Job Cohen als burgemeester van Nederland. Het mocht niet zo zijn. Het eerste half jaar was een drama en of hij in de oppositie uit de verf komt, is nog maar de vraag. “Vier jaar gaat hij niet volmaken.”
Vrijdag 12 maart. Wouter Bos trekt zich terug als politiek leider van de PvdA. Hij schuift de Amsterdamse burgemeester Job Cohen naar voren als de nieuwe partijleider. Nog diezelfde middag stelt Cohen zich officieel kandidaat als lijsttrekker voor de verkiezingen van 9 juni. Door het gehele land wordt hij onthaald als de Messias die niet alleen de partij uit het slop zal trekken, maar ook de natie zal redden van de tweedeling die de boze Geert Wilders zaait. Nu, een half jaar na zijn aantreden, heeft het er alle schijn van dat hij in de oppositie belandt. Een rechts kabinet is in de maak, de PvdA heeft met Cohen gegokt en verloren.
De beste man is niet geschikt voor de oppositie, denken veel Den Haag-watchers. Hij is een bestuurder, een zachtaardige, kalme man. Geen debater. Hoe kijken communicatiestrategen, partijgenoten en andere politiek betrokkenen terug op zijn campagnetijd, de onderhandelingen en zijn rol in de Kamer? En hoe vergaat het hem in de toekomst? Blijft hij de volle vier jaar zitten? Of stapt hij op in maart 2011, als niet de PvdA maar de SP bij de Provinciale Staten-verkiezingen de vruchten plukt van de oppositie? Sommigen denken dat Cohen het Haagse spel nog wel kan leren. Maar erg hoopvol klinkt het niet. Hier en daar wordt hij getipt als de opvolger van Herman Tjeenk Willink, als vice-voorzitter van de Raad van State. De goede band met kroonprins Willem-Alexander zou daarbij een rol spelen. Eén ding is in ieder geval duidelijk: de lijdensweg van Job Cohen doet zo langzamerhand denken aan de lijdensweg van de Bijbelse Job die door Satan tot het uiterste werd beproefd.
Lees het gehele artikel in de HP/De Tijd van deze week.
Een gegijselde vent!
Een vechter voor bijna alles wat er maar fout is in ons land ligt er zo`n beetje helemaal uit! Het is om te huilen, voor sommigen wat een ellende.
Wat een naar stukje. En die vergelijking met de Bijbel lag blijkbaar zo erg voor de hand dat Verhoef hem niet kon laten liggen. Ook al slaat ie nergens op.
De vergelijking met de Bijbelse Job gaat me wel wat te ver. Het stukje doet een beetje aan als leedvermaak. Cohen wist van tevoren waar hij aan begon en het is m.i. de pers die hem als een Obama wilde neerzetten. Welke overigens ook op een dieptepunt zit tegenwoordig…
Van alle mensen die ik ken in mijn 65 jarig bestaan heb ik voor deze man het meeste minachting.Echt iemand die denkt als ik maar mee praat met de duivel gebeurt mij niets.Dat hij Amsterdam in mijn ogen kapot heeft gemaakt maakt hem niets uit.Het is door deze overloper van de pvdallochtonen dat ik uit mijn stad ben gevlucht.Man wat haat ik dit figuur.En toch pro israel niet zo als hij anti.
Wat heeft Israel ermee te maken piet?
Dat is hooguit een symptoom van het overerfelijke ‘rechten’ opeisen.
Job Cohen, premier van Nederland ?
Alleen bij de gedachte krijg ik al kippevel.
Huub Stapel zei het al, de slechtste burgemeester van Amsterdam ooit.
Wat er met zijn “boel bij elkaar houden” is gebeurd, kunnen we zien in Amsterdam !!!!
@vera……Maar Vera toch, hij heeft de criminelen toch mooi bij elkaar weten te houden, de rest 40% is vanzelf zonder al te veel slag of stoten gevlucht.
