Het alternatief voor goede voornemens: je grootste fouten

Zoals Matt Dings schrijft: je kunt beter geen goede voornemens maken. Want je voert ze toch niet uit. Of als je ze echt wilt doen, kun je beter onmiddellijk beginnen en niet op 1 januari van welk jaar dan ook. Er is wel een alternatief.

Dat is: je grootste fouten van het afgelopen jaar op een rijtje zetten. Het is een idee van schrijfster en ondernemer Margaret Heffernan op inc.com. Terwijl andere mensen goede voornemens verzinnen, buigt zij zich liever over haar grootste fouten van het afgelopen jaar. Want, zegt ze: “Ik houd er helemaal niet van om dezelfde (grote) fouten twee keer te maken.” En als je je bewust bent van welke fouten je maakt, is de kans kleiner dat je ze nog eens maakt.
Het lijstje dat ze heeft opgesteld ‘my mistakes of 2012’ ziet er als volgt uit:

1. Ze heeft te veel gereisd, en had daardoor niet genoeg tijd om ergens aan te beginnen en het ook af te maken.
2. Ze had het te druk met werk waardoor ze te weinig tijd over had om na te denken – terwijl denken volgens haar het belangrijkste onderdeel is van ons werk.
3. Ze was nog steeds niet goed in ‘nee’ zeggen.
4. Ze heeft te veel tijd ‘verspild’ op conferenties,
5. en te weinig tijd met haar kinderen doorgebracht.

Zo’n lijstje ‘mijn fouten van 2012’ kunnen we natuurlijk allemaal maken. Iedereen heeft wel vijf dingen regelmatig fout gedaan. Nummer drie van Heffernan zou ik bijvoorbeeld meteen overnemen:

1. Ik heb niet vaak genoeg ‘nee’ gezegd. Het probleem is niet eens dat ik veel dingen doe waar ik geen zin in heb of die niet goed voor me zijn, maar ik doe wel altijd te véél. Als een dag al helemaal volgepland zit en er wordt me gevraagd om nog heel even tussendoor een mail te versturen, zeg ik ja. Of als er nog een vloer voor het nieuwe huis besteld moet worden, of als iemand op bezoek wil komen. Als we worden uitgenodigd voor een etentje of als er een extra opdracht komt. Ja, ja, ja. Omdat ik al die dingen leuk vind, en belangrijk, en ik denk dat er altijd nog wel iets bij past in het schema.
Soms past het niet.

2. De tweede makkelijk toe te geven grote fout van 2012 heeft te maken met de eerste: ik ben vaak net ietsje te laat, omdat ik ervan uitga dat dingen korter duren dan ze eigenlijk duren. Hiervan ben ik me pas bewust sinds ik een man heb die op tijd is.
Als hij zegt: “Ik ben er over een half uur!”, dan is hij er over 25 minuten. Als ik zeg: “Ik ben er over tien minuten!”, ben ik er eigenlijk over een half uur. Misschien is het truttig of ‘typisch Hollands’ om op tijd te komen maar ook verdomde handig, heb ik gemerkt. Een beetje beter met tijd zou ik best willen worden.

3. Nog een: ik vind het ontzettend moeilijk om me niét te bemoeien met iets waarmee mijn vriend bezig is – zoals koken. Een enorme (bazige) neiging om te zeggen hoe het anders of beter kan, overvalt me regelmatig, en hij háát dat. Een paar keer leidde het tot ruzie. Dus zie ik het als fout: te veel bemoeien en het moeilijk vinden om dingen los te laten. Ik leer het graag af.

Voor HP/De Tijd van deze maand schreef ik een artikel goede voornemens in je relatie, uit mijn onderzoek daarvoor bleek hoe moeilijk mensen het vinden om toe te geven dat ze iets fout doen in hun relatie. Maar we maken natuurlijk allemaal aan één stuk door fouten in onze relaties, misschien wel juist in relaties. Door het artikel werd ik gedwongen er langer over na te denken en ik weet er nog een:
4. Ik heb moeite met om hulp vragen. In plaats van te vragen: “Lieve man, zou jij misschien dit weekend de boodschappen kunnen doen?”, of zeggen: “Ik heb het ergens moeilijk mee, kun je me misschien helpen?”, zeg ik altijd dat ik alles kan. Wat niet zo is, dus als ik weer eens te veel taken mijn bord heb geschept, ben ik achteraf boos. Op hem. Terwijl ik zelf vergeten was om hulp te vragen.

5. En iets heel anders: ik heb te weinig aan lichaamsbeweging gedaan. Ja, echt. Dat mag wel anders in het nieuwe jaar.

Hoewel dit bijna op een goed voornemen lijkt.

Wat is uw lijstje ‘grootste fouten van 2012’?