De keiharde motie van Van Miltenburg

Wekelijks bespreekt HP/De Tijd een aantal opmerkelijke uitingen die onze politici bezigen tijdens debatten, in media-optredens en via de sociale media. Zalige volzinnen, tenenkrommende verklaringen en melige moties, alles komt in aanmerking. Tips zijn van harte welkom in de reactiepanelen!

De Motie van Van Miltenburg
“Anouchka van Miltenburg: het bewijs dat het glazen plafond niet altijd een slecht idee is”. Dixit Dolf Jansen bij het Correspondents’ Dinner. Gelukkig voor Nous zat ze niet in de zaal om de Jan Slagter-treatment te krijgen, maar de problematiek rondom van het tekort aan (geschikte) vrouwen aan de top is natuurlijk niet om te lachen. Streefpercentages worden bij lange na niet gehaald.

Nu Van Miltenburg haar voorzitterszetel heeft ingeruild voor die van backbencher heeft ze – oh zoete ironie – het dossier topvrouwen en emancipatie in haar portefeuille. In het plenaire debat van 17 februari over ‘Vrouwen naar de top en voortgangsrapportage emancipatiebeleid’ trok Van Miltenburg fel van leer.

In een motie stelt ze dat ‘de rechten van vrouwen om te studeren, om te blijven werken na je huwelijk, om zonder toestemming van je partner te scheiden en het recht op bescherming door de overheid als je man je in elkaar slaat, in toenemende mate onder druk staan’.

Dit klinkt serieus heftig. Hier zijn primaire burgerrechten in het geding. Tijd voor maatregelen dus, en niet van het halve soort. Gelukkig is er dus de motie Van Miltenburg. Dwingt zij de instelling van wijkteams af, die vrouwen vertellen dat zij wel degelijk een opleiding mogen volgen in dit land? Moeten mannen binnenkort bij de huwelijksplechtigheid beloven dat zij hun vrouw zullen laten werken in goede en slechte economische tijden? Komen er special forces die meppende mannen uit hun huizen trekken?

Van Miltenburg ‘verzoekt de regering voor 1 mei van dit jaar te komen met een plan waarin ze de wijze waarop ze onze normen en waarden uitdraagt, omzet in concrete actiepunten’.

Op de tot twee keer toe herhaalde vraag van PvdA-Kamerlid Yücel of dit niet een motie voor de bühne is, antwoordt Van Miltenburg ontkennend.

De blokkade van Marcouch
Dat Ahmed Marcouch en DENK-ers Tunahan Kuzu en Selcuk Öztürk elkaar niet liggen is algemeen bekend. Toen de drie nog collega’s waren bij de Partij van de Arbeid verschilden ze duidelijk van mening over het integratiebeleid. Na kritiek van Kuzu en Öztürk op PvdA-minister Lodewijk Asscher, die beweerde dat de integratie van Turken niet goed verloopt, is de maat vol en vallen er harde woorden.

Integratiewoordvoerder Marcouch blijft de minister steunen en Öztürk trakteert hem tijdens een fractievergadering op het verheffende ‘moge Allah je straffen’. De exit van de twee uit de PvdA is een feit. In de Kamer laten de twee geen kans voorbij gaan om hun voormalige partijgenoot te kraken. Zo vergeleek Kuzu in de Tweede Kamer de standpunten van Marcouch over het salafisme met die van Geert Wilders en retweette hij dit staaltje integratiekunst van een Marokkaanse Wilders.

Blijkbaar is Ahmed Marcouch klaar met de timelinevervuiling van zijn voormalig fractiegenoten, want hij heeft Öztürk op Twitter in de ban gedaan. Een cordon-sanitaire dus, wat Marcouch op zijn beurt weer op een opgeheven vingertje van Kuzu komt te staan. Of Marcouch zijn blokkade ook doorzet in de Kamer zal blijken.

En dan nog even dit. Afgelopen week werd er gedebatteerd over het al dan niet vergoeden van een prenatale test die het Down-syndroom kan vaststellen. Het aanbieden van de test dwingt ouders een antwoord te geven op de vraag of zij willen weten of hun kind Down heeft én wat zij met deze kennis doen. D66 is voorstander, maar het blijft een ontzettend ingewikkeld dilemma. Zeker voor D66-Kamerlid Paul van Meenen.