“De lijdens weg van een regent”, Job Cohen lijdt helemaal niet, hij gelooft nog steeds in een zege en overwinning omdat hij spectrum autistisch (of gek) is samen met zijn partij en groen links en D66, maar de mensen die ECHT LIJDEN zijn de miljoenen die slachtoffer geworden zijn van deccenia lange achterlijke wanpolitiek, en een totaal verscheurd en naar de kloten geholpen land hebben veroorzaakt, zelf kan ik me steeds slechter in het Nederlands uitdrukken ik hoop dat ik nog een beetje begrepen wordt met mijn gebrabbel, ik ga dadelijk over in Par-toi.
Begrijpen je nog steeds prima hoor Bob. Hoef je stukjes intussen helemaal niet eens meer te lezen, de constante stroom van haatdragende rechtse pulp blijft onveranderd (onzinnig).
@Willem… Je begrijpt er helemaal geen ene jota van ouwe. Door typen zoals jij gaan mijn haren altijd recht overeind staan! Ik zal het je dadelijk in een andere taal beter proberen beter te omschrijven want mijn Nederlands wordt steeds slechter, ivm mijn gedwongen leefsituatie(38) nationaliteiten op een paar vierkante meter. Waar zijn je maatjes op het voor je op te nemen om mij gezamelijk af te zeiken!
Job Cohen,
De leidersweg van een regent.
Cohen stond eerder in het formatie-proces voor een duivels dilemma :
1. Hij stemt in met een verkennend onderzoek naar de mogelijkheid van een middencoalitie-variant, maar wordt dan tijdens de mogelijk daarop volgende onderhandelingen, bij voortduring gechanteerd door de VVD en het CDA, met de dreiging van een alternatieve coalitievariant over rechts (VVD-CDA-PVV). Waardoor hij, zowel programmatisch, als mathematisch (geen D’66 en GL in de coalitie opgenomen bijvoorbeeld) onaanvaardbaar veel zou hebben moeten inleveren.
2. Hij raadt dus (zoals ook daadwerkelijk is gebeurd) het staatshoofd, om eerst de variant van een coalitie over extreem-rechts te onderzoeken.
Daarbij echter, loopt hij niet alleen het risico, dat deze variant ook feitelijk tot stand zou kunnen komen (waardoor de PvdA totaal buitenspel zou komen te staan), maar loopt hij tevens het risico, dat met dit advies, zijn zeer gerechtvaardigde pleidooi voor een principieel cordon sanitair rond de PVV, wordt ondergraven. Waarmee ook nog eens de publieke perceptie van zijn (toch al tanende) geloofwaardigheid in (mogelijk zelfs) beslissende mate zou worden aangetast.
Conclusie : Hoewel ik het sterke vermoeden heb, dat Cohen het zich nu ontwikkelende, extreem machts-dynamische scenario rond de huidige formatie-tafel – waarbij het (sowieso dodelijk aangeslagen) CDA, zowel vanuit haar eigen achterban, als vanuit de PVV-achterban, al die klappen te incasseren krijgt, die anders de PvdA zouden zijn toegevallen – zelfs in zijn stoutste dromen niet heeft kunnen voorzien, lijkt zich, gegeven de aanhoudende mitraille van kritiek uit de eigen CDA-gelederen, het formatie-initiatief zowaar weer langzaam maar zeker in de richting van de PvdA te bewegen : Het entgueltig terminale / suïcidale CDA haalt de spreekwoordelijke kastanjes uit het vuur en de PvdA is de spreekwoordelijke lachende derde.
Voorwaar, dit zou geen slechte prestatie zijn van de, door zijn tegenstanders onveranderlijk als politiek lijder en ridder van de trieste figuur afgeschilderde, Cohen c.s., want de PvdA is in dit scenario waarschijnlijk zelfs de richtingbepalende partij m.b.t. een nieuw te formuleren regeerakkoord, tijdens de mogelijk zeer aanstaande formatie-ronde over het politieke midden.
(Zie ook mijn commentaar over de groteske, formatie-machtspolitieke spasticiteit bij CDA-regent Lubbers, bij het HP/DeTijd artikel : Het CDA is de nieuwe LPF)
Zeg Robert… ‘politiek lijder met een lange ij?
Cohen heeft Amsterdam naar de kloten geholpen? Waarom hoor ik van deze klagers nooit feiten en cijfers? Want het raakt kant noch wal!
