Lieve mannen, gaat het goed?

Ik las de afgelopen week dat het ‘verfrissende’ alt-right de aanval heeft geopend op masturbatie.

De mannelijke ‘essentie’ zou zitten in zijn zaad, en wie masturbeert zou zijn ‘mannelijke energie nodeloos verspillen’, in plaats van hem in te zetten voor ‘de strijd’, of om de vrouwtjes te geven wat ze nodig hebben. Daarnaast zou het testosteronniveau van een man stijgen door niet te masturberen, wat ze sterker en mannelijker zou maken. Lieve mannen, ik begin me een beetje zorgen te maken om jullie.

Ik begrijp dat ik als zelfverklaard feministe misschien niet degene ben waarvan u steun en medeleven verwacht als het aankomt op uw rukgewoontes. Als voorstander van de recente feministische beweging tegen seksueel geweld zal hoogstwaarschijnlijk niets meer zijn dan een puriteinse, preutse mannenhatende pot, zo is over het algemeen de gedachtengang. Mijn collega, de heer Van Amerongen, probeerde me zelfs een ware ‘fap-fatwa’ in de schoenen te schuiven.

Niets is echter minder waar, beste heren. Ik ben denk ik een grotere sloerie dan u allen tezamen, en ik sta vierkant achter ieders persoonlijke relatie met zijn of haar rechterhand. Ik zal niet zeggen dat ik er mijn eigen hand voor in het vuur zou steken, want dat lijkt me een te grote opoffering, maar enfin. U begrijpt me.

Het bovenstaande nieuwsbericht mag u extreem ogen. Maar ik moest denken aan de hoeveelheid mannelijke minnaars die uiteindelijk niets liever wilden dan te horen dat hun penis de grootst, mooiste, machtigste van ze allemaal was. Een korte rondvraag onder mijn vriendinnen leverde vergelijkbare resultaten op. Geen van deze mannen wilde of kon eigenlijk écht geloven dat er ook iets anders aan hun lichaam voor vrouwen aantrekkelijk kon zijn.

Ik moet u, beste heren, iets verklappen. Uw penis kan hartstikke leuk zijn en bij vlagen zelfs imposant, maar het is vrijwel zelden de reden waarom we ‘s nachts van u wakker liggen.

Het misverstand dat uw lid het enige is waar u ons seksueel mee kunt plezieren, komt neer op een essentialistisch denken over mannelijkheid en vrouwelijkheid. De mannelijke essentie zou neerkomen op een stijve piemel en zaad. Een vrouw, in het verlengde daarvan, een gleuf waar het in moet zodat er gebaard kan worden.

Begrijp me niet verkeerd, mochten u en uw partner tussen de lakens kicken op een dergelijk discours, dan verdient u niets minder dan applaus en een confettikanon. Geniet er vooral van. Maar wanneer we als maatschappij sociale bewegingen en ondertonen kennen die werkelijk niet verder zien dan deze cartoonversie van mannelijkheid en vrouwelijkheid, dan hebben we een probleem.

Dat dit voor vrouwen een probleem is, proberen wij feministen u geregeld uit te leggen. Maar dit soort denken reduceert mannen tot niets meer dan een verzameling oerdriften onder een dun laagje beschaving. Nog maar nét in staat om niet midden op straat aan het verkrachten te slaan wanneer er een rokje langskomt.

Het is idioot en ronduit beledigend om de hele mannelijke identiteit op te hangen aan één orgaan. Waarom zou u minder mannelijk zijn als u hem niet altijd omhoog krijgt? Waarom praat de maatschappij u een complex aan als u een wat sympathiekere penis hebt in plaats van zo’n gigantische monsterknots? Is een vrouw minder vrouwelijk als ze een borstverkleining ondergaat? Is ze vrouwelijker als ze ontzettend dikke eierstokken heeft? Mannelijker als ze moeite heeft om kinderen te krijgen?

Zelfs toegeven dat u hier als man moeite mee heeft is niet mannelijk. Want gevoelens en nadenken over wie je wil zijn en daar steun voor zoeken, dat zijn allemaal dingen die ‘verwijfd’ zijn. We leren jongens niet hoe ze om moeten gaan met emoties of hoe ze daarover moeten communiceren. We vertellen ze dat huilen voor meisjes is en dat ze zich moeten ‘vermannen’, zonder ze te vertellen wat dat eigenlijk is.

We zeggen ‘wees een vent’, maar wat betekent dit nog? De eigenschappen waar we vroeger mannelijkheid mee definieerden – kracht, agressie, competitie, viriliteit – worden niet meer gewaardeerd of kunnen ook prima door vrouwen ingevuld worden. Andere mannen voelden zich in eerste instantie misschien helemaal niet zo sterk of stoer. Hoe moet je op dit moment een man zijn?

De mannelijke identiteit is zo ontzettend fragiel, dat hij bedreigd kan worden door iets simpels als een drankje met een parapluutje erin. Een crème waar niet specifiek op staat dat hij voor mannen is. Of je zit of staat terwijl je plast. Lieve mannen, u bent zo ontzettend veel meer dan dat.

De afgelopen eeuw werd iedere discussie over de verhoudingen tussen mannen en vrouwen gevoerd door vrouwen, zonder dat u dacht dat dit ook u betrof. Hooguit wanneer u bang was dat u iets werd afgenomen, of dat de vrouwen nu echt te ver gingen. Maar wellicht heeft u er nooit bij stilgestaan dat een discussie over deze rollenpatronen ook meer vrijheden voor u kunnen betekenen. Ik hoop dat u niet eerst een kuisheidsgordel om hoeft voor u tot deze conclusie komt.

Ik zou u de hand schudden, maar goed. Enfin.

Meer leuke content? Like ons op Facebook