Als supporter van Vitesse is het altijd afwachten voor wie je juicht

Vitesse speelt vrijdagavond de eerste thuiswedstrijd van het seizoen. Tijdens het duel met Roda JC zal menig Arnhemse supporter zijn buurman aantikken: “Wie is die nummer 26?” – “Dat is die Rashica. Komt uit Albanië, geloof ik.” Het is een jaarlijks terugkerend ritueel in Arnhem, waar de voetbalclub als doorvoerhuis voor voetballers uit alle windstreken van de wereld dient.

Augustus 2010. Vitesse-eigenaar Maasbrecht Schouten heeft groot nieuws: “Vertegenwoordigers van de media, niet schrikken: Vitesse gaat vanaf nu met een nieuwe eigenaar voor de landstitel”, leest hij zenuwachtig van een vel papier. De nieuwe voorzitter, de Georgiër Merab Jordania, zit naast hem en hoort het via de tolk op zijn oortelefoon aan. De komende jaren is Vitesse zijn speeltje en een beetje dat van Chelsea-baas Roman Abramovich. “Dit is de plek waar ik mijn ambities waar kan maken. Ik kan van Vitesse een grote en sterke club maken”, zegt Jordania die in zijn betoog de jeugdopleiding van de Arnhemmers noemt als belangrijke pijler.

De woorden van de nieuwe eigenaar worden met scepsis ontvangen. De volgers voorspellen dat Vitesse verwordt tot koopclub zonder ziel en krijgen al snel gelijk. In plaats van ruimte geven aan de eigen jeugd, slaat de nieuwe leiding aan het kopen en huren van spelers van over de hele wereld. Op het moment van de overname telt de selectie van Vitesse vijf verschillende nationaliteiten. Jordania grijpt zijn eerste transferperiode aan om daar zes verschillende nationaliteiten aan toe te voegen. Naast Nederlandse-Marokkanen Ismaïl Aissati en Nacer Barazite komen Nemanja Matić, Slobodan Rajković (beiden Servië), Marcus Pedersen (Noorwegen), Guram Kashia (Georgië), Larya Kingston (Ghana), Mataj Delač (Kroatië). Ook in de winterperiode trekt de Georgiër zijn portemonnee en haalt Jordi López, Marti Riverola (beiden Spanje), Wilfried Bony (Ivoorkust), Haruna Babangida (Nigeria) en Michihiro Yasuda (Japan) naar Gelderland.

Het bleek het begin van een jaarlijks terugkerend ritueel. Ondanks dat de te mondige Jordania tussentijds door Abramovich werd vervangen voor een nieuwe stroman, is het ieder seizoen een verrassing welke spelers hun kunsten tonen onder het dak van de Gelredome. De afgelopen seizoenen stonden spelers met dertig verschillende nationaliteiten onder contract in Arnhem. Davy Pröpper, Marco van Ginkel en Kevin Diks waren in al die tijd de enige jeugdspelers die uitgroeiden uit tot vaste waarden.

vitessesupporters2HP

Ook dit seizoen is de herkenbaarheid ver te zoeken in Arnhem. Tijdens de eerste competitiewedstrijd tegen Willem II stelde trainer Peter Bosz slechts twee spelers (Kashia en Kelvin Leerdam) op die vorig jaar bij het begin van de Eredivisie eveneens aan de aftrap stonden. In Tilburg verscheen Vitesse met een gemêleerd gezelschap van drie Nederlanders (waarbij keeper Eloy Room interlands speelt onder de vlag van de Curaçaose voetbalbond), twee Georgiërs, twee Engelsen, een Oekraïner, een Albanees, een Marokkaan en een Zimbabwaan. Als wissels bracht Bosz twee Serviërs en een Braziliaan. Voorlopig werkt de coach met een selectie van 24 spelers, waarvan een derde geboren is in Nederland. Ter vergelijking: bij de traditionele top-3 – Ajax (60 procent), PSV (72 procent) en Feyenoord (75 procent) – is het aandeel spelers uit eigen land vele malen groter.

Niet alleen de herkenbaarheid van Vitesse lijdt onder het steeds maar wisselende spelersbestand, ook de continuïteit. Na een weifelende start, klommen de Arnhemmers gedurende het vorig seizoen op naar de top van de ranglijst om uiteindelijk via de play-offs Europees voetbal af te dwingen. Met de vernieuwde selectie was Vitesse in de voorronde van de Europa League echter kansloos tegen het Southampton van coach Ronald Koeman.

Het is het lot van een club die door de leiding wordt gezien als opleidingsinstituut en handelshuis. Dat had Schouten waarschijnlijk niet in zijn hoofd toen hij vijf jaar geleden de club van de hand deed.

Bij spelers met een dubbel paspoort is in dit stuk uitgegaan van het land waarvoor zij interlands spelen.