepizza, en de Grasbank.

Gepubliceerd op: Geplaatst in de volgende categorieën:
Geschreven door: Alexandra Besuijen

Aftrekken voor dummies

Opeens stond ie in mijn Facebooktijdlijn, de poster van de masturbatiecursus van Christine Le Duc. De wat? Een cursus zelfbevrediging? Dat is weer eens iets anders dan een cursus zelfverdediging (been there, done that)! Maar nee. Zelfs de sekshertogin gebruikt het woord weer eens verkeerd. Het gaat hier niet om je eigen pleziertje, maar om herenbevrediging. Wat ook plezierig kan zijn, maar toch echt iets anders is.
Nou ja, hoe dan ook, het schijnt al een tijdje te bestaan en volgens wat lacherige stukjes in regionale kranten en op YouTube, trekken de cursussen veel volk (sorry, niet mijn woorden). Regelmatig begeven groepjes giebelende dames zich naar de plaatselijke seksotheek om daar de fijne kneepjes van het aftrekken te leren. De meeste vrouwen doen namelijk maar wat in de sponde en hoewel dat meestal wel tot iets leidt, het kan altijd beter natuurlijk.

Zo leren cursisten bewegingen als de dennenboom, het melkmeisje en de citruspers. Nadere beschrijvingen worden niet gegeven, maar ik denk dat ik wel beeld heb. Nou heb ik zelf een tijdje in zo’n winkel gewerkt – de enige seksshop op de Wadden: we verkochten zelf opblaasschapen!’ – én ik ben erg van de seksuele educatie, maar niks treuriger dan een gezelschap kortpittigen in driekwart witte leggings met allemaal een knalroze dildo voor zich op tafel. Als er iets een lustkiller is…. Bij Le Duc ze ook nog een cursus voorspel aan en je kunt er een workshop blowjob volgen (alleen voor dames). Een cursus voor mannen hoe een vrouw te bevredigen zit niet in de pijplijn. Mannen schijnen te vinden dat ze dat niet nodig hebben. 🙄
Overigens werd me die foto niet gezonden door een moedeloze minnaar, maar door een keurige Facebookvriendin die dacht dat het misschien wel leuk voor mijn column was. Ja dus. (Zal ik nog zeggen dat je de cursuskosten niet kunt aftrekken of is dat te flauw? Ja, dat is wel erg flauw inderdaad…)

View this post on Instagram

Grmmbls’ weekend tip! Wie gaat er mee? 🤪

A post shared by Grmmbl. (@grmmbl) on

Rare smaak

Het begon allemaal met karamel-zeezout, dat eerst nog alleen in chocola zat, maar inmiddels vrijwel overal aan toegevoegd wordt. Koekjes, vla, sausjes, ijs, pindakaas, spreads tot aan glijmiddel toe. Waarom je dat zou willen weet ik ook niet, maar het kán.
In het kader van de rare smaakbeleving zijn er inmiddels al veel meer eigenaardige smaakcombinaties te vinden. Wat dacht je van van chocola met knettersuiker, stoofperen of pretzels? Of KitKat met green macha tea (lekker gezond!), koffie met tequila- of kokossmaak, asperge-, erwtensoep- of haringijs en zelfs heerlijke rinse appelstroop waarin opeens kaneel en – ai gruwelijk!- rozijnen in blijken te zitten. Waarom? Er zijn winkels waar ze alleen maar pindakaas verkopen in de vreemdste combinaties, zoals koffie-zeezout en stroopwafel-kaneel. Terwijl er toch niks gaat boven een verse witte boterham met boter en een dikke lik oldskool Calvé. En als je gek wil doen een kloddertje sambal. Gaat heen met je zeezout.
Het kan nóg gekker, want bij de blauwe grootgrutter verkopen ze zelfs hondenvoer met chiazaad en gojibessen. Nou heb ik geen hond, maar áls ik er eentje had, zou-ie ongetwijfeld zijn middelvinger opsteken. Ga. Toch. Weg.
En dan is de grootste abominatie nog niet eens genoemd: de chocoladepizza. Dat is echt een misdaad tegen de menselijkheid. Pizza, die verrukkelijke schijf van vijf, waarop de meest delicieuze smaakcombinaties mogelijk zijn (Ansjovis! Gorgonzola! Tomaat! Ananas! Oregano! Mozzarella! Prosciutto! ) En daar flikker je dan chocola op?! Waar is het Internationaal Pizzatribunaal als je het nodig hebt? 😡

Zeezout Karamelijs.
bron: Hartog

Grasbank

O dit is leuk! Heb je een tuin met een saai grasveld, dan is dit echt weer eens iets heel anders: Terra, de leunstoel van gras. Zo’n simpel maar meesterlijk concept, dat je je afvraagt waarom je het niet zelf bedacht hebt. Je plaatst een stevig kartonnen frame op je gazon, bedekt het met aarde en zaait er graszaad in. Na een paar weken heb je dan een prachtige groene stoel (of tweepersoonsbank) die opgaat in zijn omgeving en die je nooit hoeft binnen te halen als het regent. Zo eco als de neten en ook gewoon nog eens heel mooi. 

Grasbank.

Ze zijn wat aan de prijs, maar een beetje handigerd moet dit ook zelf wel kunnen bouwen.

Onderwerpen