Spring naar de content

Doe gezond: stop met douchen

Elke week schrijft Alexandra Besuijen over de laatste mode en trends. Deze week over de beledigingen van Donatella Versace, loeihete sauzen van Amsterdam Chilli en het nut van jezelf nooit meer wassen.

Gepubliceerd op: Geplaatst in de volgende categorieën:
Geschreven door: Alexandra Besuijen

China over de rooie

Het lijkt wel of Donatella Versace al haar hersencellen weg heeft gezonnebankt, want hoe dom kun je als modehuis zijn om de Chinese miljoenenmarkt te beledigen? Nog geen jaar geleden werden haar collega’s Dolce & Gabbana met schande overladen na een reclamefilmpje waarin een Chinees model pizza en pasta met stokjes probeerde te eten. Een akkefietje van niks, zou je denken, maar de Chinezen zagen het als gezichtsverlies en voelen dat als een grote schande. De Chinese boycot die op het filmpje volgde, heeft grote gevolgen voor het label: westerse webwinkels die zich op China richten, bieden geen D & G meer aan en zelfs Westerse sterren durven op de rode loper niet meer met het merk geassocieerd te worden. En nu heeft dan onze gefrituurde modevriendin het bestaan om T-shirts op de markt te brengen waarmee ook zij de hele natie beledigd. Watskeburt? Op het shirt staan combinaties van landen afgedrukt, zoals bijvoorbeeld Milan – Italy en Beijing – China. Maar ook Hong Kong – Hong Kong en Macao – Macao. Ai! Die laatste twee zijn voormalige Europese kolonies, die in de vorige eeuw aan het moederland zijn teruggegeven. Daar had natuurlijk China moeten staan. Afijn, China op tilt, actrice Yang Mi, de ‘ambassadrice’ van het label, over de rooie en Donatella door het stof. Alle T-shirts zijn teruggehaald en vernietigd. Je zal er toch maar net nog eentje hebben kunnen scoren!

Het T-shirt van Versace.

Coole hot sauce

Op het eiland waar ik een deel van de week woon hebben we alles wat je maar wil (ja, beste badgasten, ook wifi, stromend water, supermarkten, zelfs een internationaal vliegveld!), maar een ding hebben we niet: een Surinaamse toko. En dat is voor iemand die groot geworden is in de Bijlmer, een ernstig gemis. Inmiddels maak ik een zeldzaam lekkere saotosoep en ook voor mijn roti hoef ik me niet te schamen, maar die heerlijk snoeihete aardappelsambal maken is me nog nooit goed gelukt. Inmiddels heb ik een mooi recept van de Surinaamse oma van een Facebookkennis, maar om hier Madame Jeanette-pepers te krijgen valt nog niet mee. De supermarkten zijn eerder ingesteld op de goedburgerlijke Duitse keuken – geen badgast die hier zijn Bockwurst hoeft te missen – maar voor de wat exotischer angehauchte winkelaarster is het lauwe loene. Die potjes Conimex-sambal lepel je zo weg. Niks aan.

Gelukkig is er internet en alhoewel aardappelsambal niet te koop is – dat maken de oma’s gewoon allemaal zelf blijkbaar – kom ik aan boemboes, limoenblaadjes, citroengras en andere heerlijkheden niks tekort. En gelukkig ook niet aan mijn favoriete hot sauce van Amsterdam Chilli! Dat die nog niet op alle tafels in alle hipstertenten in Amsterdam staat, verbaast mij zeer. In Amsterdam gekweekt en geproduceerd, veel lokaler en duurzamer kun je het niet hebben. De sauzen zijn heet, om dit te zeggen loeiheet, maar hebben desondanks een echte smaak, waar je bij andere hete sauzen meestal alleen je tong verbrandt. En omdat er elke keer andere pepers gebruikt worden, is elke lichting weer anders. De nieuwste toevoeging aan het assortiment is Berried Alive, gemaakt van Trinidad Scorpion Chocolate pepers en gojibessen. Ik kwijl nu al. Voorlopig alleen nog via Facebook te bestellen en vanwege niet alleen de saus maar ook het echt heel grappige flesje zou ik dat zeker doen!

En nog even over die toeristen: er zijn dus mensen die een weekje naar Texel gaan en zich écht afvragen of je daar wel gekookte aardappels in een restaurant kunt krijgen – ‘me man lust geen gebakken aardappels’ –  of willen weten wat voor etenswaren ze mee moeten nemen naar het eiland. Want blijkbaar denken ze dat we hier alleen maar zeehonden en wier vreten. En dat is helemaal niet waar. Alleen in de winter!

De loeihete saus van Amsterdam Chilli.

Met water en geen zeep

Het belang van een goede darmflora is inmiddels wel algemeen bekend – we hebben ‘goede’ bacteriën nodig om ons lichaam gezond te houden. Dat kan ons lichaam in principe zelf, maar evengoed is er een hele serie prebiotische voedingsmiddelen en supplementen op de markt gebracht om die kleine rakkers een handje te helpen. Nodig of onnodig – wie zal het zeggen. Maar ook de bacteriën die op onze huid leven staan tegenwoordig in de belangstelling. Ook die moet je goed ‘verzorgen’ en dat betekent in de praktijk minder wassen met zeep. Of zelfs helemaal niet. Wat de …? Sommige adepten spoelen zich alleen af met water, andere doen zelfs dat niet meer. Ene David Whitlock heeft al vijftien jaar niet meer gedoucht of gebaden en voelt zich toch lekker fris: “Alleen de eerste paar maanden waren moeilijk…” De eerste paar maanden!?!? Wat een hel! En zo gemakkelijk gaat het nou ook weer niet, het is geen kwestie van ophouden met wassen en hoppa, een gezond velletje. Je huid heeft daarvoor bepaalde bacteriën nodig, die door onze moderne manier van leven de laatste decennia vrijwel verdwenen zijn. Die moeten we dan eerst kunstmatig opbrengen en op onze huid opkweken. Volgens Whitlock, die de kunstmatige bacteriën verkoopt in een spuitbusje, is het de moeite waard. Hij claimt dat het helpt tegen allerlei huidziektes, maar ook de bloeddruk omlaag kan brengen indien nodig. Overigens wast hij heus wel eens ‘bepaalde lichaamsdelen’ als die vies zijn geworden. Ik denk dat zijn vrouw daar best blij mee is…