Ruigoord, het bekendste Provodorp van Nederland, zit op hete kolen. Langzaam neemt industrie het gebied over van deze culturele vrijhaven aan het IJ. Kunnen de kunstenaars, spirito’s en hippies er nog gerust slapen of gaat Amsterdam het Deense voorbeeld – opruimen die handel - volgen?
De vrijstaat en blow-enclave Christiania is één van de drie grootste toeristische trekpleisters van Kopenhagen. Desondanks is het dorp vorige maand door de Deense overheid illegaal verklaard. Na veertig jaar moeten ze opdoeken: de stad wil haar kostbare grond liever gewoon volbouwen. Gaan we in Amsterdam dezelfde kant op?
“De ontwikkelingen rond Christiania vervullen ons met grote zorg,” zegt Emilie Randoe van het Ruigoord-bestuur. “Net zo goed als we bezorgd zijn over Doel, vlakbij Antwerpen. Dat wordt steeds nét niet weggevaagd door de Haven van Antwerpen.” De vlakte rondom Ruigoord is de afgelopen jaren volgebouwd met industrie waardoor het kunstenaarsdorp moet indikken. In de motie Arda uit 2001 werd Ruigoord nog beschreven als ‘groen en cultureel rustpunt’. Randoe: “Nu zie je in Nederland een steeds grotere politieke en bestuurlijke druk op het ‘normaliseren’ van alles, en dit proces wordt helaas breed maatschappelijk gesteund.”
En wat is daar zo erg aan? “Zonder Ruigoord was Stanja van Mierlo misschien wel nooit begonnen met Blijburg, waarmee ze in een klap de Vinexwijk IJburg op de kaart zette. Zonder Ruigoord was Isis, dj, producent en nu nachtburgemeester van Amsterdam misschien ook wel een heel andere weg ingeslagen!”
Zakelijk bestuurder Dirk de Bruin voegt toe: “Wat wij nodig hebben is een overheid die waardeert wat er in Ruigoord allemaal tot stand wordt gebracht, en wat de bijdrage hiervan is aan de culturele, creatieve en spirituele humuslaag van de stad. We vragen niet eens om geld, alleen om ruimte.”
Kunst in Christiania.
Totale non-discussie, in Ruigoord mogen al jaren geen mensen meer wonen. Ruigoord ligt anno 2011 in het Westelijk Havengebied, een industrieterrein. Ruigoord is een illusie, een restant uit hippietijden dat krampachtig in stand wordt gehouden, een soort Jordaan. Gone forever.
Who cares. Andere en echt voorbije tijden. Misschien is Ruigoord een leuke eigentijdse locatie voor een wilderiaans tuigdorp?
Ruigoord is een symbool geworden. Een symbool van de industrialisatie die in nederland hand over hand toeneemt.
Laat ruigoord, Christiania dorp, Doel.. ook bestaan. Ruigoord heeft door zijn unieke positie in het landschap ook veel betekenis gekregen voor de fauna. Vogels die van amsterdam naar haarlem en vice versa willen hebben nu een stukje natuur om te rustten.
De vrijheid van cultuur die Ruigoord geeft. Alles is mogelijk, alles kan zolang het met respect naar elkaar en naar de natuur kan. Een uniek stukje Nederland dat NOOIT verloren mag gaan!
Christiania ligt binnen de oude vestinggordel van Kopenhagen, een vrijplaats op zo’n locatie kon alleen maar tijdelijk zijn. It was fun while it lasted.
Ruigoord is een uniek stukje Amsterdam, ligt ver de buiten de stad en zit niemand in de weg. Zelfs de haven niet. Rustig laten zitten.
De industrialisatie van Nederland? Da’s ongeveer een eeuw geleden.
Handjes af van Ruigoord. We gaan er regelmatig naar toe, er is altijd wel iets te doen wat hje aanspreekt. Discussies, muziek enz,.
Evenals Christiania een toffe plek.
We hebben hier gewoon te maken met culturele genocide.
Het voormalig eiland Ruigoord heeft officieel een culturele bestemming gekregen in een gemeenteraadsbesluit 1997 te Amsterdam, vlak na de annexatie van het gebied van gemeente Spaarnwoude. Een gigantisch groot natuurgebied is hiermee toen verloren gegaan.
Ruigoord,, een plek ooit ontstaan uit mooie ideologische gedachten, maar inmiddels verpaupert tot een plek waar nietsnutten, illegalen en criminelen op koste an de Nederlandse belastingbetaler hun wetteloosheid vieren.
opzij x3
maak plaas x3
we hebben ongelooflijke haas……
De roverheid is uit op geld en is de vazal van de industrie cq multinational.
En hoezeer de levende natuur, waar ook de mens toehoort, laat zien dat het aan alle kanten misgaat, houdt men krampachtig het systeem, de status quo in stand, net als bv bij de bancaire en schuldencrisis…(is the same)
Men … wíl gewoon niet stil blijven staan, men wíl gewoon niet geloven dat consolideren, dat reflecteren, dat eren en beheren van dat wat goed is … goed is voor een land, een cultuur, het geluk van de mens.
Nee, men móet, gedreven door de idee fixe dat alles altijd moet blijven groeien, uitbreiden, concureren, investeren en plaveiën,dat wat in zijn weg-staat, alles moet praktisch en functioneel en winstgevend zijn en men vergeet dat een gelukkig mens een zegen is voor zijn omgeving en dat de depressiegolf die ons land teisterd (etc.) voor onvrede, voor chaos en destructie zal zorgen,(zorgt) maar ja, met de val van Rome als duister voorbeeld, haalt men de schouders op en denkt, na mij de zondvloed en we zien wel waar het schip strandt, en met oogkleppen en blinddoeken voor, gaat men door, opzij opzij opzij ….