Spring naar de content
bron: ANP

Vijf dagen Kiev voor 170 euro? Daar zit een luchtje aan

Alexandra Besuijen neemt wekelijks de wereld van mode en trends kritisch onder de loep. Deze week bespreekt ze: Bloementattoos, de serie Chernobyl en letters aan de wand.

Gepubliceerd op: Geplaatst in de volgende categorieën:
Geschreven door: Alexandra Besuijen

Wen er maar aan

Veel old skool tattoo-zetters en - dragers vinden het maar niks, al die moderne millennial tattoos. Veel te soft, veel te meisjesachtig, veel te niet-stoer en veel te schattig. Ja én? Oké, die rondborstige zeemeerminnen, pokerkaarten, dobbelstenen, gifslangen en met zwaarden doorboorde harten zijn ook prachtig, maar niet iedereen heeft dezelfde smaak. En waren tattoos misschien ooit slechts voor zeebonken, penoze en dames van bedenkelijk allooi, de laatste twintig, dertig jaar zijn ze toch echt mainstream geworden, of je nou wil of niet. Floortje van de secretaressenopleiding heeft er net zoveel recht op als Kees de dekmatroos of Sjonnie van de motorclub.

Dus valt het alleen maar toe te juichen dat er nu tattoos zijn in werkelijk alle soorten. Van genoemde old skool tot verfijnde witte kant, en alles daar tussenin. Van een Chinees karakter met een of andere vermeende diepzinnige betekenis tot in kruissteek uitgevoerde bloempatronen. Van ragfijne bloesemtakjes tot geaquarelleerde boeketten, uiterst fijnmazige zwart-wit mandala's en de inmiddels zeer gewilde witte tattoos die als een kantwerkje op de huid liggen. Die ik overigens zelf niet geweldig vind, doet aan een litteken denken.

Verder van die piraat met dat ooglapje kun je niet verwijderd zijn met zo'n  meisjestekening, maar is dat erg? Sommigen dragen hun tattoo als bewijs van hun rebelsheid, anderen om hun lichaam te verfraaien, maar het is al lang geen exclusiviteit meer voor de wildere en ruigere segmenten van de bevolking. Dat kun je jammer vinden, maar dan moet je misschien iets anders bedenken. Een vleugelmoer door je neus of zo. Maar schattige tattoos are here to stay. Wen er maar aan.

Tattoo-ontwerp: Hongdam.

Dagje Tsjernobyl

HBO-serie Chernobyl wordt al gekwalificeerd als beter dan Breaking Bad en Game of Thrones en hoewel dat natuurlijk uiterst persoonlijk is, is het onbetwistbaar een van de meest huiveringwekkende en realistisch gemaakte series ooit. Je moet er ook een sterke maag voor hebben, want het lijden en sterven wordt nogal levensecht in beeld gebracht. Geen Netflix en chill, zeg maar.

Nog meer om te kotsen is natuurlijk het verhaal erachter. Leugens, bedrog, desinformatie, zowel voor, tijdens als na het ongeval. Geen wonder dat deze gruwelijke, maar te voorkomen ramp het wereldwijde kernprogramma tientallen jaren terug in de tijd zette.

Inmiddels is de publieke opinie over kernenergie aan het draaien en realiseren we ons dat de door ons kabinet zo geroemde biomassacentrales helemaal niet zo schoon zijn als ons wordt wijsgemaakt en bovendien ons halve bos opstoken. Met dank aan GroenLinks. Wie het snapt mag het zeggen.

De overlevende plaatselijke bevolking in Tsjernobyl moest halsoverkop het gebied verlaten, maar inmiddels wordt het daar weer veilig geacht. Zo veilig dat je er dagtrips naartoe kunt maken, inclusief een bezoek aan de centrale. Het is zelfs het meest gewilde dagtripje in Oekraïne. En ook nog eens heel betaalbaar: vijf dagen Kiev, inclusief dagtrip Tsjernobyl, kost je nog geen 170 euro, hotel en vliegreis inbegrepen. Té betaalbaar als je het mij vraagt. Daar moet een luchtje aan zitten...

In dit huis

Teksten in huis. Ik vind daar wat van. Het is natuurlijk niks nieuws; denk maar aan het in kruissteek geborduurde ‘Zoals het klokje thuis tikt, tikt het nergens’ of het tegeltje met ‘Oost west, thuis best’. In die zin was het dus wel tijd voor iets nieuws en verfrissends. Iets eigens, iets origineels…

Wie ooit de tekst Live Laugh Love bedacht en uitgepimpt heeft, kan inmiddels rustig leven, want die werd zó populair, dat ie inmiddels werkelijk overal op afgedrukt is: van houten harten tot muurstickers, mokken en dekbedhoezen.

Van daar was het nog maar een kleine stap naar de nog ‘diepere’ huisregels van 'In dit huis hebben we plezier etc...', die tegenwoordig zelfs als klikosticker verkrijgbaar is (‘In deze kliko vind je het afval van nummer 15/ Zit nooit teveel/ Staat opgeruimd is netjes/ Wordt lachend aan de weg gezet/ Zit (meestal) gescheiden afval/ Gaan sommige dingen gelijk in/ Wij zijn heel blij met onze kliko). Je gelooft het niet.

Toen hadden we een tijdje het letterbord. Zo’n zwart fluwelen bord waar je witte plastic letters in kunt prikken. Zoals ze in de kerk hangen om aan te geven welke psalm er gezongen gaat worden. Maar dan anders. Met geestige teksten die je zelf kon verzinnen. Of van Pinterest kon halen 🤓

Maar zo makkelijk komen we er tegenwoordig niet meer vanaf. We redden het niet meer met ons wandbordje van de Xenos of de Action. Teksten op de muur moeten niet alleen weer diepgravend zijn, ze moeten ook nog eens uiterst professioneel worden uitgewerkt. Hetzij in sierlijke handlettering, hetzij strak en grafisch. Het mag blijkbaar wat kosten.

Maar ik doe er niet aan mee. Ik ga gewoon weer Oost West Thuis Best borduren. Tegen de tijd dat dat klaar is, zijn die wandschilderingen alweer uit en borduurwerkjes hartstikke in. Wat ik je brom.

Bron: Pinterest.

Onderwerpen