Als Zappa

Vier! De titel is geen getal met een uitroepteken, maar een enthousiaste aanmoediging om een feestje te bouwen wegens het heugelijke feit dat gitariste Corrie van Binsbergen 25 jaar geleden haar eerste band begon. Dat moet dus in 1986 geweest zijn, het jaar dat Frank Zappa Does Humor Belong in Music? en Jazz from Hell uitbracht. De naam Zappa valt hier niet toevallig: niet alleen als gitariste stamt van Binsbergen uit de Zappa-school, ook in haar composities is het Zappa-sjabloon bijna overal terug te vinden. Luisterend naar stukken als Zootsuit I & II of Dingwall’s Dazzle Dance zou je haar toe willen roepen: “Corrie, had je niet beter gewoon een stuk van Zappa zélf kunnen instuderen?” Waarop Corrie waarschijnlijk zou antwoorden dat ‘Phil Woods ook bijna hetzelfde speelde als Charlie Parker en dat driekwart van alle rockacts ook zo ongeveer hetzelfde liedje speelt’ – daar zou zij dan weer gelijk in hebben. Dus laten we maar zeggen dat Van Binsbergen na Zappa’s dood in 1993 het dirigeerstokje respectvol van hem heeft overgenomen. Samen met topmusici als Angelo Verploegen, Jasper Blom, Arend Niks en Hans Hasebos heeft zij in die 25 jaar toch iets neergezet dat misschien niet origineel maar wel indrukwekkend is. De malle fratsen van zanger Bob Fosko zijn toonaangevend, maar pas wanneer Beatrijs van der Poel haar mond opendoet, ontstaat iets eigens. Want werken met zangeressen, dat deed Frank Zappa niet vaak.

Ruud Meijer