Directeurtje Maurits Hendriks ook bij DWDD over de knie

De premier had hem dinsdagmiddag tijdens de huldiging van de olympische medaillewinnaars nog een flinke veer in de kont gestoken, maar ‘s avonds kwam Maurits Hendriks er bij De Wereld Draait Door een stuk minder vanaf. De veel besproken chef de mission werd nog maar eens gefileerd, nu door Jacques Brinkman en Nico Dijkshoorn.

Voormalig hockeyer Brinkman mocht aanschuiven bij Matthijs van Nieuwkerk, omdat hij zich tijdens de Spelen als analist bij de NOS had getoond als onverschrokken en stevig, onder andere door bondscoach Max Caldas ‘te dik’ te noemen. “Ik zeg en schrijf wat ik denk en voel. Dat is het enige wat ik doe. Daar maak ik misschien niet altijd vrienden mee, maar ik kan nog steeds 200 mensen op mijn verjaardag uitnodigen. En die komen ook gelukkig,” zei Brinkman daar desgevraagd over. Waarvan akte.

Nadat hij nog maar een keer had uitgelegd waarom hij moeite had met het corpulente uiterlijk van Caldas – nee, dat had echt niets te maken met het feit dat de coach Brinkmans zoon niet in zijn selectie had opgenomen – en waarom vrouwencoach Alyson Annan ongeschikt is, werden de giftige pijlen gericht op Hendriks.

Voor de zoveelste keer deze weken werd het wegsturen van Yuri van Gelder (‘Biertjes drinken is niet altijd gezond, maar het is een volwassen man’) en de zogeheten losersvlucht (‘Ik zeg niet dat het Oostblokregime is, maar die sporters moesten allemaal een contract tekenen’) aangehaald.

Het werd echter pas echt spannend toen Brinkman uit zijn eigen ervaringen ging putten. Als hockeyer had hij Hendriks in 2000 meegemaakt als coach. “We noemden hem wel eens professor. En directeurtje. En schoolmeester,” sneerde Brinkman. “Tijdens deze Olympische Spelen heeft hij dat toch wel echt laten zien, dat-ie zo is. Maurits doet ook goeie dingen, maar ik zie wel terug wat hij dus ook al in 2000 had. Dat-ie toch dat als een directeurtje wil doen.”

Nadat de analist Hendriks nog betichtte een mooiweersupporter te zijn (‘Wat deed hij op de boot van de koning tijdens de medalrace van Dorian van Rijsselberghe?’) en zijn beleid verder met de grond gelijk had gemaakt (‘Het heeft gewoon niet gewerkt’), was het de beurt aan Dijkshoorn. Met een scherpe vergelijking bracht hij Hendriks nog meer imagoschade toe, om af te sluiten met diens nieuwe lijfspreuk: “Terugsturen is belangrijker dan mededogen.”

Meer leuke content? Like ons op Facebook