De mythe van het lange-termijnbeleggen

Max Pam 18 dec 2018 Mening

Als kleine krabbelaar met een eigen huis en in het bezit van een naar Nederlandse begrippen gemiddeld gevulde spaarrekening begon ik in 1998 met beleggen. De AEX stond toen op 480. Wij zijn nu precies twintig jaar verder. Als ik vandaag, vrijdag 14 december om 13.13 uur, naar de stand van de AEX kijk, dan zie ik dat die staat op 504.

In die twintig jaar heeft de AEX dus 14 punten gewonnen. Dat is 0,7 punt per jaar, nog niet eens een rendement van 0,14%. Mijn winst is derhalve verwaarloosbaar en als het doorgaat zoals het in de afgelopen drie maanden is gegaan, blijft er na twintig jaar zelfs een klein verlies over. Ja, het is waar: de AEX van 1998 is niet dezelfde als die van 2018, er staan inmiddels andere bedrijven in. Maar er zijn ook bedrijven gebleven, dus zo heel veel zal het toch niet schelen.

Hiermee is, wat mij betreft, de mythe doorgeprikt die je als kleine beursbengel altijd wordt voorgehouden: beleggen doe je voor de lange termijn. Dat is een volstrekte leugen! Voor de kleine belegger is met beleggen op de lange termijn geen cent te verdienen. De enige manier om als particulier op de beurs nog een beetje winst te maken, is juist met beleggen op de korte termijn. Maar dat is risicovol en gevaarlijk. Voor dat soort beleggen heb je veel kennis nodig, het liefst voorkennis.

Ik spreek hier uit eigen ervaring. De enige keer dat ik in mijn beleggersloopbaan echt een (kleine) klapper heb gemaakt, was met aandelen Aalberts die toen nog niet eens in de AEX stonden. Op een dinertje liet een commissaris van dat bedrijf zich ontvallen dat het een bijzonder goed jaar was geweest en dat wij dat wel zouden merken in het komende jaarverslag. Ik spitste mijn oren, kocht de volgende dag in een opwelling een hele bubs Aalberts-aandelen, terwijl ik nog nooit van dat bedrijf had gehoord, en bleek tot mijn verrassing – en tot mijn genoegen – de maand later spekkoper.

Maar zo gemakkelijk gaat het meestal niet. Bovendien had ik het risico op de koop toegenomen dat ik het daar aan tafel helemaal verkeerd had verstaan.

Als je een bank zou kunnen vergelijken met een persoon, dan is de bank een linkmichel. Ook de banken houden je graag voor dat je op de lange termijn moet beleggen, het liefst met jouw aandelen in consignatie en nog mooier: met hun aandelen in jouw portefeuille. Ze willen graag dat jij lang bij ze blijft, want dan kunnen ze regelmatig verhandelen. Elke aandelentransactie levert de bank geld op en kost jou geld. Om ervoor te zorgen dat jij als belegger zo suf blijft als een lijmsnuiver, krijg je regelmatig “een risicoprofiel” opgestuurd. Dat is meestal bedoeld om jou bang te maken en om te suggereren dat ze graag voor jou willen beleggen, omdat zij het beter doen dan jijzelf.

Dat is lariekoek.

Overal op internet wordt het langetermijnbeleggen aanbevolen als het ei van Columbus. Zo lees ik op Slimbeleggen.nl: “Het verschil tussen een succesvolle langetermijnbelegger en een onsuccesvolle komt in feite neer op 7 heel simpele regels. Het zijn zeer eenvoudige regels die echter zeer moeilijk toe te passen zijn. Waarom? Omdat het ingaat tegen de menselijke basisemoties.”

Mijn basisemotie moet hier vreselijk hard om lachen.

Laten wij deze zeven simpele regels eens onder de loep nemen:

  1. Verkoop je verliezen snel en houdt de winnaars bij.

Dat is zo’n advies waar je niks aan hebt en in tegenstelling met advies 4 dat je geduld moet hebben.

  1. Koop goedkoop – verkoop duur

Ja, zo kan ik het ook. Wil je winnen met voetbal, maak dan meer doelpunten dan je tegenstander.

  1. Het is nooit anders, oftewel: “Deze keer is het anders’, zijn de 5 duurste woorden op de financiële markten. Emoties en psychologie zorgen ervoor dat beleggers geloven dat het iedere keer anders is om daarna tot de vaststelling te komen dat het toch niet zo was.”

Dit is een advies à la Harry Mulisch: iets is hetzelfde en toch niet hetzelfde. Fijn, maar moet ik nu aandelen-ING kopen of juist verkopen?

  1. Wees geduldig

Tot u te laat bent, natuurlijk. Zie ook advies 1.

  1. Volg je portefeuille niet dagelijks

Nee, want dan word je gek. Maar in advies 1 wordt juist gezegd dat je snel je verliezen moet verkopen en de winnaars moet bijhouden.

  1. Risico is niet hetzelfde als rendement, oftewel: “Risico is niet hetzelfde als hoeveel geld je kunt verdienen. Risico is hetzelfde als hoeveel geld je kunt verliezen. Bouw je langetermijnportefeuille met zo weinig mogelijk risico”.

Ja, maar hoe groot het risico is geweest, weet je pas achteraf.

  1. Beleg tegendraads, oftewel: “Wanneer iedereen het eens is dat de markt in een bepaalde richting gaat bewegen, beweegt de markt meestal in de tegenovergestelde richting. Tegendraads beleggen is het moeilijkste dat er is omdat je tegen de algemene consensus ingaat. Maar het is wel de meest succesvolle strategie voor wie de bovenstaande 6 regels volgt”.

Nog zo’n pseudo-advies waar je niks aan hebt. Je moet namelijk tegendraads beleggen – dat doet Warren Buffet ook! – maar dat werkt alleen als je de zes eerdergenoemde, totaal inconsistente basisregels volgt.

Daarom: veel succes en houd je vingers gekruist.

Mijn advies aan de kleine belegger luidt daarentegen: houd ermee op! Liever vandaag dan morgen. Je wordt er eerder armer van dan rijker. Of koop een huis en heb twintig jaar geduld. Dat werkt wel. Ook hier spreek ik uit ervaring.

Reageer op artikel:
De mythe van het lange-termijnbeleggen
Sluiten