Straks is Branson ook nog de grootste bankier

Voor iemand die zich altijd afzette tegen de gevestigde orde moet Richard Branson erg oppassen er niet zelf deel van te worden. De man die zijn eerste fortuin verdiende door in 1973 het muziekalbum Tubular Bells van de overal afgewezen Mike Oldfield uit te brengen legde daarmee, met de verkoop van 17 miljoen albums, de basis voor zijn huidige imperium.

Hij stapte in muziek, in frisdrank, in vliegen en wat al niet meer. De naam Virgin voegde, waar je om ‘m ook opplakte, probleemloos waarde toe.

Inmiddels wordt hij met Virgin Money een serieuze speler in de bankwereld. Eerder dit jaar nam Virgin Money de Britse bank Northern Rock over van de Britse staat. Die nationaliseerde de bank in 2008 nadat pogingen om ‘m voor een bodemprijs aan andere banken te verkopen waren mislukt. Northern Rock was ook een katalysator voor de aanpak van zieke banken daarna, bij Northern Rock stonden er op enig moment honderden meters lange rijen voor de filialen, mensen die hun spaargeld nú terug wilden.

En als de bankwereld iets niet kan hebben, is dat een run op het spaargeld. Want dat geld is er meestal helemaal niet, althans niet direct beschikbaar, het is langjarig uitgezet, bijvoorbeeld als hypotheek.

Afgelopen vrijdag trok Banco Santander, de Spaanse bank die zich als één van drie banken overat aan de overname van ABN AMRO, zich terug. Santander sloot twee jaar geleden een overeenkomst met Royal Bank of Scotland, zo’n andere ABN AMRO-partij. Het zou 316 filialen van RBS overnemen, die moest ze kwijt in opdracht van Brussel, als tegenprestatie voor het ontvangen van staatssteun.

Twee jaar geleden wilde Branson ook al maar hij werd afgetroefd. Zijn droefenis daarover zal nu wel plaatsmaken voor blijdschap: hij kan opnieuw bieden en doet dat ook. Maar dan wel aanmerkelijk minder want banken zijn tegenwoordig een stuk goedkoper.

Alweer schurkt Branson gevaarlijk dicht langs de gevestigde orde. Hij hoort er net niet bij en dat imago cultiveert hij ook. Maar als hij zo doorgaat is hij over een paar jaar zomaar de grootste bankier in het Britse koninkrijk. Want er vallen nog wel wat meer bankjes om. Die gaat Branson niet direct kopen – tenzij hij echt geld toe krijgt. Liever slaat hij toe als een ander al een beetje gesaneerd heeft. Dan hoeft hij niet meer te krimpen, hij kan iets doen wat voor andere banken voorlopig nog niet is weggelegd: groeien.

Dr. Doom is een pseudoniem. Als belegger is hij verantwoordelijk voor het beleggingsbeleid van Beleggingsvereniging Fibonacci. Op het moment van het schrijven van deze column heeft de vereniging posities in Ahold, Akzo Nobel, DSM, Heineken, KPN, Shell en Unilever en is neutraal in de AEX. De positie in de AEX is kortlopend en wisselt regelmatig. Die kan dus nu al anders zijn.

———
Volg HP/De Tijd ook op Twitter.