Sexualpolitik

Ze was mooi en zat te huilen op de rand van mijn bed. Omdat ik weleens fantaseerde over haar in combinatie met een lome zondagmiddag, kersen en een Romy Schneider-marathon, zei ik niet dat ik de volgende dag een tentamen middeleeuwse grammatica had. Helaas wilde ze het alleen over haar vriend hebben.

Die vond dat ze te jong waren voor een monogame relatie. Het idee dat hij andere haarkleuren en lichaamsgeuren verlangde uit te proberen, deed haar ingewanden samenballen. Toen ze weer wat adem kon halen, adviseerde ik het uit te maken.

Maar ze verkoos het onzekere boven het eenzame. Een paar maanden later zat hij zich elke avond ongans te drinken aan de bar van zijn studentenvereniging. Achter zijn rug danste zijn vriendin met al wat rugbyend en roeiend Leiden in de aanbieding had. Verliet ze de soos om nog een glaasje absint te nemen bij een tweedejaars rechten, dan gaf ze geliefde nummer één een nachtzoen en wat zakgeld.

Nu ik meer met hypotheken bezig ben dan met Hadewych, is de term ‘open relatie’ opgerekt tot ‘polyamorie’. Die vocabulaireverrijking doet meer recht aan de veranderende verhoudingen. Vroeger was er nog een bankzitter in het spel, nu kun je met het hele elftal aan de slag en daarna ook nog het supportersvak in duiken. Zolang iedereen er zin in heeft en oud genoeg is, kan ik er geen morele bezwaren tegen bedenken. Net als bij gezichtstatoeages.

Virulent homo-activist Tom Savage schrijft zowat de populairste en misschien wel beste relatiecolumn van Amerika. Zijn adviezen aan maagden, slaven en incestueuze broers circuleren in een zeventigtal kranten. Met licht-ironische grijns noemt hij zich een voorstander van het huwelijk. Om de langetermijnrelatie meer kans te geven, pleit hij voor een realistischer kijk op lichamelijke exclusiviteit.

Wie veertig jaar samen wil zijn, kan maar beter af en toe een avontuurtje verdragen. Een partner met een laag libido kan niet eisen dat de wederhelft zich daar gedwee naar voegt. Monogamie is niet natuurlijk, zegt hij. Tja, espresso drinken ook niet.


Savages seksuele variant op realpolitik is allicht de meest menslievende. En, ten overvloede, wat mij betreft mag het verbod op polygamie uit het wetboek; de staat heeft zich er niet mee te bemoeien.

Maar op een Paars kabinet van liefde wil ik nog even niet stemmen. Ik ben in mijn leven twee keer vreemdgegaan. In beide gevallen lag de relatie al lang op apegapen. De opbreekruzies waren samen te vatten als: you can’t fire me because I quit.

In de liefde wil ik nog even proberen Che Guevara te zijn in plaats van Wim Kok – ja, ik weet wie er ouder mee is geworden.

Thomas Blondeau