Zeg @Thea
Liever had ik je willen betrappen op een stevig inhoudelijk commentaar op mijn toch redelijk soliede geprepareerde formatie-analyse, (geschreven) als evidente tegenhanger van het lichtelijk tendentieuze stukje van Frank Verhoef over dit thema (waarbinnen hij, als bekend, de persoon Cohen en diens politiek-maatschappelijk (dis)functioneren, centraal heeft gesteld).
Maar wellicht ben je dermate gepreoccupeerd met je eendimensionale rolbezetting, als/van rigide spelling-fetisjiste, dat de inhoudelijke aspecten van de HP/DeTijd-lezersbijdragen voor jou, feitelijk van geen enkele relevantie c.q. importantie meer zijn.
Desalniettemin zal ik een serieuze poging wagen, om je, via een kortstondige close reading-exercitie, met terugwerkende kracht, alsnog op verantwoorde wijze tot de tekstinhoud van mijn bijdrage te laten doordringen.
1. Verbind de qualificatie “lijdensweg” – die Verhoef in zijn stukje over Cohen heeft gebruikt – eens spelenderwijze met mijn qualificatie “lijder”.
2. Vervang de door mij (natuurlijk zeer bewust) gebruikte term “lijder” nu eens daadwerkelijk door de term “leider” : Dan zul je al ras gewaar worden, dat die zin inhoudelijk geheel in het ongerijmde zal zijn geraakt , omdat (dan) immers, de specifiek door mij bedoelde betekenis aan die zin is komen te ontvallen…
3. Let in dit verband vooral ook op de (context-specifieke semantiek van de) aanpalende zinsnede “ridder van de trieste figuur”
Welnu : Falsificeer (zeg : herijk), tot slot, jouw oorspronkelijke, invalide conclusie in dezen, en neem jezelf voor, om in het vervolg vooral volledig voor de inhoud te gaan, want ook dan resteren nog meer, dan voldoende, riante mogelijkheden, om – en plein public – een volslagen karikatuur van jezelf te maken….
Robert, jij denkt dat als je een stukje aflevert met vooral veel moeilijke woorden het automatisch een goede inhoudelijke reactie wordt? En dat dat stukje dan ook goed onderschrijft hoe on-ge-loof-lijk goed en slim hij is die het geschreven heeft??
Pff, wat een onzin kraam je uit en wat een borstklopperij!!
@Willem
Ondanks een wankele stapel met torenhoge intellectuele pretenties van jouw hand, heb ik jou – net als jouw hooggeletterde sister in arms, @Thea overigens – al evenmin op enig inhoudelijk (tegen)argument kunnen betrappen.
Waarschijnlijk kom je – om mij van weeromstuit, ook maar eens, aan een psychoanalyse van de koude grond te bezondigen – veel aandacht te kort en probeer je dat wanhopig te compenseren, door nietszeggende / inhoudsloze commentaren op reacties van weldenkende commentatoren te schrijven.
So be it!
Je zult het mij, tot slot, hopelijk niet al te euvel duiden, als ik mijn kostbare tijd in de naaste toekomst, toch vooral in onderwerpen van fractioneel grotere betekenis investeer, (in plaats van bij herhaling te moeten reageren op jouw marginale schriftuurlijke gefröbel).
N.B Misschien is een abonnement op de Donald Duck iets voor je, dan kun je de betreffende VNU-redactie van tijd tot tijd in scherpe, nietsontziende bewoording, aanschrijven, op hun stuitende gebrek aan consistent historisch stripfiguurbewustzijn en/of de oogverblindend witte tekstballonnetjes hier en daar een beetje inkleuren.
Als ik Job Cohen was ging ik eens samen met Jan Pronk en Guusje ter Horst het maar eens proberen met bossen rode rozen bij de Taliban te solliciteren in het Tora Bora samen met de gehele PVDA, dan kunnen ze eens lekker knuffelen maar dan wel zonder ons belastinggeld, bijvoorbeeld een Jumbo Jet vol met van die “integere” en “bekwame” lieden en het land Afghanistan krijgt dan iets wat nog erger is als het leger van de Amerikanen en Russen bij elkaar, een nieuw soort tsunamie van malloten.